logo

Agnozja jest chorobą charakteryzującą się naruszeniem pewnych rodzajów percepcji, które nastąpiły w wyniku uszkodzenia kory mózgowej i szeregu podkorowych struktur znajdujących się w pobliżu.

Jeżeli zaburzone są projekcje (pierwotne) części kory, pojawiają się zaburzenia wrażliwości (utrata słuchu, zaburzenia funkcji wzrokowej i bolesnej). W przypadku wpływu na wtórne części kory, utracona zostaje umiejętność postrzegania i przetwarzania otrzymanych informacji.

Słuchowa agnozja

Agnesia słuchowa pojawia się w wyniku porażenia analizatora słuchowego. Jeśli część czasowa lewej półkuli uległa uszkodzeniu, następuje naruszenie słuchu fonologicznego, charakteryzującego się utratą zdolności rozróżniania dźwięków mowy, co może prowadzić do zaburzenia samej mowy w postaci afazji sensorycznej. W tym przypadku mowa ekspresyjna pacjenta to tak zwana "sałatka słowna". Ponadto może nastąpić naruszenie litery pod dyktando i głośne czytanie.

Jeśli prawa półkula jest uszkodzona, pacjent przestaje rozpoznawać absolutnie wszystkie dźwięki i odgłosy. Jeśli dotyczy to przednich części mózgu, wówczas wszystkie procesy zachodzą z zachowaniem systemów słuchowych i wzrokowych, ale z naruszeniem ogólnej percepcji i koncepcji sytuacji. Najczęściej ten rodzaj agnostyki słuchowej obserwuje się w przypadkach chorób psychicznych.

Arytmię agnostyki słuchowej charakteryzuje niezdolność do zrozumienia i odtworzenia pewnego rytmu. Patologia przejawia się w klęsce prawej świątyni.

Oddzielny gatunek słuchowe Agnosia można odróżnić proces, który przejawia się w naruszenie zrozumienie intonacji wypowiedzi innych ludzi. Występuje również w przypadku uszkodzenia prawej komory.

Widoczna agnozja

Widoczna agnozja jest naruszeniem zdolności do identyfikowania przedmiotów i ich obrazów z zachowaniem pełnego obrazu. Występuje z licznymi uszkodzeniami kory potylicznej mózgu. Wizualna agnozja podzielona jest na kilka podgatunków:

  • Jednoczesna agnozja jest naruszeniem umiejętności postrzegania grupy obrazów, które tworzą jedną całość. W takim przypadku pacjent może rozróżnić pojedyncze i pełne obrazy. Rozwija się w wyniku zmiany regionu, w którym spotykają się płaty potyliczne, ciemieniowe i skroniowe mózgu;
  • Kolor agnozja to niezdolność do rozróżniania kolorów z zachowaną wizją kolorów;
  • Alfabetyczna agnozja to niezdolność do rozpoznawania liter. Ta patologia nazywa się "nabytym analfabetyzmem". Przy zachowaniu mowy pacjenci nie mogą pisać ani czytać. Rozwija się, gdy uszkodzona jest dominująca półkula regionu potylicznego.

Dotykowa agnozja

Dotykowa agnozja jest naruszeniem rozpoznawania kształtów i przedmiotów za pomocą dotyku. Pojawia się po pokonaniu płata ciemieniowego lewej lub prawej półkuli. Istnieje kilka rodzajów agnozji tego rodzaju:

  • Przedmiot agnozja jest patologią, w której pacjent nie może określić rozmiaru, kształtu i materiału danego przedmiotu, podczas gdy jest on w stanie określić wszystkie jego cechy;
  • Dotykowa agnozja to niemożność rozpoznania liter i cyfr, które są rysowane na ramieniu pacjenta;
  • Agonia palca jest patologią charakteryzującą się naruszeniem definicji nazw palców przy ich dotykaniu, gdy oczy pacjenta są zamknięte;
  • Somatoignosia to niezdolność do zidentyfikowania części ciała i położenia ich względem siebie.

Przestrzenna agnozja

Taki gatunek, jak przestrzenna agnozja, charakteryzuje się niezdolnością rozpoznawania obrazów przestrzennych i nawigowania in situ. W takich sytuacjach pacjent nie może odróżnić prawa od lewej, myli położenie dłoni na zegarze, a słowa zmieniają litery w miejscach. Przejawia się ona w wyniku klęski płata ciemno-potylicznego. Zaburzenia dyfuzyjne struktur korowych mogą prowadzić do syndromu, w którym pacjent ignoruje połowę przestrzeni. W przypadku tego wariantu przestrzennej agnozji zupełnie nie zauważa obiektów lub obrazów umiejscowionych po jednej stronie (na przykład po prawej stronie). Podczas przerysowywania przedstawia tylko część obrazu, mówiąc, że druga część w ogóle nie istnieje.

