logo

W życiu każdej osoby są choroby, żałoba, smutek. Osoba musi zaakceptować to wszystko, nie ma innego wyjścia. "Adopcja" pod względem psychologicznym oznacza odpowiednią wizję i percepcję sytuacji. Przyjęciu sytuacji często towarzyszy strach przed nieuniknionym.

Amerykańska lekarz Elizabeth Kubler-Ross stworzył koncepcję pomocy psychologicznej dla umierających ludzi. Studiowała doświadczenia osób chorych psychicznie i napisała książkę "O śmierci i umieraniu". W tej książce Kubler-Ross opisuje inscenizację akceptacji śmierci:

Patrzyła na reakcję pacjentów amerykańskiej kliniki, po tym jak lekarze powiedzieli im o strasznej diagnozie i nieuchronnej śmierci.

Wszystkie 5 etapów doświadczeń psychologicznych doświadczają nie tylko sami chorzy, ale także krewni, którzy dowiedzieli się o straszliwej chorobie lub o zbliżającym się odejściu ukochanej osoby. Syndrom utraty lub uczucia żalu, silne emocje, które są doświadczane w wyniku utraty osoby, są znane wszystkim. Strata ukochanej osoby może być tymczasowa, powstać w wyniku oddzielenia lub stałego (śmierci). Przez całe życie przywiązujemy się do naszych rodziców i bliskich krewnych, którzy zapewniają nam opiekę i opiekę. Po utracie bliskich krewnych osoba czuje się pozbawiona, jakby "odcięła mu się" od niego, odczuwa żal.

Odmowa

Pierwszym krokiem do zaakceptowania nieuniknionego jest odmowa.

Na tym etapie pacjent uważa, że ​​był jakiś błąd, nie może uwierzyć, że tak naprawdę dzieje się z nim, że to nie jest straszny sen. Pacjent zaczyna wątpić w profesjonalizm lekarza, właściwą diagnozę i wyniki badań. W pierwszym etapie, „akceptacja nieuniknione”, pacjenci zaczynają zwracać się do większych klinikach dla poradnictwa, przejdź do mediów, lekarzy, profesorów i lekarzy, aby babcia-sheptalkam. W pierwszym etapie u chorej nie tylko odmawia się strasznej diagnozy, ale także strachu, w niektórych może trwać aż do śmierci.

Mózg chorego człowieka nie chce dostrzec informacji o nieuchronności końca życia. W pierwszym stadium "podejmowania nieuniknionego" pacjenci onkologiczni zaczynają być leczeni medycyną ludową, odmawiają tradycyjnego promieniowania i chemioterapii.

Drugi etap akceptacji nieuchronności wyraża się w formie gniewu bolszewika. Zazwyczaj na tym etapie osoba pyta "Dlaczego ja?" "Dlaczego dostałem tę straszną chorobę?" I zaczyna obwiniać wszystkich, zaczynając od lekarzy i kończąc na sobie. Pacjent rozumie, że jest poważnie chory, ale wydaje mu się, że lekarze i cały personel medyczny nie zwracają na niego wystarczającej uwagi, nie słuchają jego skarg, nie chcą już go traktować. Gniew może przejawiać się w tym, że niektórzy pacjenci zaczynają pisać skargi na lekarzy, chodzić do instancji lub grozić im.

Na tym etapie "robienia nieuniknionego" chorego młodzi i zdrowi ludzie zaczynają się irytować. Pacjent nie rozumie, dlaczego wszyscy wokół uśmiechają się i śmieją, życie toczy się dalej, a ona nigdy nie przestała z powodu swojej choroby. Gniew można doświadczyć głęboko w środku i może w pewnym momencie "wylać" na innych. Manifestacja złości zwykle pojawia się na etapie choroby, kiedy pacjent czuje się dobrze i ma siłę. Bardzo często gniew osoby chorej jest skierowany do osób słabych psychicznie, które nie mogą nic odpowiedzieć.

Trzecim etapem psychologicznej reakcji chorego na szybką śmierć jest - targowanie się. Chorzy ludzie próbują zawrzeć umowę lub zawrzeć układ z losem lub z Bogiem. Zaczynają myśleć, mają swoje własne "znaki". Pacjenci na tym etapie choroby mogą odgadnąć: "Jeśli moneta spadnie w dół rzeki, wtedy wyzdrowieję." Na tym etapie "akceptacji" pacjenci zaczynają wykonywać różne dobre uczynki, angażują się prawie w miłość. Myślą, że Bóg lub przeznaczenie, oni zobaczą, co oni są dobrzy i dobrzy i "zmienią ich umysły", dadzą im długie życie i zdrowie.

Na tym etapie osoba przecenia swoje umiejętności i próbuje naprawić wszystko. Negocjacje lub negocjacje mogą przejawiać się w tym, że chory jest gotowy zapłacić wszystkie swoje pieniądze za uratowanie życia. Na etapie targowania siła pacjenta stopniowo zaczyna słabnąć, choroba postępuje stopniowo i każdego dnia jest coraz gorzej. Na tym etapie choroby wiele zależy od krewnych chorego, ponieważ stopniowo traci siłę. Etap negocjacji z losem mogą być także sięgają do chorego krewnego, z którym nie ma nadziei na odzyskanie ukochanej osoby i są one wszelkich starań, aby to zrobić, dać łapówkę lekarze zaczynają chodzić do kościoła.

Depresja

Na czwartym etapie następuje ciężka depresja. Na tym etapie ludzie zwykle zmęczyli się walką o życie i zdrowie, każdego dnia jest coraz gorzej. Pacjent traci nadzieję na wyzdrowienie, "zrzuca ręce", obserwuje się gwałtowny spadek nastroju, apatię i obojętność na otaczające życie. Osoba na tym etapie jest zanurzona w swoich wewnętrznych doświadczeniach, nie komunikuje się z ludźmi, może spędzać godziny w jednej pozie. Na tle depresji u osoby mogą pojawić się myśli samobójcze i próby samobójcze.

Przyjęcie

Piąty etap nazywa się akceptacją lub pokorą. W piątym etapie "adopcja osoby nieuchronnej została już praktycznie zjedzona przez chorobę, wyczerpała go fizycznie i moralnie. Pacjent porusza się niewiele, spędza więcej czasu w łóżku. W 5 etapów bardzo chorego człowieka, gdyż podsumowuje całość swojego dotychczasowego życia, zdaje sobie sprawę, że było wiele dobrego, musiał zrobić coś dla siebie i innych, spełniła swoją rolę na tej ziemi. "Przeżyłem to życie nie bez powodu. Udało mi się dużo. Teraz mogę umrzeć w spokoju. "

Wielu psychologów badali model „5 etapów akceptacji śmierci” Elisabeth Kübler-Ross, i doszedł do wniosku, że amerykański badania były bardziej subiektywne, nie wszyscy chorzy przejść przez wszystkie 5 etapów, niektóre mogą zakłócić ich kolejność lub całkowicie nieobecna.

