logo

Nieobecność - bezbolesne zajęcie, powstające w momencie chwilowej dezaktywacji świadomości.

Najczęściej absencje zaczynają się u dzieci po 4 latach i ostatecznie znikają, inne mogą podejrzewać atak osoby przez zatrzymany wygląd, trzepotanie powiek, w niektórych przypadkach przez mimowolne ruchy żucia.

Absencje są zwykle przypisywane łagodnym napadom padaczkowym, uważa się, że jest to jeden z pierwszych objawów rozwoju epilepsji.

Jeśli zwrócisz uwagę w odpowiednim czasie na taki stan dziecka i przejdziesz diagnozę w trakcie leczenia, możesz zapobiec rozwojowi cięższej patologii.

Co jest charakterystyczne dla nieobecności

Nieobecność jest atakiem, w którym czyjaś świadomość całkowicie lub częściowo nie reaguje na otaczającą rzeczywistość.

Absencje charakteryzują się tym, że atak trwa od kilku sekund do pół minuty i najczęściej nie jest zauważany przez innych. Proces powrotu do zdrowia ma również miejsce w ciągu kilku sekund, zwykle osoba nadal robi to, co zrobił, zanim wyłączyła świadomość.

Nieobecność można scharakteryzować trzema typowymi dla tego gatunku znaki:

  1. Atak trwa nie dłużej niż kilka sekund.
  2. Nie ma reakcji na bodźce z zewnątrz.
  3. Po nieobecności osoba uważa, że ​​wszystko było w porządku. Oznacza to, że atak sam nie pamięta pacjenta.

Charakterystyczną cechę tego rodzaju odłączenia świadomości można nazwać dużą liczbą nieobecności zarówno u dzieci, jak iu dorosłych. Za jeden dzień świadomość może być odcięta od dziesięciu do setek razy.

Obraz kliniczny

Typowy obraz w nieobecności jest uważany za brakujący wzrok, trzepotanie powiek, zmiana koloru skóry, w niektórych przypadkach i lekkie podniesienie kończyn górnych.

Część ludzi ma złożone nieobecności, którym towarzyszy odgięcie ciała, stereotypowe ruchy.

Po złożonym ataku, osoba zwykle czuje, że doznał czegoś niezwykłego.

Klasyfikacja napadów

Absencje są klasyfikowane zgodnie z powagą prowadzącego objawy:

  1. Typowy nieobecności pojawiają się bez wstępnych znaków, pacjent wydaje się być kamienny, spojrzenie jest ustalone w jednym punkcie, ruchy wykonane przed tym przystankiem. Całkowicie stan psychiczny zostaje przywrócony w ciągu kilku sekund.
  2. Nietypowy Nieobecność charakteryzuje się stopniowym początkiem i końcem oraz szerszym obrazem klinicznym. Pacjent może obserwować zginanie ciała, spadające przedmioty z rąk, automatyzm w ruchach. Zmniejszenie tonów często prowadzi do nieoczekiwanego spadku w ciele.

Z kolei złożone, nietypowe nieobecności są podzielone na kilka formularze:

  1. Myoclonic nieobecności - krótkotrwała całkowita lub częściowa utrata przytomności, której towarzyszą ostre, okresowe wstrząsy w całym ciele. Mioklonie są zazwyczaj obustronne i najczęściej pojawiają się na twarzy - kąciki warg, powiek i mięśni w pobliżu oczu drgają. Obiekt w rękach podczas ataku wypada.
  2. Atonic nieobecności charakteryzują się ostrym osłabieniem napięcia mięśniowego. Towarzyszyć jej może spaść, po czym pacjent powoli podnosi się. Czasami słabość występuje tylko w mięśniach szyi, z powodu których głowa wisi na klatce piersiowej. W rzadkich przypadkach podczas takiego ataku wykrywane jest mimowolne oddawanie moczu.
  3. Akinetyczne absense - całkowite odłączenie świadomości w połączeniu z bezruchu całego ciała. Często takie nieobecności występują u dzieci w wieku poniżej 9 lat.
  4. Absencje z objawami wegetatywnymi - dla tej postaci charakterystyczne jest, oprócz wyłączania świadomości, nietrzymanie moczu, ostry wzrost źrenic i przekrwienie skóry twarzy.

Przyjmuje się również podział nieobecności przez wiek:

  • nieobecności po raz pierwszy rejestrowane są do 7 lat;
  • nieletnie nieobecności wykrywane są u nastolatków w wieku 12-15 lat.

Przyczyny nieobecności

Konfiskaty nieobecności są w wielu przypadkach częściej niezauważane i dlatego trudno jest określić ich pochodzenie.

Niektórzy badacze wysunęli genetyczne predyspozycje wraz z aktywacją komórek mózgowych w pewnym momencie.

Konieczne jest również podzielenie prawdziwych i fałszywych nieobecności. Od osoby fałszywej łatwo ją wydobyć poprzez dotykanie, adresowanie, ostry krzyk, z prawdziwym pacjentem nie reaguje na zewnętrzne zmiany.

Do możliwych przyczyn nieobecności jest akceptowana obejmują:

  • dziedziczna predyspozycja;
  • hiperwentylacja płuc, która zmienia poziom tlenu i dwutlenku węgla, a ciało doświadcza niedotlenienia;
  • brak równowagi podstawowych substancji chemicznych w mózgu;
  • zatrucie toksycznymi substancjami.

Nawet jeśli wszystkie te czynniki wywołują brak nie zawsze rozwija prawdopodobieństwo rozłączenia świadomości wzrasta pod następującymi choroby:

  • z wrodzonym zaburzeniem konwulsyjnym;
  • patologie układu nerwowego;
  • po przeniesionym zapaleniu mózgu lub zapaleniu opon mózgowych;
  • z siniakami mózgu i urazami czaszkowo-mózgowymi.

Nieobecność może być również jednym z charakterystycznych objawów padaczki w każdym wieku.

Cechy nieobecności u dzieci

Nieobecność u dzieci jest uważana za najczęstszą manifestację napadów padaczkowych.

Podejrzenie, że atak może mieć ten sam rodzaj ruchów rąk, uderzanie warg, oderwane oczy.

U dzieci - uczniowie w chwili rejestracji kilku nieobecności na dzień zmniejszają postęp, roztargnienie uwagi, cierpienie sfery psychoemocjonalnej.

Dzieci z napadami padaczkowymi muszą stale znajdować się pod szczególną uwagą, ponieważ utrata przytomności może nastąpić w najbardziej nieodpowiednim momencie - podczas pływania, przekraczania ruchliwej drogi, jazdy na rowerze.

Objawy kliniczne

Pierwszy charakterystyczny znak nieobecności jest rozważany naruszenie świadomości, wyrażone w całkowitym rozłączeniu lub zamgleniu.

Wykonując ruch, chory może nagle się zatrzymać, a wyraz twarzy nie zmienia się w tym samym czasie, oko spogląda w przestrzeń, szarpiąc powieki, można zauważyć ruch warg.

Atak trwa średnio trzy sekundy, po czym osoba kontynuuje ruch.

Złożonym nieobecnościom mogą towarzyszyć spadające przedmioty z rąk, drżenie różnych grup mięśni, przechylanie tułowia do tyłu, widoczne mioklonie na twarzy.

W atonicznej postaci ataku osoba może spaść z powodu osłabienia mięśni. Absencje można wyrazić w powtarzaniu automatycznych ruchów - osoba może dotknąć czegoś rękami, wykonywać ruchy żucia, przewracać oczami.