Anosognozja

Wśród wszystkich innych form tej patologii wyróżnia się szczególny rodzaj agnozji - tzw. Anosognozja (zespół Antona-Babińskiego). Ta patologia charakteryzuje się negacją choroby pacjenta lub zmniejszoną krytycznością jego oceny. Występuje w klęsce półkuli subdominanta.

Diagnoza, leczenie i rokowanie w agnozji

Rozpoznanie agnozji występuje w trakcie kompleksowego badania neurologicznego, jego dokładna postać ujawnia się za pomocą specjalnych testów.

Leczenie tego zespołu objawów występuje podczas leczenia choroby podstawowej, a zatem różni się znaczną zmiennością. Oprócz leczenia rokowanie zależy od nasilenia podstawowej patologii. W praktyce medycznej opisywane są przypadki zarówno spontanicznego wyleczenia agnozji, jak i długotrwałego przebiegu choroby, trwającej prawie całe życie.

Informacje są uogólnione i służą wyłącznie celom informacyjnym. Przy pierwszych oznakach choroby skonsultuj się z lekarzem. Samo leczenie jest niebezpieczne dla zdrowia!

Agnozja jest pogwałceniem

Agnozja Jest dysfunkcją percepcyjną występującą na tle zachowania świadomości i wrażliwości. Innymi słowy, agnozja jest zaburzeniem różnych typów percepcji i pojawia się z powodu uszkodzenia kory i pobliskich podkorowych obszarów mózgu. Ta patologia charakteryzuje się połączeniem z uszkodzeniem wtórnych (projekcyjno-asocjacyjnych) obszarów kory mózgowej, które są odpowiedzialne za parsowanie i syntezę uzyskanych informacji. Prowadzi to do zakłócenia procesu rozpoznawania bodźców, co powoduje naruszenie rozpoznawania przedmiotów i niewłaściwą reakcję na otrzymane bodźce.

Objawy agnozji

Uszkodzenie kory mózgowej, odpowiedzialne za parsowanie i syntezowanie informacji, generuje agnozję. Dlatego symptomatologia będzie zależeć od lokalizacji dotkniętego obszaru mózgu. Tak więc, na przykład, z powodu pokonania lewej strefy okolicy potylicznej, dochodzi do obiektywnej agnozji, polegającej na utracie danych dotyczących pacjenta i jego celu. Innymi słowy, osoba cierpiąca na tę chorobę percepcji widzi przedmiot, może go opisać, ale nie jest w stanie nazwać go i powiedzieć o swoim powołaniu. Jeśli obszar czasowy jest uszkodzony, pojawia się zaburzenie słuchowe percepcji: pacjent postrzega mowę głośnika, tak jakby był to zwykły zestaw dźwięków, aby postrzegać znaczenie zwrotów i rozróżniać pojedyncze słowa, do których nie jest zdolny. Statystyki potwierdzają, że omawiane zaburzenie występuje rzadko.

Przyczyny Agnosia są następujące: dysfunkcje skroniowych i ciemieniowych obszarach mózgu, w której przechowywane dane dotyczące stosowania znanych obiektów (często występuje nagle po udarze mózgu, zawał serca, lub urazu głowy, gdy dotknięte kora i pobliskich podkorowe struktury mózgu i uszkodzenie kory mózgowej może spowodować proces nowotworu ). Ponadto rozważana patologia może powstać w wyniku degeneracji obszarów mózgu, które są odpowiedzialne za integrację percepcji, procesów pamięciowych i identyfikacji.

Głównymi przyczynami agnozji są więc uszkodzenia ciemieniowej i potylicznej strefy kory mózgowej, które występują oprócz powyższych patologii, z następującymi dolegliwościami:

- przewlekłe zaburzenie krążenia w mózgu, które później rozwija się w demencję;

- procesy zapalne mózgu (np. Zapalenie mózgu);

- choroba Alzheimera, która ma związek z gromadzeniem się w mózgu amyloidu (specyficzne białko, które normalnie normalnie szybko zanika w mózgu);

- choroba Parkinsona, charakteryzująca się pojawieniem się postępującej sztywności mięśni, drżenia i szeregu zaburzeń neuropsychologicznych, w tym apraksji.