Etapy akceptacji pokazują nam, że nie jest to jedyny sposób, by zaakceptować śmierć, ale wszystko, co jest nieuniknione w naszym życiu. W pewnym momencie nasza psychika obejmuje pewien mechanizm obronny i nie możemy odpowiednio postrzegać obiektywnej rzeczywistości. Nieświadomie zniekształcamy rzeczywistość, czyniąc ją wygodną dla naszego ego. Zachowanie wielu ludzi w ciężkich sytuacjach stresowych jest podobne do zachowania struśa, który chowa głowę w piasku. Adopcja obiektywnej rzeczywistości może jakościowo wpływać na przyjmowanie odpowiednich rozwiązań.

Z punktu widzenia religii prawosławnej człowiek musi pokornie akceptować wszystkie sytuacje życiowe, to znaczy inscenizacja akceptacji śmierci jest charakterystyczna dla niewierzących. Ludzie wierzący w Boga są psychologicznie bardziej tolerancyjni wobec procesu umierania.

5 Najlepszych Sowietów

Pięć stron życia: zdrowie, rodzina, edukacja, praca, odpoczynek

5 etapów akceptacji tragicznej nieuchronności

Śmierć jest nieunikniona. W momencie, amerykański psycholog Elizabeth Kubler-Ross na podstawie własnych obserwacji doprowadziło 5 etapów akceptacji śmierci (wiadomością o śmierci): zaprzeczenie, gniew, negocjacje, depresja i rezygnacji.

Teoria Kubler-Ross dość szybko znalazły echo w ogólnej praktyce, a psychologowie zaczęli ją stosować nie tylko w sprawach o śmiertelnej diagnozy, ale także w innych trudnych sytuacjach: rozwód, niepowodzeń życiowych, utrata bliskich i innych traumatycznych doświadczeń.

Etap pierwszy: odmowa

Negacja jest z reguły pierwszą reakcją obronną, sposobem odizolowania się od smutnej rzeczywistości. W skrajnych sytuacjach nasza psychika nie jest zbyt genialna w swoich reakcjach: jest albo szokiem, albo biegiem. Negacja jest zarówno świadoma, jak i nieświadoma. Główne objawy zaprzeczania: niechęć do omawiania problemu, izolacja, próby udawania, że ​​nic się nie stało.

Zwykle osoba znajdująca się na tym etapie żalu próbuje tak mocno tłumić emocje, że prędzej czy później ten etap nieuchronnie przechodzi do następnego.

Etap drugi: gniew

Gniew, a czasem nawet wściekłość, wynika z narastającego oburzenia niesprawiedliwości: "Dlaczego ja?", "Dlaczego mi się to przydarzyło?". Śmierć jest postrzegana jako niesprawiedliwa kara, powodująca gniew. Manifestacje złości na różne sposoby: człowiek może być zły na siebie, ludzi wokół niego lub w sytuacji abstrakcyjnie. Nie czuje, że jest gotowy na to, co się stało, dlatego wpada w furię: jest zły na innych ludzi, na otaczające go przedmioty, na członków rodziny, na przyjaciół, na Boga, na studia. W rzeczywistości, ofiara okoliczności ma zrozumienie niewinności innych, ale niemożliwe jest pogodzenie się z tym. Faza gniewu jest procesem czysto osobistym i każdy odbywa się indywidualnie. Na tym etapie ważne jest, aby nie potępiać ani nie prowokować kłótni, pamiętając, że przyczyną gniewu danej osoby jest smutek i że takie zachowanie jest zjawiskiem przejściowym, po którym następuje kolejny etap.

Etap trzeci: licytowanie

Okres licytacji (lub negocjacji) jest próbą zgodzenia się z losem na lepszy los. Etap negocjacji z losem można prześledzić do ludzkich krewnych pacjentów, którzy mają więcej nadziei na odzyskanie ukochanej osoby, a są one wszelkich starań, aby zrobić - dać łapówkę lekarze zaczynają chodzić do kościoła, aby zrobić jałmużnę.
Charakterystyczną manifestacją tego etapu jest nie tylko wzrost religijności, ale także, na przykład, fanatyczna praktyka pozytywnego myślenia. Optymizm i pozytywne myślenie jako metoda wspierająca są bardzo dobre, ale bez korekty otaczającej rzeczywistości mogą powrócić nas do pierwszego etapu zaprzeczania, a to jest ich główna pułapka. Rzeczywistość jest zawsze silniejsza niż iluzje. I będą musieli się z nimi pożegnać prędzej czy później. Gdy desperackie próby osiągnięcia porozumienia nie prowadzą do niczego, nadchodzi kolejny bardzo trudny etap.

Etap czwarty - Depresja

Depresja to upadek w otchłań, jak wydaje się cierpiącemu. W rzeczywistości jest to upadek na dno. I to nie jest to samo, co powiemy dalej. Osoba "upuszcza ręce", przestaje mieć nadzieję, poszukuje sensu życia, walczy o przyszłość. Jeśli na tym etapie dochodzi bezsenność i całkowite odrzucenie jedzenia, jeśli nie ma absolutnie żadnego wysiłku, aby wstać z łóżka przez kilka dni i poprawy nie należy spodziewać się, że jest to konieczne do specjalisty, tak jak depresja - warunek podstępnej, zdolną do rozwoju w kierunku silnego pogorszenia aż do samobójstwa.

Niemniej jednak, w stanie silnego szoku, depresja jest normalną reakcją psychiki na zmiany w życiu. Jest to rodzaj pożegnania z tym, czym był, odpychając od dna, aby umożliwić dotarcie do ostatniego etapu tego trudnego procesu.

Etap piąty: Pojednanie

Uznanie nowej rzeczywistości za rzeczywistość. W tym momencie zaczyna się nowe życie, które już nigdy nie będzie takie samo. W końcowej fazie człowiek może odczuwać ulgę. Przyznaje, że w swoim życiu wydarzyło się żal, zgadza się przyjąć to i kontynuować swoją podróż. Akceptacja jest ostatnim etapem, końcem udręki i cierpienia. Nagłość znacznie komplikuje później realizację smutku. Często jest coś takiego, że siły do ​​zaakceptowania sytuacji są całkowicie nieobecne. W tym samym czasie nie ma potrzeby wykazywać się odwagą, ponieważ w rezultacie trzeba poddać się losowi i okolicznościom, przejść przez wszystko i znaleźć pokój.

Dla każdej osoby istnieje szczególne doświadczenie tych etapów i zdarza się, że etapy nie są w określonej kolejności. Niektóre okresy mogą zająć tylko pół godziny, całkowicie zniknąć lub zostać opracowane przez bardzo długi czas. Takie rzeczy zdarzają się wyłącznie indywidualnie. Nie każda osoba jest w stanie przejść przez wszystkie pięć etapów dokonywania nieuniknionego. Piąty etap jest bardzo osobisty i wyjątkowy, ponieważ nikt nie może ocalić człowieka od cierpienia, z wyjątkiem siebie. Inne osoby mogą wspierać w trudnym okresie, ale nie rozumieją pełnego zakresu uczuć i emocji innych ludzi.