Diagnoza choroby

Podczas diagnozy ważne jest, aby odróżnić prawdziwe nieobecności od innych patologii mózgu. Zastosowano poniższy schemat egzaminy:

  1. Przewodzenie EEG. Ta procedura rejestruje fale aktywności mózgu w czasie ataku, do którego jest stymulowana za pomocą sztucznych środków.
  2. Badanie krwi pod kątem obecności toksycznych składników i poziomu mikroelementów.
  3. MRI mózgu jest konieczne, aby wykluczyć guzy, udary.

Leczenie ataków

Leczenie zidentyfikowanych nieobecności jest związane z najskuteczniejsza profilaktyka, mające na celu zapobieganie rozwojowi prawdziwej epilepsji. W prawie 90% przypadków ataki można całkowicie wyeliminować, ale tylko w przypadku szybkiego dostępu do lekarza.

Schemat terapii wybiera się po powtarzających się atakach, ponieważ pierwsza nieobecność może zostać wywołana przez substancję toksyczną, zatrucie, uraz.

Uważa się, że nie można leczyć dwóch lub trzech nieobecności rocznie, Konieczne jest jedynie zapewnienie ciału pełnego snu, mniej zmartwień, unikaj przemęczenia fizycznego i psychicznego.

Leczenie jest zalecane, jeśli nieobecności są powtarzane przez cały czas i mogą stanowić zagrożenie dla życia podczas przechodzenia przez ulice, ćwiczenia pływackie. Od leczenia uzależnień wybierz leki przeciwdrgawkowe i uspokajające.

Ważne jest, aby pacjent uniknął sytuacji, w których prawdopodobieństwo pojawienia się ataku jest największe. Ta dyskoteka z migającymi światłami i szumem, niezalecane elektroprocedury, spożywanie alkoholu.

Zmniejsza liczbę napadów ciche otoczenie, chodzenie na świeżym powietrzu, przeważające stosowanie pokarmów roślinnych. Dorosły pacjent powinien odmówić pracy w nocy i od zarządzania transportem.

Jeśli nieobecności są spowodowane rozpoznanym nowotworem, wskazana jest operacja usunięcia guza.

Rokowanie i powikłania

Zwykle obserwuje się korzystne perspektywy na nieobecności w następujących przypadkach warunki:

  1. Wczesne napady padaczkowe. Nieobecności dzieci u większości ludzi wynoszą do 20 lat.
  2. W obecności typowych nieobecności, którym nie towarzyszy mioclonias, automatyzacja ruchów, upadki.
  3. Z dobrym traktowaniem, pod którego wpływem całkowicie mijają się nieobecności.

Jeśli leczenie nie pomaga, a napady powtarza się kilka razy dziennie, wtedy cierpi na aktywność umysłową, adaptacja społeczna w zespole zostaje zakłócona.

Zapobieganie

Konkretna profilaktyka pierwszego wystąpienia ataku nie istnieje, ponieważ nieobecność może być spowodowana różnymi przyczynami wewnętrznymi i zewnętrznymi.

Aby zapobiec częstej dezaktywacji świadomości, należy w pełni odpocząć, unikać negatywnych emocji i traum.

Wideo: Jak są nieobecności u dzieci?

Epileptyczna absencja u pacjenta z padaczką. Wyraźnie widać, co dzieje się w takich przypadkach.

Nieobecność

Nieobecność - osobna postać napadów padaczkowych, przebiegająca z krótkim odłączeniem świadomości bez widocznych drgawek. Może mu towarzyszyć zaburzenie napięcia mięśniowego (atonia, hipertonus, mioklonia) i proste automatyzmy. Jest często łączony z innymi postaciami napadów padaczkowych. Podstawą diagnozy jest elektroencefalografia. W celu wykrycia zmian organicznych w strukturach mózgu pokazano MRI mózgu. Leczenie jest prowadzone przez epileptologa, opiera się na mono- lub politerapii, przeciwdrgawkowych, dobiera się indywidualnie.

Nieobecność

Pierwsza wzmianka o nieobecności pochodzi z 1705 roku. Termin został wprowadzony w powszechnym użyciu w 1824 roku. Nieobecność w języku francuskim oznacza "nieobecność", która dokładnie charakteryzuje główny objaw - odłączenie świadomości. Wśród specjalistów zajmujących się epileptologią i neurologią, nazwa synonimiczna "petit mal" jest szeroko rozpowszechniona - niewielki krój. Brak obejmuje strukturę różnych postaci idiopatycznej i objawowej uogólnionej epilepsji. Najbardziej typowy dla dzieci. Szczyt zachorowalności przypada na 4-7 lat. U większości pacjentów nieobecność jest łączona z innymi rodzajami napadów padaczkowych. Z przewagą w obrazie klinicznym choroby mówi się o epilepsji nieobecności.

Przyczyny nieobecności

Sercem epileptycznych paroksyzmów jest brak równowagi w procesach hamowania i pobudzenia neuronów w korze mózgowej. W związku z wystąpieniem tych zmian nieobecność dzieli się na:

  • Wtórny. Czynnikami powodującymi zmiany w aktywności bioelektrycznej są różne zmiany organiczne: zapalenie mózgu, ropień mózgowy, guz mózgu. W tym przypadku nieobecność jest konsekwencją choroby podstawowej, odnosi się do padaczki objawowej.
  • Idiopatyczny. Aby ustalić etiologię, nie jest to możliwe. Przyjmij genetyczną naturę zaburzeń, co potwierdzają rodzinne przypadki epilepsji. Czynnikami ryzyka rozwoju choroby są wiek 4-10 lat, epizody drgawek gorączkowych w wywiadzie, obecność krewnych z napadami padaczkowymi.

Wyzwalacze wywołujące nieobecność mogą być głębokie, wymuszone oddychanie (hiperwentylacja), nadmierna stymulacja wzrokowa (błyski światła, błyskanie jasnych punktów), przeciążenie psychiczne i fizyczne, brak snu (brak snu). Rozwój ataku na tle hiperwentylacji obserwuje się u 90% pacjentów.

Patogeneza

Mechanizmy występowania nieobecności nie są precyzyjnie ustalone. Wyniki badań wskazują na wspólną rolę kory mózgowej i wzgórza we wszczęciu napadów, zaangażowanie przekaźników hamujących i pobudzających. Być może podstawą patogenezy są genetycznie określone anomalne właściwości neuronów. Naukowcy uważają, że nieobecność formuje się na tle dominacji aktywności hamującej, w przeciwieństwie do konwulsyjnych paroksyzmów, które są konsekwencją hiperwircyngacji. Nadmierna aktywność hamująca kory może wywoływać kompensację, tłumić wcześniejsze pobudzenie patologiczne. Pojawienie się nieobecności w dzieciństwie i ich częste znikanie w wieku 18-20 lat wskazuje na związek choroby z procesami dojrzewania mózgu.

Klasyfikacja

Nieobecność może mieć inny charakter, któremu towarzyszą zaburzenia mięśniowe i ruchowe. Stanowiło to podstawę ogólnie przyjętego rozdzielenia nieobecności w odcinkach:

  • Typowy (prosty) - Odłączenie świadomości trwa do 30 sekund. Inne objawy są nieobecne. Błysk światła, głośny dźwięk może zatrzymać atak. W łagodnych postaciach pacjent może kontynuować aktywność rozpoczętą przed paroksyzmem (akcja, rozmowa), ale robi to spowalniając. Typowa nieobecność jest charakterystyczna dla padaczki idiopatycznej.
  • Nietypowy (złożony) - dezaktywacji świadomości towarzyszą zmiany w zakresie napięcia mięśniowego, aktywności motorycznej. Średni czas trwania wynosi 5-20 sekund. Napady padaczkowe są typowe dla epilepsji objawowej. W zależności od rodzaju układu mięśniowo-szkieletowego występuje atoniczny, miokloniczny, toniczny, automatyczny brak.