Możliwe jest rozróżnienie różnych odmian dysfunkcji percepcyjnych, w zależności od umiejscowienia w mózgu dotkniętego obszaru. Na przykład, jeżeli uszkodzony obszar ciemieniowo-potylicznego naruszenie orientacji topograficzne występuje podczas zmiany z prawego płata ciemieniowego część subdominanty - anosognozja reprezentujących nieobecność krytycznej oceny pacjentów własnej choroby lub uszkodzenia. Tak więc, na przykład, osoby cierpiące na tę formę dysfunkcji, uważają się za w pełni zdrowe, nawet na tle bezruchu jednej strony tułowia (stan paraliżu).

Wielu ludzi, z dala od medycyny, zadaje sobie agnozję, co to jest, jakie są objawy tej dolegliwości, jak się manifestują?

Możliwe jest odróżnienie takich objawów od objawów agnozji:

- naruszenie orientacji przestrzennej i umiejętność "odczytania" na mapie, tj. zrozumienia położenia miast, regionów i innych miejsc na mapie;

- frustracja z umiejętności rozpoznawania obiektów dotykowych (trudno jest chorym określić teksturę, konfigurację i kształt obiektu;

- zaprzeczenie obecności fizycznej wady lub dolegliwości (na przykład ślepoty, głuchoty) pomimo niezaprzeczalności istniejących wad;

- Obojętność wobec istniejącej wady (osoba może być nieco zaniepokojona nagłą głuchotą, ślepotą lub innymi wadami;

- naruszenie zdolności rozpoznawania dźwięków (pacjent nie jest w stanie rozmontować natury dźwięku, aby zrozumieć, skąd pochodzi, na przykład, gdy słyszy rozmowę we własnym domu lub głos krewnego;

- zaburzenie percepcji własnego ciała (ludzie nie są w stanie prawidłowo określić liczby swoich kończyn lub ich długości);

- zaburzenie zdolności rozpoznawania twarzy znajomych, wraz z tymi pacjentami są w stanie określić ich przybliżony wiek lub płeć;

- naruszenie uznania złożonych obrazów wizualnych, w tym przypadku, pacjenci zachował zdolność do rozpoznawania poszczególnych składników tych obrazów, na przykład, osoba, patrząc na obraz, rozpoznać dzban na stole, ale nie jest w stanie zrozumieć, że obecność dzbanka, szklanki, talerze, żywność na stole pokazuje, że na zdjęciu widać ucztę;

- ignorowanie części widocznej przestrzeni (na przykład pacjent spożywający jedzenie tylko z prawej strony płytki).

Rodzaje agnozji

Opisane naruszenie charakteryzuje się trzema głównymi odmianami: dotykowymi, wzrokowymi i słuchowymi zaburzeniami percepcyjnymi. Ponadto możemy zidentyfikować wiele mniej popularnych postaci danej dolegliwości (na przykład agnostyka przestrzenna).

Wizualna agnozja charakteryzuje się obecnością zmiany w okolicy potylicznej mózgu. Ta forma dolegliwości przejawia się w niezdolności pacjentów do rozpoznawania obrazów i przedmiotów przy zachowaniu ostrości wzroku. Ten rodzaj patologii może przejawiać się na różne sposoby. Istnieją następujące formy wizualnej agnozji: obiektywna, barwna, wizualna, jednoczesna agnozja, prosopagnosia i zespół Balinta.

Słuchowe dysfunkcje percepcyjne są wynikiem uszkodzenia kory skroniowej prawej półkuli. Ten rodzaj agnozji jest reprezentowany przez niezdolność jednostek do rozpoznawania mowy i dźwięków na tle normalnej wydajności analizatora słuchowego. Agnostyka słuchowa jest z kolei podzielona na proste zaburzenie percepcji słuchowej, słuchowej i dźwiękowej agnozji słuchowej.

Proste naruszenie percepcji słuchowej charakteryzuje niezdolność ludzi do rozpoznawania prostych, wcześniej znanych dźwięków, takich jak szum deszczu, szelest morza, pukanie, dzwonek do drzwi, skrzypienie,

Słuchanie agnozji to niemożność rozpoznawania mowy. Dla osoby cierpiącej na opisaną formę agnozji, rodzima mowa wydaje się zbiorem nieznanych dźwięków.

Zaburzenie tonalne percepcji słuchowej charakteryzuje się niemożnością uchwycenia emocjonalnego koloru, tonu, barwy mowy na tle umiejętności właściwego postrzegania słów i prawidłowego rozróżniania konstrukcji gramatycznych.