5 etapów akceptacji tego, co nieuniknione, jest czysto osobistymi doświadczeniami i doświadczeniami, które przekształcają osobę: albo ją zrywa, pozostawiając na zawsze w jednym z etapów, albo czyni ją silniejszą.

5 etapów akceptacji nieuniknionego. Psychologia człowieka

Osoba nie może przejść przez życie bez spotykania się z poważnymi rozczarowaniami i unikaniem strasznych strat. Nie każdy może odpowiednio wyjść z trudnej sytuacji stresowej, wiele osób przez wiele lat doświadcza konsekwencji śmierci ukochanej osoby lub ciężkiego rozwodu. Aby złagodzić ich ból, opracowano metodę dla pięciu etapów dokonywania nieuniknionego. Oczywiście, nie będzie on w stanie uwolnić się od goryczy i bólu w jednej chwili, ale pozwala sobie na sytuację i wyjdzie z niej godnie.

Kryzys: reakcja i radzenie sobie

Każdy z nas w życiu może poczekać na etap, kiedy wydaje się, że problemy po prostu nie mogą uciec. Cóż, jeśli wszystkie są domowe i rozwiązane. W tym przypadku ważne jest, aby nie poddawać się i nie dążyć do celu, ale są sytuacje, w których nic nie zależy od osoby - w każdym razie będzie cierpiał i doświadczał.

Psycholodzy nazywają takie sytuacje kryzysem i bardzo poważnie radzą, aby spróbować z niego wyjść. W przeciwnym razie jego konsekwencje nie pozwolą na zbudowanie szczęśliwej przyszłości i wyciągnięcie pewnych wniosków z tego problemu.

Każda osoba na swój sposób reaguje na kryzys. To zależy od siły wewnętrznej, wychowania i często od statusu społecznego. Nie można przewidzieć, jaka będzie reakcja jednostki na stres i sytuację kryzysową. Zdarza się, że w różnych okresach życia ta sama osoba może reagować na stres na różne sposoby. Pomimo różnic między ludźmi, psychologowie wyprowadzili ogólną formułę pięciu etapów akceptacji nieuchronności, która jest równie odpowiednia dla absolutnie wszystkich ludzi. Z jego pomocą możesz skutecznie pomóc uporać się z katastrofą, nawet jeśli nie masz możliwości skontaktowania się z wykwalifikowanym psychologiem lub psychiatrą.

5 etapów akceptacji nieuchronnego: jak poradzić sobie z bólem straty?

Elizabeth Ross, amerykański lekarz i psychiatra, mówiła najpierw o etapach przyjęcia katastrofy. Sklasyfikowała te etapy i dała im opis w książce "O śmierci i umieraniu". Należy zauważyć, że początkowo metoda akceptacji była stosowana tylko w przypadku śmiertelnej choroby danej osoby. Wraz z nim i jego bliskimi krewnymi pracował jako psycholog, przygotowując ich do nieuchronności straty. Książka Elizabeth Ross wzbudziła sensację w środowisku naukowym, a klasyfikacja podana przez autora została wykorzystana przez psychologów różnych klinik.

Kilka lat później psychiatrzy udowodnili skuteczność zastosowania techniki 5 etapów przyjęcia nieuniknionego w złożonej terapii wyjścia ze stresu i sytuacji kryzysowej. Do tej pory psychoterapeuci z całego świata z powodzeniem stosowali klasyfikację Elizabeth Ross. Według badań dr Rossa, w trudnej sytuacji człowiek musi przejść przez pięć etapów:

  • negacja;
  • gniew;
  • negocjacje;
  • depresja;
  • akceptacja.

Na każdy etap przydzielana jest średnio nie więcej niż dwa miesiące. Jeśli jedno z nich jest opóźnione lub wyłączone z ogólnej listy sekwencji, terapia nie przyniesie pożądanego rezultatu. A to oznacza, że ​​problemu nie da się rozwiązać, a osoba nie wróci do normalnego rytmu życia. Porozmawiajmy o każdym z etapów bardziej szczegółowo.

Pierwszy etap: zaprzeczenie sytuacji

Negacja nieuchronności jest najbardziej naturalną reakcją człowieka na wielki smutek. Tego etapu nie da się uniknąć, trzeba go przekazać każdemu, kto wpadnie w trudną sytuację. Najczęściej zaprzecza granicom na szoku, więc osoba nie może odpowiednio ocenić, co się dzieje i stara się odizolować od problemu.

Jeśli mówimy o ciężko chorych ludziach, to w pierwszym etapie zaczynają odwiedzać różne kliniki i podejmować testy w nadziei, że diagnoza jest wynikiem błędu. Wielu pacjentów zwraca się do medycyny alternatywnej lub do fortunetellers, próbując ustalić swoją przyszłość. Wraz z zaprzeczeniem przychodzi strach, prawie całkowicie podporządkowuje człowieka.

W przypadkach, gdy stres jest spowodowany przez poważny problem niezwiązany z chorobą, osoba stara się cały czas udawać, że nic się nie zmieniło w jego życiu. Zamyka się w sobie i nie chce omawiać problemu z kimś innym.

Drugi etap: gniew

Po tym jak osoba w końcu zdaje sobie sprawę z jego zaangażowania w problem, przechodzi do drugiego etapu - gniewu. Jest to jeden z najtrudniejszych etapów 5 etapów akceptacji nieuchronnego, wymaga od człowieka dużej siły - zarówno mentalnej, jak i fizycznej.

Osoba śmiertelnie chora zaczyna rozpryskiwać swój gniew na zdrowych i szczęśliwych ludzi, którzy go otaczają. Gniew można wyrazić ostrymi zmianami nastroju, płaczu, łzami i histerią. W niektórych przypadkach pacjenci starannie ukrywają swój gniew, ale wymaga to dużego wysiłku i nie pozwala szybko pokonać tego etapu.

Wielu ludzi w obliczu katastrofy zaczyna narzekać na los, nie rozumiejąc, dlaczego tak bardzo muszą cierpieć. Wydaje im się, że wszyscy okoliczni ludzie traktują ich bez niezbędnego szacunku i współczucia, co tylko zwiększa wybuchy gniewu.

Targowanie - trzeci etap akceptacji nieuchronności

Na tym etapie człowiek dochodzi do wniosku, że wszystkie problemy i kłopoty wkrótce znikną. Zaczyna aktywnie działać, aby przywrócić mu życie. Jeśli stres jest spowodowany przerwą w relacjach, wówczas etap negocjacji wiąże się z próbami negocjacji ze zmarłym partnerem w sprawie jego powrotu do rodziny. Towarzyszą temu stałe nawoływania, pojawianie się w pracy, szantaż z udziałem dzieci lub z pomocą innych ważnych rzeczy. Każde spotkanie ze swoją przeszłością kończy się histerią i łzami.

W tym stanie wielu przychodzi do Boga. Zaczynają chodzić do kościołów, przyjmować chrzest i starać się modlić w kościele o swoje zdrowie lub inne korzystne okoliczności. Równocześnie z wiarą w Boga wzrasta percepcja i poszukiwanie znaków przeznaczenia. Niektórzy nagle stają się ekspertami, inni handlują z wyższymi siłami, odnosząc się do psychiki. I ta sama osoba często dokonuje wzajemnie wykluczających się manipulacji - chodzi do kościoła, do kasjerów i uczy się znaków.