Objawy nieobecności

Paroksyzm trwa od kilku do 30 sekund, podczas którego pacjent traci przytomność. Z boku widać brakujący wygląd pacjenta w momencie ataku, jego nagłe "wyłączenie" z aktywności, krótkie stwardnienie. Wyraźna nieobecność biegnie wraz z zakończeniem rozpoczętej akcji, mowy; Światło - z ostrą opóźnioną kontynuacją poprzedniej aktywności napadowej. W pierwszym wariancie, po paroksyzmie, ruch i mowa są wznawiane dokładnie od momentu, w którym się zatrzymały. Pacjenci opisują nieobecność państwa jako "atak zahamowania", "niepowodzenie", "wypadanie z rzeczywistości", "nagłe osłupienie", "trans". W okresie powypadkowym stan zdrowia jest normalny, bez żadnych szczególnych cech. Krótkoterminowe typowe nieobecności często występują niepostrzeżenie dla pacjenta i innych osób.

Skomplikowane nieobecności są bardziej zauważalne ze względu na towarzyszące zjawiska motoryczne i toniczne. Atoksyczne napady postępują ze zmniejszeniem napięcia mięśniowego, co prowadzi do obniżania się rąk, pochylenia głowy, a czasem poślizgnięcia się z krzesła. Totalna atonia powoduje upadek. Epizodom tonicznym towarzyszy wzrost napięcia mięśniowego. Zgodnie z lokalizacją zmian tonicznych obserwuje się zgięcie lub wyprostowanie kończyn, przechylanie głowy, zginanie ciała. Nieobecność w składniku mioklonicznym charakteryzuje się obecnością mioklonium - skurczami mięśni o niskiej amplitudzie w postaci drgawek. Drgania kącika ust, brody, jednej lub obu powiek, gałek ocznych. Myocloni mogą być symetryczne i asymetryczne. Towarzysząca nieobecności automatyzmu mają charakter powtarzalnych prostych ruchów: żucia, tarcia rąk, mruczenia, odpinania guzików.

Częstotliwość absencji może się znacznie różnić od 2-3 do kilkudziesięciu razy dziennie. Epizody nieobecności mogą być jedyną formą napadów padaczkowych u pacjenta, co jest typowe dla epilepsji nieobecności dziecka. Może dominować wśród różnych typów napadów (mioklonia, konwulsje toniczno-kloniczne), jak w padaczce młodzieńczej, lub wejść w strukturę zespołu padaczkowego, w którym dominują inne formy napadów.

Komplikacje

Stan padaczkowy nieobecności obserwuje się u 30% pacjentów. Trwa przeciętnie 2-8 godzin, może trwać kilka dni. Charakteryzuje się różnym stopniem pomieszania świadomości od opóźnionego myślenia do całkowitej dezorientacji i zaburzonego zachowania. Kula i koordynacja silnika są zachowane. W mowie dominują stereotypowe frazy monosylabowe. Automatyzmy odnotowuje się w 20% przypadków. Konsekwencje atonicznych nieobecności to urazy otrzymane podczas upadku (siniaki, złamania, zwichnięcia, CCT). Poważnymi komplikacjami są opóźnienie i zmniejszenie rozwoju intelektualnego (oligofrenia, demencja). Ich występowanie i stopień progresji są związane z chorobą podstawową.

Diagnostyka

Środki diagnostyczne mają na celu stwierdzenie obecności nieobecności i rozróżnienie choroby, której są integralną częścią. Ważne jest posiadanie szczegółowego kwestionariusza dotyczącego przebiegu ataku pacjenta i jego krewnych. Dalsze procedury diagnostyczne obejmują:

  • Badanie neurologiczne. W przypadkach idiopatycznej natury epilepsji stan neurologiczny pozostaje normalny, możliwe jest wykrycie opóźnienia w rozwoju umysłowym, naruszenia funkcji poznawczych (pamięć, uwaga, myślenie). Wraz z wtórną genezą paroksyzmu określa się ogniskowe i ogólne objawy neurologiczne.
  • Elektroencefalografia (EEG). Główna metoda diagnostyczna. Najlepiej jest wykonać wideo EEG z obrazem wideo. Aby zarejestrować aktywność bioelektryczną w okresie paroksyzmu, można przeprowadzić test prowokacyjny z hiperwentylacją. Podczas badania pacjent głośno oblicza liczbę oddechów, co pozwala dokładnie ustalić początek nieobecności. Typowy wzór EEG to obecność rozproszonych skoków o wysokiej amplitudzie i polyspikes z częstotliwością> 2,5 Hz.
  • MRI mózgu. Badanie jest niezbędne do zidentyfikowania / obalenia obecności organicznej patologii, która wywołuje aktywność epileptyczną. Umożliwia diagnostykę gruźlicy mózgu, zapalenia mózgu, nowotworów, anomalii rozwoju mózgu.

Diagnozę różnicową przeprowadza się z napadami padaczki ogniskowej. Te ostatnie charakteryzują się złożonymi automatyzmami ruchowymi, złożonymi halucynacjami, objawami wtórnymi; nie wywołany hiperwentylacją.

Leczenie nieobecności

Trudności z terapią wiążą się z pojawieniem się oporu. W związku z tym ważnym punktem jest zróżnicowane podejście do mianowania leków przeciwdrgawkowych zgodnie z rodzajem i etiologią paroksyzmów.

  • Monoterapia typowych nieobecności, działając jako jedyny rodzaj epikupidu, jest wykonywany przez valproic do tego, ethosuximide. Leki te są skuteczne u 75% pacjentów. W przypadkach opornych zaleca się łączenie monoterapii małymi dawkami lamotryginy.
  • Monoterapia złożonych postaci idiopatycznych padaczka, w której typowe nieobecności są łączone z innymi wariantami napadów, wymaga powołania środków przeciwdrgawkowych skutecznych przeciwko wszystkim typom napadów. Stosuje się walproinian, lewetiracetam, które wpływają zarówno na napady nieobecności, jak i napady miokloniczne i toniczno-kloniczne. Przy połączonych nieobecnościach i konwulsyjnych napadach toniczno-klonicznych skuteczna jest lamotrygina.
  • Monoterapia nietypowych nieobecności jest prowadzony przez kwas walproinowy, lamotryginę, fenytoinę. Często pozytywny efekt daje połączenie ze steroidoterapią. Tiagabina, karbamazepina, fenobarbital mogą nasilać objawy. Często nietypowe nieobecności są słabo kontrolowane przez pojedynczy lek.
  • Polytherapy Jest to konieczne w przypadkach słabej skuteczności monoterapii. Wybór kombinacji leków przeciwdrgawkowych i dawkowania jest wykonywany indywidualnie przez epileptologa, w zależności od choroby.

Stopniowe zmniejszanie dawki przeciwdrgawkowej i zniesienie terapii przeciwpadaczkowej są możliwe na tle trwałej remisji w ciągu 2-3 lat. Wtórne przypadki epilepsji wymagają leczenia podstawowej choroby i leczenia objawowego. Jeśli wystąpi zespół padaczkowy ze zmniejszoną lub wadliwego rozwoju zdolności poznawczych wymaganych sesje z psychologiem, neuropsychologiczne korekcji, kompleksowe wsparcie psychologiczne.