Dotykowa agnozja to brak umiejętności rozpoznawania przedmiotów, rzeczy przez dotyk. Rozróżnia się następujące odmiany rozważanego wariantu agnostyki: somatoagnozowanie, asteroognoza i zaburzenie percepcji przestrzennej. Niezdolność pacjenta do rozpoznawania części własnego organizmu i do oceny ich położenia względem siebie nazywa się somatoignosis. Naruszenie percepcji dotykowej, w której proces rozpoznawania przedmiotów i rzeczy poprzez dotyk jest nazywany asteregnozą.

Występują również naruszenia percepcji przestrzennej, wyrażone w postaci nieprawidłowej identyfikacji parametrów przestrzeni. Zmiany miejsc wtórne potylicznej-ciemieniowy regionu znajdują się w niezdolności współmierne wielkości bliżej lub dalej, jak również prawo do umieszczenia obiektów w przestrzeni trójwymiarowej, zwłaszcza w głębi po lewej uszkodzenia półkuli wiązać Agnosia przestrzennej, która przejawia zaburzenia stereoskopowe widzenie. Ponadto przydziela takie gatunki Agnosia jako jednostronny naruszenie percepcji przestrzennej i zaburzenia percepcji, jest niezdolność do poruszania się po terenie topograficznym. Jednostronna przestrzenna agnozja to niemożność rozpoznania jednej połowy przestrzeni. Naruszenie orientacji topograficznej wyraża się w niemożności rozpoznania znajomych miejsc na tle zachowania funkcji pamięci.

Jedną z najrzadszych odmian agnozji jest dysfunkcja percepcji ruchu i czasu. Ta dolegliwość przejawia się w naruszeniu prawidłowego rozumienia ruchu przedmiotów i odpowiedniej oceny szybkości przepływu czasu. Niemożność postrzegania przedmiotów w ruchu nazywa się ankinetopsią.

Widoczna agnozja

Zdenerwowany gnoza lub Agnosia - naruszenie uznania, uznanie i zrozumienie tematów, przedmiotów i zjawisk, w wyniku dysfunkcji rodzących wyższych mechanizmów poznawczych, które umożliwiają integrację prostych doznań i są odpowiedzialne za powstawanie sposób całościowy w umyśle. Gnoza jest funkcją percepcji, którą przeprowadza się arbitralnie.

Zaburzenia gnozy obejmują dysfunkcję wzroku. Wizualna agnozja, co to jest opisane bardziej szczegółowo poniżej.

Zaburzenie percepcji wzrokowej jest zaburzeniem integralności poszczególnych doznań wizualnych, co prowadzi do niemożności lub trudności w rozpoznaniu obiektów i ich obrazów na tle zachowania widzenia. Zaburzenie gnozy zawsze występuje na tle normalnego funkcjonowania czuciowego zaopatrzenia (na przykład, zachowana jest ostrość wzroku i inne cechy).

Szczególnie trudne jest rozpoznawanie obiektu za pomocą jego konturu, fragmentarycznego obrazu słupkowego. Wizualna forma agnozji pojawia się z powodu uszkodzenia kory w regionie potyliczno-potylicznym mózgu. W przypadku tego typu schorzenia pacjent nie jest w stanie narysować danego obiektu, ponieważ narusza holistyczne postrzeganie obrazu tego obiektu.

Gatunkiem rozpatrywanej postaci choroby są: apertcepcyjne, wizualne, przestrzenne, asocjacyjne, obiektywne, kolorystyczne, równoczesna agnozja, a także naruszenia percepcji osób.

Wizualna agnozja jest wyrażana przez słabość optycznych reprezentacji spowodowanych obustronnym uszkodzeniem potylicznej strefy potylicznej. Osoby cierpiące na tę formę dolegliwości nie są w stanie przedstawić żadnego obiektu i go scharakteryzować (na przykład, aby wymienić jego rozmiar, kształt, kolor itp.).

Agnostycja apercepcyjna (dotyczy to wypukłej powierzchni lewego regionu potylicy) charakteryzuje się niemożnością rozpoznania całościowych obiektów i ich obrazów na tle zachowania percepcji poszczególnych cech tych obiektów. Innymi słowy, pacjent nie jest w stanie zidentyfikować różnych obiektów, nie może określić, jakie obiekty znajdują się przed nim, ale jest w stanie opisać ich indywidualne cechy.

Agnostyczna asocjacja występuje w zaburzeniach zdolności rozpoznawania i wywoływania całych obiektów i ich obrazów na tle zachowania ich odrębnej percepcji.