Chorzy na trzecim etapie zaczynają tracić siły i nie mogą dłużej opierać się chorobie. Przebieg choroby powoduje, że spędzają więcej czasu w szpitalach i na procedurach.

Depresja - najbardziej przewlekły etap 5 etapów przyjęcia nieuchronnego

Psychologia zdaje sobie sprawę, że z depresją, która ogarnia ludzi w kryzysie, najtrudniej jest walczyć. Na tym etapie nie można obejść się bez pomocy przyjaciół i krewnych, ponieważ 70% osób ma myśli samobójcze, a 15% z nich próbuje odebrać sobie życie.

Depresji towarzyszy rozczarowanie i świadomość bezskuteczności wysiłków podejmowanych w celu rozwiązania problemu. Człowiek jest całkowicie zanurzony w smutku i żalu, nie chce komunikować się z innymi i spędza wolny czas w łóżku.

Nastrój na etapie depresji zmienia się kilka razy dziennie, po gwałtownym wzroście pojawia się apatia. Psychologowie uważają, że depresja jest przygotowaniem do porzucenia sytuacji. Ale, niestety, na depresję wiele osób zatrzymuje się przez wiele lat. Doświadczając ich nieszczęścia raz po raz, nie pozwalają sobie na wolność i na nowo rozpoczynają życie. Bez wykwalifikowanego specjalisty nie da się poradzić sobie z tym problemem.

Piąty etap to akceptacja nieuniknionego

Zaakceptuj to, co nieuniknione, lub, jak to mówią, weźcie to, co konieczne, aby życie znów zaczęło grać jaskrawe kolory. To jest ostatni etap zgodnie z klasyfikacją Elizabeth Ross. Ale aby przejść ten etap, człowiek musi samodzielnie, nikt nie może mu pomóc pokonać bólu i znaleźć siły, aby wziąć wszystko, co się stało.

Na etapie przyjmowania chorych ludzie są już całkowicie wyczerpani i oczekują śmierci jako uwolnienia. Pytają krewnych o przebaczenie i analizują wszystkie dobre rzeczy, które udało im się zrobić w życiu. Najczęściej w tym okresie bliscy ludzie mówią o pacyfikacji, czytanej na twarzy umierającej osoby. Odpoczywa i cieszy się każdą minutą życia.

Jeśli stres był spowodowany innymi tragicznymi zdarzeniami, osoba powinna całkowicie "przeboleć" sytuację i wejść w nowe życie, wychodząc z konsekwencji katastrofy. Niestety, trudno powiedzieć, jak długo ten etap powinien trwać. Jest indywidualny i nie można go kontrolować. Bardzo często pokora otwiera nagle nowe horyzonty dla osoby, nagle zaczyna postrzegać życie inaczej niż wcześniej i całkowicie zmienia jego otoczenie.

W ostatnich latach technika Elizabeth Ross jest bardzo popularna. Lekarze autorytetowi wprowadzają do niego dodatki i zmiany, nawet niektórzy artyści biorą udział w sfinalizowaniu tej techniki. Na przykład nie tak dawno temu pojawiła się formuła 5 etapów przyjęcia nieuchronnego przez Shnurova, gdzie znany artysta z Petersburga w swój zwykły sposób podaje definicję wszystkich etapów. Oczywiście wszystko to jest przedstawione żartobliwie i jest przeznaczone dla fanów artysty. Ale nadal nie powinniśmy zapominać, że wyjście z kryzysu jest poważnym problemem, który wymaga starannie przemyślanych działań, aby znaleźć skuteczne rozwiązanie.

RikoNw

Pożywienie do przemyślenia lub poszukiwanie znaczenia

5 etapów adopcji

I choć to wszystko wygląda na absurdalne, w rzeczywistości jest prawdą.

Właściwie to te 5 etapów:

I etap - odmowa (osoba nie chce zaakceptować tego, co mu się przydarzyło);

II etap - Gniew (na tym etapie manifestuje się agresja na cały otaczający świat);

Etap 3 - Handel (są myśli o zgodzeniu się z Bogiem na lepszy los);

Etap 4 - Depresja (w dolnej fazie osoba może być w stanie depresji 24 godziny na dobę);

Etap 5 - Akceptacja (porozumienie z nieuchronnym losem).

Elizabeth Kubler-Ross (Niemiecki. Elisabeth Kübler-Ross; 8 lipca 1926, Zurych - 24 sierpnia 2004 r., Scottsdale, Arizona, USA) jest amerykańskim psychologiem pochodzenia szwajcarskiego, twórcą koncepcji pomocy psychologicznej dla umierających pacjentów.

Pierwszy podniósł kwestię odpowiedzialności lekarza nie tylko za zdrowie osoby umierającej, ale także za zapewnienie, aby ostatnie dni życia pacjenta były przeżywane z godnością, bez strachu i udręki. Temat jej śmierci zaczął interesować się w dzieciństwie, gdy chłopiec sąsiadów zmarł, spadając z drzewa.

Kubler-Ross ukończyła Wydział Lekarski na Uniwersytecie w Zurychu, a następnie w 1958 r. Wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Pracowała bardzo dużo w szpitalach w Nowym Jorku, Chicago i Kolorado. Była głęboko urażona traktowaniem lekarzy umierających pacjentów, tak jak przedmiotów nieożywionych. Nie rozmawiali z pacjentami, nie mówili im prawdy, poddawali ich bolesnym zabiegom. W przeciwieństwie do kolegów rozmawiała z umierającymi, słuchała ich spowiedzi. Tak więc pojawił się kurs wykładów o doświadczeniu śmierci.

Pisała książki, wykładała, prowadziła seminaria. W 1994 roku, po udarze, zamieszkała na farmie. Tam, w 2004 roku, zmarła, zmarła dokładnie tak, jak chciała - w przytulnej domowej atmosferze, otoczona przez krewnych i przyjaciół.

Pięć etapów śmierci

Na podstawie obserwacji reakcji pacjentów po opublikowaniu śmiertelnej diagnozy Kubler-Ross wyróżnił pięć etapów:

  1. Odmowa. Pacjent nie może uwierzyć, że tak naprawdę mu się to przydarzyło.
  2. Gniew. Przeszkadzanie pracy lekarzy, nienawiść do zdrowych ludzi.
  3. Zrozumienie. Próba zawarcia układu z losem. Pacjenci zgadują, mówią, że staną się lepsze, jeśli monetą spadnie orzeł.
  4. Depresja. Rozpacz i przerażenie, utrata zainteresowania życiem.
  5. Akceptacja. "Żyłem ciekawe i bogate życie. Teraz mogę umrzeć. " Nie więcej niż 2% osób doświadcza tego etapu.