Prognozy i zapobieganie

Sukces leczenia przeciwpadaczkowego zależy od choroby. W zdecydowanej większości przypadków nieobecności idiopatyczne dzieci osiągają wiek 20 lat. Nieletnie nieobecności pozostają w wieku dorosłym u 30% pacjentów. Gorsze jest prognozy dla zespołu Lennoxa i Gastauta, charakteryzujące się opornością na epistabrain i postępującym upośledzeniem funkcji poznawczych. Rokowanie wtórnych paroksyzmów zależy całkowicie od skuteczności leczenia patologii przyczynowej. Zapobieganie sprowadza się do zapobiegania i wczesnego leczenia choroby mózgu, organicznego wykluczeniem wpływu na płód różnych działanie teratogenne, które mogą powodować nieprawidłowości mózgowe strukturalnych, zaburzenia genetyczne.

Nieobecność

Brak jest swoistym objawem, rodzajem uogólnionego ataku epileptycznego. Charakteryzuje się krótkotrwałością i brakiem skurczów.

W uogólnionych atakach ogniska patologicznych impulsów, które tworzą pobudzenie i rozprzestrzeniają się przez tkanki mózgu, są natychmiast lokalizowane w kilku jego regionach. Główną manifestacją stanu patologicznego w tym przypadku jest dezaktywacja świadomości na kilka sekund.

Synonim: drobne napady padaczkowe.

Przyczyny

Głównym podłożem dla rozwoju nieobecności jest naruszenie elektrycznej aktywności neuronów w mózgu. Napadowe spontaniczne samo-wzbudzenie impulsów elektrycznych może wynikać z kilku powodów:

  • predyspozycje genetyczne jako konsekwencja aberracji chromosomowych;
  • czynniki prenatalne (niedotlenienie, intoksykacja, zakażenie płodu) i okołoporodowe (trauma porodowa);
  • przeniesione neuroinfekcje;
  • zatrucie;
  • uraz czaszkowo-mózgowy;
  • wyczerpywanie zasobów ciała;
  • zmiany hormonalne;
  • zaburzenia metaboliczne i zwyrodnieniowe w tkankach mózgu;
  • nowotwory.

Co do zasady, pojawienie się ataku jest poprzedzony narażeniem na działanie czynników strącających, takich jak hiperwentylacji, photic stymulacji (lampy błyskowej), jasne, migoczące efekty wizualne (wideo, animacje, filmy), ponad przemyślana obciążeniem.

Rytmiczne, spontaniczne wyładowania elektryczne, wpływające na różne struktury mózgu, powodują ich patologiczną hiperaktywację, która przejawia się w specyficznej klinice nieobecności.

Ogniska epileptyczne w tym przypadku tworzą inne części mózgu do swojej pracy, wywołując nadmierne wzbudzenie i zahamowanie.

Formularze

  • typowy (lub prosty);
  • nietypowy (lub złożony).

Prosta nieobecność to krótki, nagle rozpoczynający się i kończący atak epileptyczny, któremu nie towarzyszy znacząca zmiana napięcia mięśniowego.

Napady typowe występują z reguły u dzieci z zaburzeniami psychicznymi na tle padaczki objawowej. Atakowi towarzyszy dość wyraźny niedoczynność lub hipertonus mięśniowy, w zależności od charakteru którego rozróżnia się następujące rodzaje nieobecności zespolonej:

  • atoniczny;
  • akinetyczny;
  • miokloniczny.

Niektórzy autorzy izolują również gatunek z aktywnym składnikiem wegetatywnym.

Głównym typem diagnozy nieobecności jest EEG - badanie aktywności elektrycznej mózgu.

W zależności od wieku, w którym po raz pierwszy pojawia się stan patologiczny, nieobecności są podzielone na dzieci (do 7 lat) i nieletnich (12-14 lat).

Komisja ILAE (Międzynarodowa Liga Przeciw Padaczce) oficjalnie uznała 4 syndromy, którym towarzyszą typowe nieobecności:

  • nieobecność padaczki u dzieci;
  • nieletnie nieobecności - epilepsja;
  • młodzieńcza padaczka miokloniczna;
  • miokloniczna absense-padaczka.

W ostatnich latach, opisaliśmy, studiował i proponowane do włączenia klasyfikacji inne zespoły z typowymi nieobecności: mioklonie wiekowej z nieobecności (zespół Dzhivonsa), okołoustny mioklonie z nieobecności bodźca wrażliwe nieobecność epilepsji, idiopatyczną padaczkę uogólnioną z nieobecności fantomowych.

Nietypowe nieobecności występują w zespole Lennoxa-Gasto, w padaczce miokloniczno-astatycznej i zespole ciągłych fal spiczastego snu.

Objawy

Typowa nieobecność

Typowe napady nieświadomości są obserwowane znacznie częściej. Charakteryzują się nagłym początkiem (pacjent przerywa bieżącą aktywność, często zatrzymuje się z nieobecnym spojrzeniem); bladość skóry jest zauważana u danej osoby, możliwa jest zmiana pozycji jego ciała (niewielkie pochylenie w przód lub w tył). Przy łagodnych nieobecnościach pacjent czasami kontynuuje wykonywanie czynności, ale następuje gwałtowne spowolnienie reakcji na bodźce.

Pojawienie atak poprzedzony jest narażeniem na działanie czynników strącających, takich jak hiperwentylacji, photic stymulacji (lampy błyskowej), jasne, migoczące efekty wizualne (wideo, animacje, filmy), nad przemyślana obciążeniem.

Jeśli pacjent mówił w momencie ataku, jego mowa spowalnia lub zatrzymuje się całkowicie, jeśli chodzi, zatrzymuje się i przynitowuje na miejsce. Zwykle pacjent nie nawiązuje kontaktu, nie odpowiada na pytania, ale czasami kończy się atak po ostrej stymulacji słuchowej lub dotykowej.

Atak w większości przypadków trwa 5-10 sekund, bardzo rzadko, aż do pół minuty, tak gwałtownie, jak się zaczyna. Czasami podczas małego napadu padaczkowego obserwuje się drżenie mięśni twarzy, rzadziej - automatycznie (lizanie warg, ruchy połykania).

Pacjenci często nie zauważają drgawek i nie pamiętają o nich po przywróceniu świadomości, dlatego zeznania naocznych świadków są ważne dla ustalenia prawidłowej diagnozy w tej sytuacji.

Nietypowa nieobecność

Nietypowe lub kompleks brak rozwija się powoli, stopniowo, jego czas trwania wynosi od 5-10 do 20-30 sekund. Ataki, z reguły, są bardziej długotrwałe i towarzyszy im wyraźna fluktuacja napięcia mięśniowego. Podczas ataku możliwe jest upadek lub mimowolne oddawanie moczu. Zakres objawów klinicznych w tym przypadku jest szeroki: mimowolne powiek szarpnięcia, eyeballs, mięśni twarzy, tonik lub kloniczne połączone warunki wegetatywny elementy automaty. Pacjent, który przeszedł nietypową nieobecność, zwykle zdaje sobie sprawę, że stało się coś niezwykłego.

W przypadku złożonej nieobecności w przypadku mioklonii charakterystyczny jest brak świadomości i symetryczne obustronne drganie mięśni lub poszczególnych wiązek mięśni twarzy i kończyn górnych, rzadziej inna lokalizacja.

W odniesieniu do takich nieobecności, rola czynników prowokujących (ostre dźwięki, jasne, szybko zmieniające się obrazy wizualne, zwiększone obciążenie oddechowe, itp.) Jest świetna. Zwykle pojawiają się drgawki powiek, brwi, kącików ust, czasem gałek ocznych. Jitter jest rytmiczny, ze średnią częstotliwością 2-3 na sekundę, co odpowiada zjawiskom bioelektrycznym na EEG.