Zespół Balinta jest rodzajem upośledzenia wzroku, wywołanego zaburzeniami optyczno-motorycznymi z powodu obustronnego uszkodzenia potylicznego regionu potylicznego. Pojawia się w niemożności kontrolowania oczu (pacjent nie może skierować go na prawą stronę). Osoby chore na tego rodzaju agnozję nie są w stanie skupić się na konkretnym obiekcie. Jest to najbardziej zauważalne podczas czytania. Pacjenci mają trudności z normalnym czytaniem, ponieważ trudno im przejść od jednego słowa do drugiego.

Przestrzenna agnozja charakteryzuje się zakłóceniem orientacji przestrzennej lub niemożnością oceny zależności trójwymiarowych.

Kolor agnozja występuje w patologii podziału potylicznego lewej półkuli. Przejawia się jako niezdolność do usystematyzowania kolorów, rozpoznawania identycznych kolorów, dopasowania określonego odcienia do konkretnego obiektu lub obiektu.

Jednoczesna agnozja występuje z powodu uszkodzenia przedniej części płata potylicznego. Przejawia się to poprzez gwałtowny spadek liczby obiektów postrzeganych równolegle. Często pacjenci są w stanie zobaczyć tylko jeden obiekt.

Prozopognozja lub upośledzona percepcja osoby rodzą się, gdy uszkodzony jest dolny odcinek potylicznej prawej półkuli. Ta forma omawianej patologii ujawnia się z naruszeniem procesów rozpoznawania twarzy przy jednoczesnym zachowaniu umiejętności rozpoznawania obiektów i obiektów. W szczególnie trudnych przypadkach pacjenci nie są w stanie rozpoznać własnej twarzy w lustrze.

Leczenie agnozji

Uważana patologia jest stanem nienormalnym, w którym wszystkie funkcje percepcyjne są naruszane na tle bezpieczeństwa zdolności do pracy wszystkich narządów odpowiedzialnych za wrażliwość i świadomość. Osoba z agnozją nie jest w stanie odróżnić jednego obiektu od drugiego za pomocą własnych uczuć. To zaburzenie jest nieodłączne, niezależnie od kategorii wiekowej ludzi. Najczęściej występuje w przedziale od dziesięciu do 18 lat.

Opisana patologia odnosi się do kategorii dość rzadkich naruszeń. Wynika to z szeregu czynników i charakteryzuje się indywidualnym prądem. Często chorzy potrzebują pilnej specjalistycznej pomocy.

Diagnoza Agnosia skierowany do pierwszego zakrętu, aby określić przyczynę danej choroby i określenia dotkniętych segmentów przewodu jako rodzaj choroby bezpośrednio spowodowane patologicznym lokalizacji witryny. Na przykład, jednoczesne Agnosia, jak wspomniano powyżej, wytwarzane przez nierówności w obszarze potylicznego, słuchowe zaburzenia postrzegania powodowane przez defekty segmentu czasowego mózgu, obiekt choroby kształt spowodowanych niedoborem regionów okładzinowych Agnosia przestrzenne nieodłączne uszkodzenie obszarów ciemieniowo-potylicznego.

Rozpoznanie agnozji rozpoczyna się od starannego zbadania przez terapeuty i obszernego zbioru wywiadu. W pierwszej kolejności konieczne jest wyjaśnienie występowania przewlekłych dolegliwości, udaru, procesów nowotworowych, niezależnie od tego, czy wcześniej doszło do urazu. Jeśli są jakieś choroby inne niż agnozja, konieczne jest ustalenie czasu wystąpienia pierwszych objawów choroby, przebiegu rozwoju i stopnia ich progresji.

W celu ustalenia ostatecznej diagnozy kierować ważne jest interdyscyplinarne podejście, które jest konsultowany w różnych dziedzinach medycyny, takich jak psychiatria, otolaryngologii, okulistyki, kardiologii i innych.

Ponadto, aby zbadać funkcje psychiki, działanie analizatorów wizualnych i słuchowych, konieczne jest przeprowadzenie różnych testów. Jeśli terapeuta podejrzewa pacjenta o naruszenie percepcji przestrzennej, prosi go o sprawdzenie mapy, opisanie sytuacji otoczenia. Jeśli istnieje podejrzenie zaburzenia percepcji dotykowej, pacjentowi proponuje się zamknąć oczy i dać mu różne przedmioty, które powinien charakteryzować. Jeśli nie ma wyniku, proszą go, aby powtórzył to samo, ale z otwartymi oczami. Jeśli pacjent powinien mieć równoczesną agnozję, pokazuje mu obrazy, prosi o ocenę pojedynczego zdjęcia, obrazów i określenie ich znaczenia. Testy opisane powyżej są niezbędne do rozpoznania różnicowego danej dolegliwości z innymi stanami patologicznymi.