5 etapów śmierci

Dr Elizabeth Kubler-Ross opracowała metody wsparcia i doradztwa w osobistej traumie, żalu i smutku związanym z procesem umierania i śmiercią. Znacznie poprawiło także zrozumienie i praktykę dotyczącą tematu śmierci.

W 1969 roku Kubler-Ross opisała pięć etapów smutku w swojej książce "O śmierci i umieraniu". Etapy te reprezentują normalny zakres uczuć, które ludzie odczuwają, komunikując się ze zmianami w swoim życiu.

Wszystkie zmiany zawierają straty na pewnym poziomie.

Model pięciu etapów smutku obejmuje: zaprzeczenie, gniew, rokowania, depresję, akceptację i rozszerza się nie tylko na śmierć i stratę. Trauma i szok emocjonalny są bliskie ekspresji wpływu na ludzi. Umieranie i śmierć dla wielu ludzi są najwyższe szkody, osoba może doświadczyć takiego emocjonalne gdy mamy do czynienia z wieloma problemami życia, szczególnie jeśli mamy do konfrontacji kompleks coś po raz pierwszy i / lub jeśli zdarzenie problem, który zagraża obszar psychologicznej impotencja, który wszystkich mamy różne formy.

Często można wyraźnie zobaczyć podobną odpowiedź na znacznie mniej poważnych obrażeń niż śmierć i strat, takich jak utrata pracy, przemieszczenie, zbrodni i kary, niepełnosprawność i szkody, zerwanie stosunków, straty finansowe, i tak dalej. D. Takie powszechne stosowanie tego modelu sprawia, warto go studiować.

Temat śmierci, w tym nasze reakcje na nią, wzbudza poważne i gorące zainteresowanie. Jest rozumiany, racjonalizowany i interpretowany na różne sposoby.

Ten artykuł na temat pięciu etapów żalu Kublera-Rossa nie jest oferowany jako absolutna lub w pełni wiarygodna wiedza naukowa.

Dla różnych ludzi śmierć, podobnie jak samo życie, oznacza różne momenty i myśli.

Możesz wziąć od tego, co jest dla ciebie przydatne i pomóc innym, traktować te informacje w tym samym duchu.

Fakt, że jedna osoba popada w rozpacz (zadanie do zmiany, jest bardziej podatny na ryzyko lub fobię itp.), Drugi nie jest zagrożony. Niektórzy ludzie, na przykład, kochają węże i wspinają się na góry, podczas gdy dla innych są to okropne rzeczy. Reakcje emocjonalne i trauma powinny być rozpatrywane w kategoriach względnych, a nie bezwzględnych. Model wsparcia przypomina nam, że punkt widzenia innej osoby różni się od naszej, niezależnie od tego, czy jesteśmy w szoku i szoku, czy pomagamy innym radzić sobie z frustracją i żalem.

Model pięć etapów żałoby został pierwotnie opracowany jako model, aby pomóc umierających pacjentów, aby poradzić sobie ze śmiercią i żałobą, ale koncepcja ta ma również wgląd i wskazówek dla zrozumienia zbliżającym się urazu i zmianami, a także pomóc innym w regulacji emocjonalnej.

Kiedy Kubler-Ross opisała te etapy, wyjaśniła, że ​​wszystko to są normalne ludzkie reakcje na tragiczne momenty w życiu. Nazywała je mechanizmem ochronnym. I doświadczamy ich, gdy próbujemy radzić sobie ze zmianami. Nie doświadczamy tych etapów ściśle, naprzemiennie, precyzyjnie, liniowo, krok po kroku. Zdarza się, że zataczamy różne etapy w różnym czasie, a nawet możemy wrócić do etapów, które już przeszły.

Niektóre etapy można zmienić. Niektóre etapy mogą być całkowicie nieobecne. Kubler-Ross twierdzi, że etapy mogą trwać przez różne okresy i mogą się zmieniać lub istnieć jednocześnie. Najlepiej, jeśli jest to możliwe do osiągnięcia stadium „Akceptacja” ze wszystkimi zmianami, do których musimy się zmierzyć, ale często zdarza się, że się powiesił na jednym z etapów i nie możemy iść dalej.

Smutek ludzi i inne reakcje na traumę emocjonalną są indywidualne, jak odciski palców.

Jaki jest cel tego modelu, jeśli różni się on tak bardzo w zależności od osoby? Model uznaje, że ludzie muszą przejść przez własny indywidualny sposób: pogodzenia się ze śmiercią, utratą, itp, a następnie, co do zasady, jest akceptacja rzeczywistości, która pozwala radzić sobie z bólem...

Model może wyjaśnić, jak i dlaczego "czas leczy" i "życie trwa". Kiedy wiemy więcej o tym, co się dzieje, zazwyczaj łatwiej jest poradzić sobie z tym problemem.

Model "cyklu żałosnego" jest użytecznym podejściem do zrozumienia własnej, jak również emocjonalnej reakcji kogoś na traumę i zmianę.

Zmiana jest integralną częścią życia i nie ucieka od niej. Jeśli zmiana jest dobrze zaplanowana i sformułowana, może przynieść pozytywne rezultaty, ale nawet pomimo planowania zmiany są trudnym procesem obejmującym akceptację i świadomość. Ten artykuł pomoże zrozumieć krzywą zmiany Küblera-Rossa (lub model Kubler-Ross), która jest narzędziem do zrozumienia mechanizmu zmian i etapów z nim związanych.

5 etapów smutku

Ważne jest, aby zrozumieć, że krok po kroku nie poruszamy się liniowo po etapach. Osoba ma tendencję do przechodzenia do etapów w dowolnej kolejności, a czasami może nawet powrócić do poprzedniego etapu po pewnym momencie. Każdy etap może trwać inny okres czasu, człowiek może utknąć na pewnym etapie i nie ruszać się.

Krótki opis każdego z pięciu etapów smutku:

1. Zastrzeżenie:

"Nie mogę w to uwierzyć.";"To niemożliwe";"Nie ze mną!";"To się nie może powtórzyć!".

Etap szoku lub negacji jest zwykle pierwszym etapem w modelu Kubler-Ross i zasadniczo nie trwa długo. Ta faza jest mechanizmem ochronnym, wymagającym czasu na przerobienie nieprzyjemnych niepokojących wiadomości lub rzeczywistości. Nikt nie chce wierzyć w to, co się dzieje, i że dzieje się to z nami. Nie chcemy wierzyć w zmiany. Ten etap może doprowadzić do spadku myślenia i działania. Po ustąpieniu pierwszego szoku można doświadczyć odmowy i być może koncentracja jest nadal w przeszłości. Niektórzy ludzie przez długi czas pozostają w stanie zaprzeczenia i mogą stracić kontakt z rzeczywistością. Ten etap jest jak struś, który chowa głowę w piasek.

2. Gniew:

«Dlaczego ja? To niesprawiedliwe!»; «Nie! Nie mogę tego zaakceptować!"