Wariant atoniczny charakteryzuje się utratą lub ostrym spadkiem napięcia mięśni, które wspierają pionową pozycję ciała. Pacjent z reguły pada na podłogę z powodu nagłego utykania. Jest dynda żuchwy, głowy, ramion. Zjawiskom towarzyszy całkowita utrata przytomności. Czasami zmniejszenie napięcia mięśniowego pacjenta powoduje gwałtowne, rytmiczne fale elektrycznych impulsów, odpowiednio, rozprzestrzeniających się w tkankach mózgu.

Napady typowe występują z reguły u dzieci z zaburzeniami psychicznymi na tle padaczki objawowej.

Określony nagłym braku napadów toniczno odchylające gałek ocznych się zjawiska nadmiernego zgięcia lub przeprostu różnych grup mięśni. Napady mogą zarówno nosić symetryczny charakter i być izolowane w jednej z grup mięśni: napiętej ciała, dłonie zaciśnięte w pięści, z głową odrzuconą do tyłu, gałki oczne walcowane w górę, szczęka zaciśnięta (może zdarzyć się języka gryzienie), rozszerzone źrenice nie reagują na światło.

Niedotlenienie skóry twarzy, strefy dekoltu, rozszerzone źrenice, mimowolne oddawanie moczu w momencie ataku, niektóre źródła są klasyfikowane jako osobna kategoria - absurd ze składnikiem wegetatywnym.

Oddzielny typ tej patologii jest rzadko izolowany. Często pacjent cierpiący na drobne napady padaczkowe charakteryzuje się nieobecnościami mieszanymi, które występują naprzemiennie w ciągu dnia lub są przekształcane przez dłuższy czas z jednego gatunku na inny.

Diagnostyka

Miarą diagnostyczną, która pozwala potwierdzić nieobecność, jest badanie aktywności elektrycznej mózgu lub EEG (optymalnie - wideo EEG).

Inne metody instrumentalne: rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej (MRI i CT, odpowiednio), emisyjnej (PET) lub Badania SPECT - można rejestrować zmiany struktury mózgu (uraz, krwotok, guzy), lecz nie jego aktywność.

Charakterystycznym znakiem typowej nieobecności jest naruszenie świadomości, korelujące z uogólnionymi, częstotliwościami 3-4 (wyjątkowo rzadko - 2.5-3) Hz wyładowań fal spiczastych, polyspikes przez wyniki EEG.

Nietypowa nieobecność w badaniu EEG przejawia się wolnymi falami wzbudzenia (

Edukacja: szkolnictwo wyższe, 2004 (Kursk State Medical University), specjalność "Medycyna", kwalifikacje "Doktor". 2008-2012 - doktorantka Wydziału Farmakologii Klinicznej, Państwowy Uniwersytet Medyczny w Kemerowie, "Kandydat nauk medycznych" (2013, specjalność "Farmakologia, farmakologia kliniczna"). 2014-2015 - zawodowe przeszkolenie, specjalność "Zarządzanie w edukacji", FGBOU HPE "KSU".

Informacje są uogólnione i służą wyłącznie celom informacyjnym. Przy pierwszych oznakach choroby skonsultuj się z lekarzem. Samo leczenie jest niebezpieczne dla zdrowia!

Nieobecność

Zajęcie nieobecności

Nazwa nieobecności jest jednym z rodzajów ataków epileptycznych, z utratą przytomności u ofiary. Nieobecność pojawia się, gdy w mózgu pacjenta znajduje się "ognisko epileptyczne". Oznacza to, że istnieje generacja impulsów elektrycznych, które pobudzają obszary mózgu. W tym przypadku funkcje mózgu są znacznie upośledzone.

Oznaki nieobecności

Oznaki nieobecności są następujące:

  • kiedy następuje utrata przytomności;
  • pacjent całkowicie wyprowadza się z otaczającej rzeczywistości. Jego wzrok zatrzymuje się, wszystkie działania, które robił, przestają;
  • atak zatrzymuje się tak nagle, jak się zaczął. Często pacjent nie pamięta, co się z nim stało;
  • po ataku pacjent nie ma bólu głowy, jego ogólny stan pozostaje do przyjęcia;
  • czasami pojawiają się nagle drgawki, skóra na twarzy staje się czerwona, pacjent zaczyna spontanicznie falować;
  • pacjent może spaść na podłogę, nagle tracąc napięcie mięśniowe.

Nieobecność: Przyczyny

Głównymi przyczynami nieobecności są napady padaczkowe. Ponadto zjawisko to może wystąpić ze względu na wpływ migotania światła na chorego, podczas gdy światło powinno być jasne i ostre. Przyczyną może być również zaburzenie snu u pacjenta, przeciążenie jego aktywności umysłowej, a także hiperwentylacja płuc. Dla dziewcząt jest to możliwe na samym początku ich menstruacji.

Formy nieobecności

Absencje są podzielone na różne formy. Wśród nich są następujące:

Typowe nieobecności

Typowe nieobecności są najczęściej obserwowane u dzieci w wieku od 4 do 12 lat. Pojawiają się w postaci częstych napadów padaczkowych, które powtarzają się regularnie przez kilka tygodni. Ataki zdarzają się każdego dnia, a ich czas trwania może się wydłużyć, a czas trwania zaburzenia może zostać przedłużony do kilku miesięcy, a nawet lat. W tym samym czasie nie ma wpływu na dziecko leków, których działanie polega na zapobieganiu napadom. Rozwój psychiczny również nie jest zaburzony, po ataku dziecko wkrótce wraca do normalnego życia. Z dopasowaniem, jego oczy zwijają się, powieki drżą, obserwuje się mimowolne podnoszenie rąk. Powodem tego jest mimowolny skurcz mięśni. Następnie objawy mogą ulec zmianie, czas ataku rośnie, a następnie następuje wzrost częstości akcji serca. To wskazuje na rozwój choroby.

Świadomość może zostać złamana zarówno słabo, jak i umiarkowanie lub mocno. W przypadku zaburzeń świadomości dziecko może przejawiać zaburzenia wegetatywne, a także naruszać funkcjonowanie kończyn, tułowia i głowy. Są typowe nieobecności, zawsze nieoczekiwane, mogą być reakcją organizmu dziecka na wywoływanie czynników zewnętrznych. Wśród nich są gry wideo, ostre, nagłe jasne światło, nadmierna aktywność umysłowa. Z biegiem czasu, typowe nieobecności mogą zatrzymać się same i ścigać osobę od czasu do czasu przez całe życie.

Nietypowe nieobecności

Nietypowe nieobecności charakteryzują się dużą częstością zmiany tonów posturalnych. Atak rozwija się stopniowo i dokładnie określa, kiedy początek i koniec jest wystarczająco trudny. Często obserwuje się u dzieci z upośledzeniem umysłowym i rozwojem umysłowym. Średni czas trwania napadów atypowych nieobecności od pięciu do dwudziestu sekund. Występuje naruszenie aksjalnego tonu, powodujące upadki. Być może objawia się pojawianie się klonów powiek, niektórych składników tonizujących i wegetatywnych. Objawy kliniczne nietypowych nieobecności są dość szerokie. Jeśli dziecko cierpi na upośledzenie umysłowe, nawet elektrokardiogram nie może dać dokładnej odpowiedzi na pytanie, ile ma ataków. Zwiększona uwaga może zmniejszyć całkowitą liczbę napadów, podczas gdy senność je zwiększa. Ataki nietypowych nieobecności występują z częstotliwością od kilku razy dziennie do sekwencji napadów, które trwają przez jeden dzień, ale przez miesiąc lub nawet dłużej.

Możliwe są kombinacje nietypowych nieobecności z innymi napadami drgawkowymi. Są atoniczne i toniczne nietypowe nieobecności.