Oprócz opisanych działań dla ustanowienia bezpośredniego odmianę diagnostyki i Agnosia przeprowadzone dodatkowe badania, takie jak CT i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, za pomocą którego jest możliwe określenie uszkodzonych obszarów mózgu i segmenty oraz określenie oszacowane czynniki doprowadziły do ​​rozwoju tej patologii.

Nie opracowano dziś szczególnych metod ekspozycji i specyficznych technik leczenia agnozji. Uważa się, że w pierwszej turze konieczne jest pozbycie się podstawowej dolegliwości, która spowodowała upośledzenie percepcji.

Po wyleczeniu z głównej patologii zaleca się podjęcie szeregu działań korygujących mających na celu przywrócenie stanu pacjenta po przebiegu leczenia schorzenia podstawowego. W tym celu lekarze zalecają:

- ćwiczenia logopedyczne (ważniejsze w zaburzeniu percepcji słuchowej);

- zajęcia z wykwalifikowanymi nauczycielami;

Zasadniczo okres powrotu do zdrowia osób cierpiących na agnoję trwa nie dłużej niż trzymiesięczny kurs. Przy poważnych uszkodzeniach strukturalnych mózgu długość okresu rehabilitacji może trwać 10 miesięcy lub dłużej.

Zgodnie z dostarczonymi danymi statystycznymi, szybkie rozpoznanie przedmiotowej patologii, racjonalna terapia i odpowiednie działania naprawcze prowadzą do absolutnej rekonstrukcji wszystkich analizatorów.

Prognozy mogą być niekorzystne w praktyce samoleczenia, a także z powodu późnego zastosowania do specjalistów i niespełnienia recept lekarskich lekarzy. Z powodu zaniedbania w odniesieniu do własnego zdrowia może wzrosnąć ryzyko nieodwracalnych zaburzeń w strukturach mózgu.

Wskaźniki poziomu wpływu danej dolegliwości na pacjenta zależą bezpośrednio od jego odmiany. Na przykład, zaburzenie postrzegania przestrzennego i jednoczesne postaci agnozji znacznymi łamania zwyczajowych warunków życia, styl życia, zmniejszenie pracy i zakłócać normalnej funkcjonalności komunikacyjnej interakcji, przy czym palec i tonalne formy choroby występują prawie niezauważalnie.

W celu zapobiegania rozwojowi tego odchylenia, ważne jest, aby zwracać uwagę na ich własny stan organizmu, w pełni karmione, starają się prowadzić zdrowy tryb życia, a po wykryciu pierwszych objawów choroby natychmiast szukać pomocy medycznej z powodu szczególnych środków zapobiegawczych nie istnieje.

Agnozja

Agnozja jest stanem patologicznym, w którym dochodzi do zaburzeń procesów percepcyjnych (słuchowych, wzrokowych, dotykowych), przy zachowaniu świadomości i funkcji narządów zmysłów. W stanie agnozji dana osoba nie jest w stanie zidentyfikować obiektu za pomocą pewnego narządu zmysłów. Najczęściej występuje u dorosłych i dzieci w wieku od 10 do 17 lat.

Przyczyny

Główną przyczyną agnozji jest uszkodzenie struktur mózgu. Może to być spowodowane atakami serca, różnymi urazami, guzami i zwyrodnieniami tych obszarów mózgu, które integrują percepcję, pamięć i identyfikację (rozpoznanie), to znaczy są odpowiedzialne za analizę i syntezę informacji. Rodzaj agnozji zależy bezpośrednio od lokalizacji zmiany.

Choroba ma trzy główne typy: wizualną agnozję, agnostyczną słuch i agonię dotykową. Ponadto nadal istnieje kilka mniej popularnych typów chorób (agnostyka przestrzenna i inne nieprawidłowości percepcyjne).