Kiedy w końcu pojawia się świadomość i dana osoba rozumie powagę sytuacji, może się zdenerwować, a na tym etapie następuje poszukiwanie osoby winnej. Gniew może się manifestować lub wyrażać na wiele sposobów. Niektórzy kierują swój gniew na siebie, inni mogą kierować go na innych. Podczas gdy niektórzy mogą być rozgoryczeni na całe życie, inni mogą winić gospodarkę, Boga, partnera. Na tym etapie dezorientacja, frustracja i hart ducha są odczuwalne.

3. Transakcja (negocjacje):

«Po prostu pozwól mi żyć, aby zobaczyć, jak moje dzieci otrzymają dyplom.»; «Zrobię wszystko, jeśli dasz mi więcej czasu, jeszcze kilka lat."

Jest to naturalna reakcja osoby, która umiera. Jest to próba odroczenia tego, co nieuniknione. Często widzimy ten sam rodzaj zachowania, gdy ludzie stają w obliczu zmiany.

Negocjujemy, aby odłożyć zmiany lub znaleźć wyjście z sytuacji.
Większość tych transakcji to tajne porozumienie lub umowa z Bogiem, innymi osobami lub życiem, kiedy mówimy: "Jeśli obiecuję to zrobić, to te zmiany mi się nie zdadzą."

4. Depresja:

«Jestem taki smutny i smutny, dlaczego miałbym się o coś martwić?»; «Po co próbować?"

Depresja to etap, w którym osoba jest skłonna odczuwać smutek, strach, żal, poczucie winy i inne negatywne emocje. Osoba może całkowicie się podporządkować, teraz może osiągnąć ślepy zaułek; na tej drodze droga przed nami wydaje się ciemna i ponura. Można zademonstrować obojętne nastawienie, izolację, odpychanie innych i brak podniecenia do czegokolwiek w życiu. Może się wydawać, że jest to najniższy punkt w życiu, z którego nie ma wyjścia. Niektóre objawy depresji to smutek, niska energia, poczucie demotywacji, utrata wiary itp.

5. Akceptacja.

«Wszystko będzie dobrze»; «Nie mogę z tym walczyć, ale mogę się do tego przygotować."

Kiedy ludzie zdają sobie sprawę, że walka ze zmianami, które wkracza w ich życie, nie przynosi rezultatów, podejmują całą sytuację. Po raz pierwszy ludzie zaczynają uwzględniać swoje szanse. To jest jak pociąg wchodzący do tunelu. "Nie wiem, co jest za rogiem. Muszę iść dalej. Boję się, ale nie ma wyboru. Mam nadzieję, że na końcu będzie światło... "

Podczas gdy niektórzy ludzie całkowicie przestrzegają sytuacji, pozostały czas bada nowe możliwości.

Chęć zaakceptowania wszystkiego, co nadejdzie później.

Pamiętaj, Kubler-Ross powiedział, że trzęsiemy między tymi etapami. Kiedy wydaje ci się, że jesteś na etapie akceptacji, pewnego dnia usłyszysz wieści, które spowodują powrót do poziomu gniewu. To normalne! Chociaż nie uwzględniła nadziei na liście pięciu jej etapów, Kubler-Ross powiedział, że nadzieja jest ważnym wątkiem łączącym wszystkie etapy.

Ta nadzieja daje wiarę, że zmiana ma dobry cel i że wszystko, co się wydarza, ma swoje szczególne znaczenie, które zrozumiemy z czasem.

Jest to ważny wskaźnik naszej zdolności do skutecznego radzenia sobie ze zmianami. Nawet w najtrudniejszych sytuacjach jest miejsce na wzrost i rozwój. I każda zmiana ma koniec. Korzystanie z tego modelu zapewnia ludziom komfort, ulgę od tego, co rozumieją, na jakim etapie zmian są i gdzie byli wcześniej.

Poza tym jest wielką ulgą uświadomienie sobie, że ta reakcja i uczucia są normalne i nie są oznakami słabości. Model Kübler-Ross jest przydatny do określenia i zrozumienia, jak inne osoby radzą sobie ze zmianami. Ludzie zaczynają lepiej rozumieć znaczenie swoich działań i realizować je.

Nie wszyscy zgadzają się z użytecznością tego modelu. Większość krytyków uważa, że ​​te pięć etapów znacznie upraszcza szeroki zakres emocji, jakie ludzie mogą odczuwać podczas zmiany.

Model jest również krytykowany za założenie, że może on być szeroko stosowany. Krytycy uważają, że nie jest to fakt, że wszyscy ludzie na ziemi doświadczają tych samych uczuć i emocji. W przedmowie książki "O śmierci i umieraniu" mówi się o tym i wspomina się, że są to uogólnione reakcje, a ludzie mogą nadawać im różne imiona i nazwiska w zależności od ich doświadczenia.

«Czego uczymy się od umierających ludzi? Uczą nas, jak żyć. Śmierć jest kluczem do życia."

Etapy śmierci

Śmierć jest nieunikniona, wszyscy kiedyś umrzemy, ale nie wszyscy są w równym stopniu dotknięci troską o swoich bliskich. Jednym z badaczy doświadczeń z NDE była Elizabeth Kübler-Ross, lekarz, który wydał pięć etapów śmierci. Wszyscy ich ludzie doświadczają na swój własny sposób, w zależności od siły ich psychiki.

Pięć etapów śmierci

Należą do nich:

  1. Odmowa. W chwili, gdy dana osoba jest informowana o śmierci bliskiej osoby, nie może uwierzyć w to, co się stało. I nawet jeśli ukochana osoba przeniosła się do innego świata w swoich ramionach, nadal wierzy, że po prostu śpi i wkrótce się obudzi. Nadal z nim rozmawia, przygotowuje jedzenie dla niego i nie zmienia niczego w pokoju zmarłego.
  2. Gniew. Na tym etapie akceptacji śmierci bliskich ludzie stają się wściekli i paleni. Jest zły na cały świat, przeznaczenie i karmę, zadaje pytanie: "Dlaczego mi się to przydarzyło? Co ja zrobiłem? „On nosi swoje emocje na temat zmarłego, zarzucając mu, że tak wcześnie odszedł, pozostawiając swoich bliskich, bo to może jeszcze żyć, etc.
  3. Deal or targain. Na tym etapie osoba ponownie przewija w głowie śmierć bliskiej osoby i rysuje obrazy, które mogą zapobiec tragedii. W przypadku katastrofy lotniczej uważa, że ​​nie można było kupić biletu na ten lot, wyjść później, itp. Jeśli ktoś bliski jest bliski śmierci, krewni woła do Boga, prosząc go, aby uratować ukochaną osobę i zająć jego miejsce coś innego, takich jak praca. Obiecują, że poprawią się, staną się lepsi, jeśli tylko bliscy byli bliscy.
  4. Depresja. Na tym etapie akceptacji śmierci bliskiej osoby nadchodzi moment rozpaczy, beznadziejności, goryczy i użalania się nad sobą. Człowiek wreszcie zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, co się stało, aby zrozumieć sytuację. Wszystkie nadzieje i sny spadają, rozumie się, że teraz życie nigdy nie będzie takie samo iw nim nie będzie najdroższa i najmilsza osoba.
  5. Przyjęcie. Na tym etapie człowiek akceptuje nieuchronną rzeczywistość, godzi się ze stratą i powraca do znanego życia.