Brak miokloniczny

Niedoborom mioklonicznym towarzyszy utrata przytomności obserwowana na tle drgawek. Drgawki rytmiczne miokloniczne występują w połączeniu z tonicznymi skurczami mięśni kończyn. W przypadku skurczów występuje pewna asymetria, a toniczne skurcze są dotknięte głównie bliższymi strefami dłoni. W tym przypadku ręce mimowolnie podnoszą się.

Najczęściej takie ataki występują raz dziennie i są obserwowane przez maksymalnie dziesięć sekund na minutę. Ponadto napady można uogólniać.

Przed rozpoczęciem napadów dziecko rozwija się w pełni i bez naruszeń. Od półrocza do pięciu lat życia dziecka występuje patologia. Pierwsze napady są dość słabe, ale później napady nasilają się. Bardzo często napadom towarzyszą upadki pacjentów.

Po dopasowaniu pacjent odrzuca głowę, oczy zwijają się i dochodzi do konwulsyjnego skurczu rąk. Często zdarza się, że drgawki są indukowane sztucznie, w szczególności wymaga to stymulacji sensorycznej. Może to być ostry hałas lub nieoczekiwanie nałożony kutas.

Patologii nie diagnozuje się w przypadku łagodnego przebiegu tego stanu. Naruszenia są wykrywane tylko sporadycznie. Zapisy poligraficzne lub wideo EEG są w stanie odróżnić uogólnione fale spajków.

Epileptyczna nieobecność

Epileptyczne nieobecności są rodzajem napadów padaczkowych. Ich czas trwania z pięciu sekund do minuty można zaobserwować tylko w jeden dzień i być wielokrotny - do piętnastu razy dziennie.

Przy atakach głowa odrzuca się, źrenice tarzają się, pacjent traci równowagę i upada. Jeszcze przed wystąpieniem konwulsyjnych skurczy jego napięcie mięśniowe wzrasta. Atak rozpoczyna się całkowicie niespodziewanie i wszystkie wymienione objawy stopniowo się zmieniają. Gdy świadomość wraca do pacjenta, nadal robi to samo, co zrobił przed atakiem. Możliwe jest zwiększenie całkowitej liczby dziennych napadów u pacjenta do kilkuset.

W stanie psychicznym pacjenta nie ma zmian po serii napadów. Może nawet zapamiętać napad po jego zakończeniu.

Absencje u dzieci

Istnieje wiele symptomów, dzięki którym można rozpoznać rozwój nieobecności u dzieci. Podczas ataku dziecko zamiera, staje się bez ruchu, zatrzymuje grę wcześniej. Brakuje mu wzroku, ręce zaczynają się poruszać spontanicznie, a powieki mu trzepoczą, a on łaskocze w usta.

Nieobecność w dziecku pojawia się nieoczekiwanie, trwa w większości przypadków kilka sekund i równie nagle zatrzymuje się. Gdy dziecko wróci do normy, zapomina o tym, co mu się przydarzyło. Zdarza się, że dziecko ma kilka kolejnych napadów, co nie przeszkadza mu w uczęszczaniu do szkoły i prowadzeniu własnej firmy.

Z powodu krótkiego czasu trwania zajęcia, rodzice nie zawsze zauważają jego wystąpienie. Pierwszą oznaką problemu jest ograniczona zdolność dziecka do asymilacji nowego materiału podczas treningu. W tym samym czasie może być rozproszony, a jego uwaga słabnie.

Często trudno jest prawidłowo ustalić przyczynę rozwijającego się stanu patologicznego. Wiele dzieci wykazuje tendencję do rozwijania tej patologii. Przyczyną napadów jest często patologiczna aktywność komórek nerwowych w mózgu dziecka.

Diagnoza nieobecności

Naukowcy od dawna udowodnili, że wiele nieobecności rozwija się stopniowo. Często zdarza się, że dziecko wpada w stan przypominający nieobecność swoich występów, jednak, trzeba tylko do niego zadzwonić, on odpowiada i idzie od razu z tego warunku. Zewnętrzny wpływ na dziecko nie może wyeliminować przejawu obecnej nieobecności. Często atak zdarza się nagle, gdy pacjent porusza się lub mówi. Aby przeprowadzić jakościową diagnozę stanu pacjenta, należy przeprowadzić analizę jego krwi. Pomoże to zidentyfikować i wyeliminować nierównowagę niektórych chemikaliów w jego ciele, a także ustalić fakt obecności toksycznych substancji w jego krwi.

W celu wskazania przyczyny patologii można zalecić inne metody diagnozowania. Najbardziej efektywny jest elektroencefalogram. Metoda ta polega na rejestrowaniu fal aktywności elektrycznej mózgu za pomocą małych elektrod, które przyczepiają się do legowiska pacjenta. W tym przypadku przyczyną ataku jest niezbędny stan eksperymentu. Aby to zrobić, odpowiednie światła są włączone na ekranie monitora.

Ponadto podczas diagnostyki można wykonać badanie MRI. To określi występowanie guzów lub udarów.

Leczenie nieobecności

Aby zapobiec rozwojowi absencji, istnieje wiele leków. Prawo do ich powołania jest tylko lekarzem. Czyniąc to, musi brać pod uwagę nie tylko oczekiwany efekt terapeutyczny aplikacji, ale także skutki uboczne. Około czterech na pięć przypadków wykazuje powtarzającą się manifestację ataku po pierwszym.

Gdy napady padaczkowe się powtarzają, lekarze zalecają stosowanie leczenia przeciwdrgawkowego. W przeciwnym razie napady będą powtarzać się więcej niż raz.

W przypadku rzadkich przejawów nieobecności, raz lub dwa razy w roku, najlepiej jest je znosić, zamiast narażać organizm dziecka na toksyny zawarte w leczeniu. Ta opinia jest podzielana przez większość lekarzy i rodziców. Leki przeciwpadaczkowe zawierają toksyny w dużych ilościach, co często powoduje poważne skutki uboczne wynikające z ich stosowania. Jeśli istnieje potrzeba leczenia nieobecności, zaleca się stosowanie leków z innych grup farmakologicznych.

Ponadto duże znaczenie ma to, jak pacjent spoczywa. Najlepiej jest dać mu dość snu i nie obudzić się nagle bez ekstremalnej konieczności. Ponadto nie powinien być nadmiernie aktywny fizycznie, może to tylko pogorszyć stan pacjenta. Nie zaleca się również stosowania procedur medycznych związanych z oddziaływaniem prądu elektrycznego na pacjenta. Dorosłym osobom rozwijającym swoje nieobecności zaleca się porzucenie używania alkoholu.

Absencje w leczeniu dorosłych

Ogólnie leczenie nieobecności u osoby dorosłej obejmuje zapobieganie rozwojowi ciężkich postaci epilepsji. Podczas przeprowadzania szybkiego diagnozowania szanse na całkowite wyleczenie znacznie wzrastają. Prowadzenie leczenia obejmuje stosowanie takich leków: topiramidu, zonisamidu, depakiny, walproinianu, konwulsji, etosuksymidu. Leki te są typu przeciwdrgawkowego i przeciwpadaczkowego, aw trzech z czterech przypadków ich zastosowanie zapewnia remisję. Przy ustalaniu leku do leczenia należy ocenić jego skuteczność i przeciwwskazania do stosowania, ponieważ często jest podejmowana przez wystarczająco długi czas.

W przypadku dorosłych interwencję chirurgiczną można zalecić jako formę leczenia nieobecności. Polega na usunięciu z nowotworów mózgu i obszarów, które powodują rozwój reakcji. Przy pierwotnej utracie przytomności operacja nie powinna być wykonywana.