W wizualnych zmianach agnostycznych zlokalizowane są w płacie potylicznym mózgu. Ten typ charakteryzuje się niezdolnością pacjenta do rozpoznawania przedmiotów i obrazów, pomimo faktu, że zachowuje on odpowiednią ostrość wzroku. Wizualna agnozja może być wyrażona na różne sposoby i przejawia się w postaci następujących zaburzeń:

  • obiektywna agnozja (porażka powierzchni wypukłej lewej części regionu potylicznego): niezdolność do rozpoznawania różnych przedmiotów, w których pacjent może opisywać tylko pewne cechy obiektu, ale nie może powiedzieć, co jest przedmiotem przed nim;
  • kolor agnozja (porażenie obszaru potylicznego lewej półkuli dominującej): niezdolność do klasyfikowania kolorów, rozpoznawania tych samych kolorów i odcieni, korelowania określonego koloru z konkretnym obiektem;
  • wizualna agnozja, objawia się słabością optycznych reprezentacji (obustronna porażka potylicznego regionu ciemieniowego): niezdolność do reprezentowania obiektu i charakteryzowania go (nazwa rozmiaru, koloru, kształtu, itp.);
  • Agnozja na twarzy, czyli prosopagnosia (Przegrana dno potylicznej prawej półkuli): naruszenie procesu rozpoznawania twarzy, zachowując zdolność do odróżniania przedmiotów i obrazów, które w ciężkich przypadkach może być scharakteryzowane przez niezdolność pacjenta do uznania jego własną twarz w lustrze;
  • jednoczesna agnozja (porażka przedniej części dominującego płata potylicznego): gwałtowny spadek liczby jednocześnie postrzeganych obiektów, w których pacjent często widzi tylko jeden podmiot;
  • Zespół Balinta lub wizualna agnozja, spowodowane zaburzeniami optyczno-mechanicznych (zaangażowanie dwustronne potylicznej-ciemieniowy rejon): niemożność bezpośredniego spojrzenia we właściwym kierunku, koncentrując się na konkretnym obiekcie, który jest szczególnie wyraźny, może wystąpić podczas czytania - pacjent nie może normalnie czytać, bo to jest bardzo trudne, aby przełączyć się z jednego słowa do innego.

Słuchowa agnostja pojawia się, gdy wpływa kora skroniowa prawej półkuli. Ten typ charakteryzuje niezdolność pacjenta do rozpoznawania dźwięków i mowy, a funkcja analizatora słuchowego nie jest naruszana. W kategorii agnesów słuchowych wyróżniamy następujące zaburzenia:

  • prosta agnostja słuchowa, w której pacjent nie rozpoznaje prostych, znajomych dźwięków (szum deszczu, szelest papieru, pukanie, skrzypienie drzwi itp.);
  • agnostyka słuchowa - niemożność rozróżnienia mowy (dla osoby cierpiącej na tego rodzaju agnostycję słuchową, mowa rodzima jest przedstawiana jako zespół nieznanych dźwięków);
  • tonalna agnostja słuchowa - pacjent nie może uchwycić tonu, barwy, emocjonalnego tonu mowy, ale jednocześnie zachowuje zdolność normalnego postrzegania słów i prawidłowego rozpoznawania konstrukcji gramatycznych.

Dzięki dotykowej agnozji pacjent nie ma możliwości rozpoznawania przedmiotów za pomocą dotyku. Jednym z rodzajów dotykowej agnozji jest niezdolność pacjenta do rozpoznawania części własnego ciała i oceny ich położenia względem siebie. Ten typ dotykowej agnozji nazywa się somatoagnozją. Dotykowa agnozja, w której proces rozpoznawania przedmiotów jest przełamany przez zmysł dotyku, nazywany jest astereognozją.

Istnieją również przestrzenne aglinyas, które wyrażają się jako naruszenie identyfikacji różnych parametrów przestrzeni. Podczas zmiany z lewej półkuli przejawia się w postaci łamania stereoskopowego widzenia, choroba może być wyrażona w postaci niezdolność pacjenta do właściwego zlokalizowania obiektów w trzech wymiarach w przestrzeni, w szczególności głębokość, jak również do określenia parametrów dalej lub bliżej gdy zmian środkowe części regionu ciemieniowy, potyliczny.

Istnieją również takie rodzaje agnozji jako jednostronny agnozji przestrzennym - niezdolność do rozpoznawania jednej z połówek przestrzeni (zazwyczaj po lewej) i agnozji przestrzennej, która wyraża się z naruszeniem topograficznych pozycji, w której pacjent nie może rozpoznać znanych miejsc, ale w tym samym czasie nie ma zaburzeń pamięci.

Jednym z najrzadszych rodzajów agnozji jest naruszenie percepcji czasu i ruchu - stan, w którym osoba nie może ocenić prędkości przepływu czasu i postrzegać ruch obiektów. Ostatnie naruszenie (niemożność postrzegania poruszających się obiektów) nazywane jest ankinetopsią.