5 etapów śmierci

Z zależności od heroiny nie wydobywa się całkowicie, ktoś się wkurza

są wyleczone. ale jest to błąd statystyczny) 5%

Nichrom jak jesteś daleko

w kontynuacji tej bogatej psychologicznych tematów https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1696117057277022set=a.1375733532648711.1073741828.100006362311866type=1theater

Ustawiłem sobie 5 budzików i nadałem im te imiona (Odmowa, Złość, Negocjacje, Zaakceptowanie)!

Zabawny temat. Następnie kilka dni temu wyszło na jaw tematu kontraktu plutonu w broni, a dziś wielki Rossiyushka próbuje szantażować Western „Partnerzy” zagrożenie resuscytacji bazy wojskowe na Kubie i bombardowania Aleppo. Jednak oczywisty etap handlu. Szybko dotarłeś do trzeciego etapu! Oczywiście w niedalekiej przyszłości czeka Cię straszliwa depresja. I tam i przed przyjęciem w pobliżu))

Pięć etapów śmierci

Autorem modelu akceptacji śmierci jest amerykański psycholog pochodzenia szwajcarskiego, twórca koncepcji pomocy psychologicznej umierającej pacjentki Elisabeth Kübler-Ross (Elisabeth Kübler-Ross).

Jej badania nad śmiertelnie chorymi pacjentami wykazały, że umierająca osoba zwykle doświadcza pięciu etapów: Negacja - Gniew - Torg - Depresja - Adopcja. Dennis i Matthew Linn (Denis i Matthew Linn) dostosowali ten model do osób, które doznały poważnych urazów emocjonalnych i fizycznych.

Pierwszy etap: odmowa i izolacja

Większość skazanych pacjentów przyznają, że ich pierwsza reakcja na wieść o śmiertelnej choroby były słowa: „Nie, nie, nie może być” W swej istocie, odmowa jest zdrowy próba radzenia sobie z bolesnymi i bolesnych okolicznościach, w których wielu pacjentów umierających są przeznaczone do być dość długim czasem. Negacja odgrywa rolę bufora, który łagodzi nieoczekiwany szok. Taki pacjent nie rozpoznaje faktu swojej bliskiej śmierci i przekonuje się o błędnej diagnozie, szuka specjalistów, którzy odrzucają takie śmiertelne stwierdzenie.

W przypadku psychotramizacji emocjonalnej ofiara może nie rozpoznać faktu zdarzenia traumatycznego.

Drugi etap: Wrath

"To nieprawda, nie może mi się to przydarzyć." Ale później, kiedy osoba w końcu zdaje sobie sprawę: "Tak, nie ma błędu, tak naprawdę jest", ma inną reakcję. Kiedy pacjent nie jest już w stanie zaprzeczyć oczywistości, jest pełen wściekłości, irytacji, zazdrości i oburzenia. Powstaje następujące logiczne pytanie: "Dlaczego ja?". Bez względu na to, jaki był pogląd pacjenta w tym okresie, wszędzie widzi okazje do niezadowolenia. W rzeczywistości ten etap jest tylko ostatnim krzykiem: "Wciąż żyję, nie zapominaj o tym. Czy słyszysz? Nie jestem jeszcze martwy! "

Osoba poszkodowana emocjonalnie oskarża innych o powodowanie bólu, zdolne go zniszczyć.

Trzeci etap: handel

Jeśli pierwszy etap pacjenta nie mogą otwarcie przyznać smutne fakty, ale na drugim niechęci wobec innych i wobec Boga, to jest możliwe, że będzie on w stanie dojść do jakiegoś porozumienia, które opóźnić nieuniknione. "Gdyby Pan chciał mnie stąd zabrać i nie zareagował na moje oburzenie, to może bardziej czułe czułe wezwania". Wszyscy znamy tę zmianę zachowania; Nasze dzieci najpierw żądają czegoś, a potem zaczynają błagać o przysługę. Nie pogodzą się z naszą odmową ich prośby. Następnie, prędzej czy później będą dobrowolnie podjąć pewne prace domowe (chociaż w normalnych warunkach nie powinien być zmuszany do tego), a potem mówią: „Jeśli mam tydzień będę dobrze zachowywać i zmywać naczynia wieczorne, pozwalasz mi odejść?” Pacjent śmiertelnie chory stosuje podobne metody. Z doświadczenia z przeszłości wie, że zawsze istnieje słaba nadzieja na nagradzanie dobrego zachowania, spełnianie pragnień za szczególne zasługi. Jego pragnienie prawie zawsze polega najpierw na przedłużeniu życia, a później ustępuje nadziei przez co najmniej kilka dni bez bólu i niedogodności.

Podobnie traumatolog wystawia pewne warunki na otoczenie, zanim zdecyduje się wybaczyć swemu faktycznemu lub wyimaginowanemu przestępcy.

Czwarty etap: depresja

Kiedy skazany pacjent nie może dłużej zaprzeczać jego choroby, kiedy musi iść do innej pracy lub hospitalizacji, gdy nowych objawów choroby, a pacjent jest zmniejszenie masy ciała i coraz słabsza, niedbały uśmiech smutnych myśli nie są odrzucane. Taka depresja to smutek przygotowawczy, który będzie śmiertelnie chory, gdy przygotowuje się do ostatecznego pożegnania tego świata.

W podobny sposób dzieje się z osobą, która przeżyła traumę: początkowo może obwiniać siebie i innych za to, co się stało, ale potem wpada w głęboką depresję.

Piąty etap: pokora

Jeśli pacjent ma wystarczająco dużo czasu (to znaczy, że nie jest to nagła i nieoczekiwana śmierć) i pomaga mu przezwyciężyć opisane powyżej etapy, osiągnie etap, w którym depresja i gniew na "złym kamieniu" ustępują. Wyrzucił już wszystkie wcześniejsze uczucia: zazdrość zdrowych ludzi i irytację tych, których koniec nie nadejdzie wkrótce. Przestał opłakiwać rychłą utratę swego ukochanego ludu i rzeczy, a teraz zaczyna rozważać nadciągającą śmierć z pewną dozą cichego oczekiwania. Pokory nie należy uważać za etap radości. Jest prawie pozbawiony uczuć, jakby ból zniknął, walka się skończyła i nadszedł czas na "ostatnie wytchnienie przed długą podróżą". Człowiek określa znaczenie tego, co się dzieje, dąży do sformułowania znaczenia wszechświata.

Osoba, która przeżyła trudne wydarzenie, może wydostać się z depresji pod warunkiem, że zda sobie sprawę, że doświadczona trauma powinna doprowadzić go do duchowego wzrostu. (Jeśli Bóg pozwolił, aby to nieszczęście przydarzyło się mnie, to jakie było to wydarzenie, aby mnie uczyć? Jakie jest znaczenie tego, co się stało?