Absencje u dzieci

W leczeniu nieobecności u dzieci zaleca się stosowanie metod medycyny alternatywnej. Przepisy mogą być:

  • leczniczy korzeń arcydzięgla w objętości 50 gramów miesza się z trawami koniczyny, geranium, matki, oregano i alpinistą. Potrzeba 20 gramów każdego zioła. Mieszaninę o objętości jednej łyżki stołowej wlewa się za pomocą litra wrzącej wody, a następnie gotuje się przez pięć minut przez powolny ogień. Po nocnej infuzji roztwór jest filtrowany, następnie należy wypić ćwiartkę szklanki pięć razy dziennie przed posiłkami;
  • 50 g majeranek miesza się z traw i koniczyny macierzystego objętości podbiału 20 g, a następnie dodaje się do 10 gramów piżmy, rumianku i wapna, oraz 30 gramów sinicą. Łyżkę mieszaniny wylewa się na pół litra wrzącej wody i nalega przez pół godziny. Po perkolacji mieszaninę można pobrać pół szklanki 30 minut przed posiłkiem trzy razy dziennie.

Dla dzieci w wieku od roku do trzech lat zaleca się spożywać codziennie łyżeczkę do warzenia mieszanki dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat za pomocą łyżki deserowej.

Przygotowania do nieobecności

Nieobecność jest zalecana do stosowania takich leków:

  1. Walproinian, przeciwwskazania - słaba koagulacja krwi pacjenta, nie zaleca się podawania go dzieciom poniżej drugiego roku życia.
  2. Benzodiazepin nie należy przyjmować z jaskrą kątową, miastenią ciężką, porfirią wątrobową.
  3. Fenytoina, przeciwwskazana w blokach przedsionkowo-komorowych i synotrialnych, porfiria wątrobowa.
  4. Karbamazepiny nie należy przyjmować z ostrą wrażliwością na leki przeciwdepresyjne.

Zapobiegawcze utrzymanie nieobecności

W celu przeprowadzenia pełnoprawnego utrzymania zapobiegawczego nieobecności, a także podczas jej leczenia, konieczne jest wykluczenie wszystkich momentów, które mogą spowodować jej wystąpienie. Są to stresy i emocjonalne wybuchy, które należy zminimalizować. Ponadto należy umożliwić pacjentowi całkowite zasypianie, a także uratować go od konieczności pracy w nocy.

Nie ma jednoznacznie opracowanych zasad zapobiegania nieobecności, ponieważ trudno jest przewidzieć uraz mózgu, a także choroby zapalenia opon mózgowych i zapalenie mózgu.

Absencje w leczeniu dorosłych

Nieobecność Jest rodzajem epipiksu, który jest objawem epilepsji. Nieobecność objawia się nieoczekiwaną krótkotrwałą utratą przytomności. Indywidualnie nagle, bez widocznych prekursorów, przestaje się poruszać, jakby był kamienisty. W tym samym czasie jego wzrok jest skierowany do przodu, na jego twarzy pojawia się niezmienny wyraz. Na bodźcach zewnętrznych człowiek nie wykazuje reakcji, nie reaguje na frazy pytające, mowa jest gwałtowna. Po kilku sekundach stan wraca do normy. Jednostka nie pamięta tego doświadczenia, po prostu kontynuuje wcześniejszy ruch, więc prowadzi samego siebie, jakby nic się nie stało. Szczególną cechą nieobecności jest wysoka częstotliwość występowania. Często może osiągnąć 100 napadów dziennie.

Przyczyny nieobecności

Często konfiskaty nieobecności pozostają niezauważone, w wyniku czego trudno jest wykryć ich pochodzenie. Wielu naukowców wysunęło hipotezę genetycznej predyspozycji na tle pojawienia się w pewnym momencie aktywacji funkcjonowania komórek mózgowych.

Ponadto należy odróżnić prawdziwe zajęcie od fałszywych nieobecności. Od ostatniego osobnika łatwo jest oderwać się dotykiem lub kuracją przez głośny, nagły okrzyk. Jeśli atak jest prawdziwy, podmiot nie zareaguje na opisane powyżej działania.

Ponadto, prawdopodobnymi czynnikami etiologicznymi pochodzenia rozważanego stanu są:

- hiperwentylacja płuc, prowadząca do zmiany stężenia tlenu i poziomu dwutlenku węgla, co powoduje niedotlenienie;

- zatrucie toksycznymi produktami;

- naruszenie proporcji niezbędnych związków chemicznych w mózgu.

Należy jednak rozumieć, że w obecności wszystkich powyższych czynników prowokujących, rozważany stan nie zawsze rozwija się. Prawdopodobieństwo powstania nieobecności zwiększa się, jeśli u pacjenta diagnozuje się jedną z następujących dolegliwości:

- dysfunkcja struktur układu nerwowego;

Wrodzone zaburzenie konwulsyjne;

- stan, po przeniesieniu procesów zapalnych, które występują w mózgu;

- siniaki mózgu, różne urazy.

Dzieci często występuje z powodu braku patologii powstały podczas ontogenezy dziecko na poziomie genetyki. Gdy płód, zamocowane na stałe w macicy w wyniku zmian w formacji mózgu i układu nerwowego struktur, które po urodzeniu występujących w nowotworach, mikrocefalii lub wodogłowie.

Ponadto brak padaczkowego dzieci, mogą być generowane na tle impulsów niedopasowanie i sygnały napędu hamowania układu nerwowego, które występuje z powodu przesyłane w niemowlęctwie lub wczesnym stadium wieku chorób zakaźnych, zaburzeń hormonalnych, czy zranienia mózgu.

Poniżej wymieniono typowe czynniki prowokujące postępy w nieobecności u niemowląt:

- stale obecne stresory;

- zwiększony stres psychiczny;

- zwiększona aktywność fizyczna;

- dolegliwości infekcyjne, operacje mózgu lub uraz;

- są dolegliwości nerek, patologie mięśnia sercowego i układu oddechowego;

- intensywne zmęczenie oczu spowodowane nadmiernym porywaniem świata gier komputerowych, czytanie lub oglądanie jasnych kreskówek.

Absencje u dorosłych

Ta dolegliwość jest nie ostrą wersją epipripletów. Jednak ludzie, którzy mają oznaki nieobecności, powinni ściślej monitorować swoje zdrowie. Zachęca się ich, by starali się być mniej osamotnieni i nie można być sobą podczas pływania lub interakcji z niebezpiecznymi urządzeniami technicznymi. Ponadto osobom cierpiącym na takie napady nie wolno obsługiwać pojazdów i innych urządzeń.

Nieobecność, co to jest? Korzystnie nieobecności podane poniżej charakteryzuje się objawami: bezruch tułowia nieobecnych oczu, powiek lekkie trzepotanie, zobowiązując do żucia ruchy postaci wargi bicie jednoczesne silnik działa kończyn górnych.

Opisany stan trwa kilka sekund. Odzyskiwanie po nieobecności następuje szybko, osoba powraca do normalnego stanu, ale przypomina sobie, że atak nie jest możliwy. Często ludzie mogą napotkać kilka napadów dziennie, co często komplikuje ich działalność zawodową.

Typowymi oznakami nieobecności są brak widzenia, zmiana koloru skóry właściwej, drżenie powiek. Poszczególne osoby mogą mieć złożoną nieobecność, której towarzyszy odgięcie pnia do tyłu, za sprawą wzorcowych ruchów silnika. Po złoŜonym dopasowaniu, osoba zwykle czuje, Ŝe doznał czegoś niezwykłego.