Psycholog

Roman Levykin

Roman Levykin

Co zrobić, jeśli jest źle w sercu lub 5 kroków w podejmowaniu negatywnych wydarzeń

Kiedy napotykamy negatywne fakty lub wydarzenia, które dotyczą nas osobiście (na przykład informacje o poważnej chorobie, śmierci, stracie, stracie), reagujemy na nie w określony sposób.

Amerykańska psycholog Kubler-Ross, na podstawie swoich obserwacji umierających pacjentów, zidentyfikowała 5 etapów uzyskiwania informacji o śmierci:

1 Negacja. Na tym etapie dana osoba zaprzecza informacji o jego zbliżającej się śmierci. Wydaje mu się, że doszło do jakiegoś błędu lub nie powiedziano o nim.

2 Gniew. W pewnym momencie człowiek zdaje sobie sprawę, że informacja o śmierci była o nim i nie jest to błąd. Nadchodzi stan gniewu. Pacjent zaczyna obwiniać za to, co stało się wokół ludzi (lekarze, krewni, system państwowy)

3 Licytowanie. Po skończeniu obwiniania pacjenci zaczynają "targować się": próbują zawrzeć umowę z losem, Bogiem, lekarzami itp. Na ogół starają się w jakiś sposób opóźnić czas śmierci

4 Depresja. Po przejściu przez poprzednie trzy etapy, pacjenci rozumieją, że śmierć nastąpi przez okres czasu określony przez lekarza. Stanie się to konkretnie z tą osobą. Oskarżenia innych nie zmienią stanu rzeczy. Również negocjacje nie będą skuteczne. Nadchodzi faza depresji. Rozpacz nadchodzi. Zainteresowanie życiem jest stracone. Przychodzi apatia.

5 Adopcja. Na tym etapie pacjent ulega depresji. Akceptuje fakt zbliżającej się śmierci. Przychodzi pokora. Osoba podsumowuje swoje życie, kończy niedokończone sprawy tak bardzo, jak to możliwe, żegna się z bliskimi osobami.

Etapy te (negacja, gen, przetargi, depresja, akceptacja) mogą być zastosowane do innych negatywnych zdarzeń, które nam się przytrafiają, a jedynie siła, z jaką te etapy są doświadczane, będzie się różnić.

Etapy przyjmowania informacji o rozstaniu

Spójrzmy na osobę, która została poinformowana o zerwaniu z nim:

  • Odmowa. W pewnym momencie nie wierzy w to, co powiedział. Wydaje mu się, że był to żart lub coś, czego nie rozumiał poprawnie. Może zapytać: "Co? Co powiedziałeś?
  • Gniew. Rozumiejąc, co się dzieje, przeżyje gniew. Najprawdopodobniej chce gdzieś wyrzucić, więc na tym etapie można usłyszeć to zdanie: "Jak możesz mi to zrobić po tylu latach?" Lub: "Dałem ci wszystko, a ty zachowujesz się w ten sposób ze mną!". Czasami gniew można skierować nie do partnera, ale do rodziców i przyjaciół. Zdarza się, że gniew skierowany jest ku sobie.
  • Licytowanie. Po oskarżeniu może być chęć ponownego ożywienia relacji: "Czy możemy spróbować zacząć od nowa?" Lub "Co było nie tak? Poprawię się! Powiedz mi, co mogę zrobić?
  • Depresja. Rozpacz nadchodzi, przerażenie. Utrata sensu życia. Utrata zainteresowania życiem. Osoba doświadcza smutku, depresji, samotności. Osoba pesymistycznie patrzy na swoją przyszłość.
  • Przyjęcie. Osoba rozumie i akceptuje to, co się stało.

Jak widzimy, w tym przykładzie nie było mowy o śmiertelnej chorobie, ale etapy zbiegły się z etapami adopcji śmierci, zidentyfikowanymi przez Kubler-Rossa.

Pięć etapów robienia tego, co nieuniknione

Etapy akceptacji nieuchronnego to psychologiczny model ludzkich doświadczeń. Jest to etap, na którym każdy z nas idzie, gdy zmierza do zmiany życia. Ogólnie przyjmuje się, że istnieje co najmniej pięć etapów akceptacji tego, co nieuniknione.

Bardzo ważne jest poznanie tych etapów, aby zrozumieć, co dzieje się z tobą lub twoimi bliskimi podczas zmian w tym życiu.

Artykuł jest świetny, użyj tego menu do szybkiej nawigacji

Jak poprawnie korzystać z modelu 5 Kroków Akceptacji?

Wielu nie rozumie, jak poprawnie używać modelu "5 kroków akceptacji" lub jak to się również nazywa "5 kroków żalu", "5 etapów nieuchronnego", "5 przypadków odmowy" itp.

Wiele osób uważa, że ​​dana osoba przechodzi przez te etapy i w kolejności, w jakiej są wskazane. Ale wszystko nie jest takie proste. Psychologia ludzka nie jest liniowa, ale jest procesem cyklicznym. Oznacza to, że osoba przechodzi przez doświadczenie psychologiczne nie w tej samej kolejności, z kolei, ale w cyklach.

Oznacza to, że to, co osoba przechodzi dzisiaj, może zacząć się martwić ponownie za miesiąc lub rok, lub przez 10, a nawet 50 lat. Zwykle tak to się dzieje. Osoba będzie działać na pewnym poziomie i wszystko wydaje się odejść i wszystko jest w porządku, ale po chwili znowu pojawia się sytuacja lub emocja. A teraz musi zacząć nad tym pracować z innej pozycji i na innym poziomie swojej świadomości. Osoba, oczywiście, nie wie, jak ją studiuje i na jakim poziomie, po prostu stara się przetrwać to, co nagle pojawiło się w niej.

Najłatwiej to zaobserwować we wschodnich praktykach. Na przykład praktyka medytacji, ponieważ celem takich praktyk jest wydobyć z wnętrza ich podświadomych głębin, różnych emocji i stanów i pracować przez nie podczas medytacji. Wszystko to odbywa się, aby osiągnąć główny cel - oświecenie. Oświecenie jest bardzo ważnym tematem, ponieważ istnieje inny rodzaj oświecenia. Ale to, co zwykle oznacza ten termin, to stan, w którym wypracowywane są wszystkie psychologiczne i emocjonalne problemy danej osoby.

Dlatego też 5 etapów Akceptacji jest lepiej rozumianych jako 5 Emocji Doświadczenia. Emocje te pojawią się w tobie w kolejności, w jakiej są wskazane w tym modelu lub w dowolnej innej kolejności. Będą unosić się w tobie w cyklicznym trybie, czasem powtarzanym, za kilka lat.

Jest to bardzo ważne, aby zrozumieć. Ponieważ wielu nie rozumie tego, uważają, że Elizabeth Kubler-Ross, która stworzyła model 5 Kroków Akceptacji, stworzyła trochę nonsensu. Myślą tak, ponieważ nie rozumieją, co dokładnie stworzyła i jak z niego korzystać. Elizabeth po prostu opisała pięć typowych emocji lub stanów, przez które człowiek przechodzi przez zmianę, to wszystko. Kolejność przechodzenia tych stanów jest cykliczna, a nie liniowa, jak wyjaśniłem.

Top