Rozważane naruszenie jest usystematyzowane zgodnie z powagą ich głównych manifestacji, tak aby odróżnić typowe napady i nietypowe nieobecności. Pierwszy - powstaje przy braku wstępnych znaków. Wydaje się, że ta osoba skarłowaciała, spojrzenie skierowane jest w jedno miejsce, operacje motoryczne wykonywane przed zaprzestaniem ataku. Po kilku sekundach stan psychiczny zostaje całkowicie przywrócony.

Nietypowa różnorodność wycieków nieobecności charakteryzuje się stopniowym debiutem i zakończeniem, a także szerszą symptomatologią. W przypadku epileptyków, zginanie tułowia, automatyzacja czynności motorycznych może spowodować utratę rzeczy z rąk. Obniżenie tonów często powoduje nagły spadek w ciele.

Złożoną absencję nietypowego prądu można z kolei podzielić na cztery niższe formy.

Napady miokloniczne charakteryzują się krótką częściową lub całkowitą utratą przytomności, której towarzyszą ostre, cykliczne drżenia w całym pniu. Mioklonie jest zwykle obustronne. Częściej znajdują się na przedniej stronie w postaci szarpnięcia kącików warg, drżenia powieki i mięśni oka. Obiekt, który znajduje się w dłoniach, wypada podczas dopasowania.

Atonowe formy nieobecności objawiają się ostrym osłabieniem napięcia mięśni, któremu towarzyszy upadek. Często słabość może pojawić się tylko w mięśniach szyi, tak że głowa spada na klatkę piersiową. Rzadko przy tej różnorodności nieobecności występuje mimowolne oddawanie moczu.

Postać akinetyczna charakteryzuje się całkowitą deenergią świadomości wraz z bezruchu całego ciała.

napadów nieświadomości występujące objawy autonomiczne, przejawia się poza świadomością, moczu, zaczerwienienie twarzy, po naniesieniu na skórę ostrymi rozszerzonych źrenicach.

Absencje u dzieci

To zaburzenie uważane jest za dość częsty objaw napadu padaczki. Nieobecność jest formą funkcjonalnego zaburzenia mózgu, przeciwko któremu występuje krótkotrwała utrata przytomności. W mózgu powstaje "epileptyczne" skupienie, które wpływa na różne jego obszary poprzez impulsy elektryczne, które zakłócają jego funkcjonalność.

Nieobecność wyraża się w postaci napadów padaczkowych, charakteryzujących się nagłym początkiem i ostrym ustaniem. Po powrocie z ataku dziecko nie pamięta, co się z nim dzieje.

Nieobecność dziecka przejawia się w następujących objawach. Po dopasowaniu tors miękiszu staje się nieruchomy, a widok jest nieobecny. W tym samym czasie dochodzi do powiek powiek, aktów żucia, obijania warg, tych samych ruchów dłoni. Opisany stan charakteryzuje się czasem trwania kilku sekund i podobnym szybkim przywróceniem funkcjonalności. Niektóre dzieci mogą obserwować kilka napadów każdego dnia, co utrudnia normalną aktywność życiową, komplikuje aktywność uczenia się i interakcję z rówieśnikami.

Często rodzice nie zauważają natychmiast wystąpienia takich napadów z powodu ich krótkiego czasu trwania. Pierwszą oznaką patologii jest spadek wydajności szkolnej, nauczyciele skarżą się na pojawienie się roztargnienia i utratę zdolności koncentracji.

Podejrzenie, że w miękiszu występuje nieobecność, jest możliwe dzięki synchronicznym operacjom motorycznym z odłączonymi rękami. U dzieci, uczniowie z częstotliwością kilku ataków dziennie zaznaczono również zaburzenia w sferze psycho-emocjonalnym. Dzieci cierpiące nieobecności powinny być zawsze pod kontrolą niestrudzonym dorosłych ponieważ utrata przytomności może złapać okruszki z tropu, na przykład, podczas przechodzenia przez ruchliwą zespół transportowy, jazda na rowerze lub pływanie.

Brak konsekwencji dzieci nie jest bardzo poważny i często napady padną same przez wiek dwudziestu lat. Mogą one jednak wywołać rozwój pełnych konwulsyjnych ataków lub towarzyszyć osobie przez całe życie. W ciężkich nieobecnościach obserwuje się dziesiątki razy dziennie.

Również stan w pytaniu jest niebezpieczne nagłe wyłączenie świadomości, tak, że dziecko może spaść i spowodować obrażenia do siebie, utopić, czy pasuje wyprzedził go, gdy w wodzie. W przypadku braku skutecznego efektu terapeutycznego zwiększają się napady, co grozi naruszeniem sfery intelektualnej. Ponadto, najmniejsi mieszkańcy planety, istnieje możliwość społecznej dezadaptacji.

Leczenie nieobecności

Terapeutyczna korekta nieobecności faktycznie polega na zapobieganiu ciężkiej postaci epilepsji. Dlatego niezwykle ważne jest znalezienie lekarza, jeśli znajdziesz pierwsze objawy choroby. Zasadniczo prognoza terapeutyczna nieobecności w 91% przypadków jest korzystna.

Aby rozpocząć leczenie medyczne jest konieczne tylko po jednoznacznej diagnozie. Zaleca się również rozpoczęcie leczenia po ponownym napadzie, ponieważ pojedyncze objawy są przypadkowe, na przykład z powodu przegrzania, zatrucia lub z powodu zaburzeń metabolicznych.

Nieobecności epileptyczne z reguły leczy się farmakopeami. Leczenie farmakologiczne rozważanego stanu odbywa się głównie za pomocą środków związanych z substancjami przeciwpadaczkowymi opartymi na pochodnych sukcynimidu (etosuksymid) i kwasach tłuszczowych (kwas walproinowy). Wykazują dobrą skuteczność w kontrolowaniu napadów.

Początkowa dawka leków farmakopealnych jest wybierana, począwszy od minimalnych dopuszczalnych wartości i dostosowywana do poziomu zdolnego do zapobiegania lub znacznego zmniejszania liczby napadów, z góry ustalonej przez codzienne monitorowanie elektroencefalogramu.

W leczeniu napadów bezdzietnych stosuje się jeden lek farmakopealny. Jeśli efekt terapeutyczny jest nieobecny lub występuje symptomatologia uboczna, lek należy zastąpić innym. Korekta nieobecności u osób dorosłych jest przeprowadzana w podobny sposób.

Można również stosować przeciwpadaczkową substancję leczniczą opartą na pochodnych benzodiazepiny (klonazepam), przy czym lek jest leczony jedynie krótkotrwale. Jednak większość lekarzy nie zaleca tego leku w leczeniu nieobecności z powodu szybkiego uzależnienia, a także z powodu wysokiego prawdopodobieństwa pojawienia się objawów ubocznych.

Dzięki szybkiemu dostępowi do profesjonalnej pomocy, właściwej diagnozie i odpowiedniej terapii, dana choroba skutecznie reaguje na efekt korygujący, który pozwala uniknąć konsekwencji nieobecności. Jednak w pewnych sytuacjach istnieje możliwość utrzymania wady funkcji intelektualnej do końca ścieżki życia. Tacy pacjenci są trudni do odczytania i liczenia, nie są w stanie znaleźć różnic między przedmiotami i ujawnić ich podobieństwo. Ponadto czynnik adaptacji społecznej i przystosowania do aktywności zawodowej uważany jest za niezwykle ważny, ponieważ powtarzające się napady drgawkowe mogą negatywnie wpływać na te obszary życia.

Często rokowanie z prostymi formami nieobecności jest korzystne, szczególnie u małych dzieci. Nawet w przypadku braku intensywnej terapii symptomatologia zanika, maksymalnie przez okres pięciu lat. 80% przypadków udaje się osiągnąć stałą kontrolę napadów. Prognoza złożonych form nieobecności wynika z przebiegu choroby.

Top