Diagnostyka

Agnozja nie jest częstą chorobą. Ten stan może wynikać z bardzo szerokiego zakresu przyczyn iw każdym indywidualnym przypadku przejawia się na różne sposoby. Czynniki te mogą poważnie komplikować diagnozę: często wymaga to kompleksowego badania neurologicznego.

Diagnoza wykorzystuje objawy kliniczne, techniki obrazowania mózgu (MRI, CT), badanie neuropsychologiczne i fizyczne. Z reguły na pierwszym etapie diagnozy lekarz prosi pacjenta o zidentyfikowanie wspólnych przedmiotów przy użyciu różnych narządów zmysłów. Następnie stosuje się metody badania neuropsychologicznego, przeprowadza się serię specjalnych testów, podczas których lekarz określa istniejące naruszenia różnych rodzajów wrażliwości, a także analizuje zdolność pacjenta do korzystania z narządów zmysłów i prawidłowo identyfikuje uzyskane informacje za ich pomocą.

Leczenie

Nie istnieją konkretne metody leczenia agnozji. Zazwyczaj głównym celem jest leczenie choroby podstawowej, która doprowadziła do uszkodzenia mózgu i pojawienia się agnozji. Jednocześnie, aby zrekompensować przejawy agnozji, często sięgają po pomoc neuropsychologów, logopedów i terapeuty zajęciowego.

Jak pokazuje praktyka, leczenie agnozji najczęściej odbywa się w ciągu trzech miesięcy - w zwykłych przypadkach czas ten wystarcza na przywrócenie pacjenta. Jednak proces odzyskiwania może zostać przedłużony na dłuższy okres (rok lub dłużej). Sukces leczenia zależy w dużej mierze od wieku pacjenta, a także od charakteru i ciężkości zmian.

Ten artykuł jest przeznaczony wyłącznie do celów edukacyjnych i nie jest materiałem naukowym ani profesjonalną poradą medyczną.

Agnozja

Agnozja - naruszenie rozpoznawania wrażeń wzrokowych, słuchowych lub dotykowych w normalnym funkcjonowaniu aparatu percepcyjnego. W związku z tym lokalizacja uszkodzenia kory mózgowej charakteryzuje się brakiem zrozumienia tego, co widzieliśmy, słyszeliśmy, nierozpoznanymi przedmiotami podczas odczuwania, zaburzeniem percepcji własnego ciała. Zdiagnozowany zgodnie z badaniem stanu neuropsychiatrycznego, wyniki neuroobrazowania (CT, MRI, MSCT mózgu). Leczenie odbywa się za pomocą leków etiotropowych, naczyniowych, neurometabolicznych, cholinesterazy w połączeniu z psychoterapią, logopedią.

Agnozja

Gnoza w tłumaczeniu z języka greckiego oznacza "wiedzę". Jest to wyższa funkcja nerwowa, która zapewnia rozpoznawanie przedmiotów, zjawisk i własnego ciała. Agnozja to złożona koncepcja, która obejmuje wszystkie naruszenia funkcji gnostycznej. Zaburzenia gnozy często towarzyszą procesom zwyrodnieniowym ośrodkowego układu nerwowego, obserwuje się je przy wielu organicznych uszkodzeniach mózgu powstających w wyniku urazów, udarów, chorób zakaźnych i nowotworowych. Klasyczna agnoza rzadko jest diagnozowana u małych dzieci, ponieważ wyższa aktywność nerwowa w nich znajduje się na etapie rozwoju, zróżnicowanie ośrodków korowych nie jest kompletne. Zaburzenia gnozy często występują u dzieci w wieku powyżej 7 lat iu dorosłych. Kobiety i mężczyźni chorują w ten sam sposób.

Przyczyny agnozji

Gnostyczne zaburzenia spowodowane są patologicznymi zmianami w projekcji wtórnej - asocjacyjnych pól kory mózgowej. Te czynniki wpływają na następujące strefy:

  • Ostre zaburzenia krążenia mózgowego. Agnozja występuje w wyniku śmierci neuronów z pola wtórnego w obszarze udaru niedokrwiennego lub krwotocznego.
  • Przewlekłe niedokrwienie mózgu. Postępująca niewydolność krążenia mózgowego prowadzi do otępienia, w tym do zaburzeń gnostycznych.
  • Nowotwory mózgu. Klęska wtórnych pól korowych jest konsekwencją wzrostu guza, prowadzącego do kompresji i zniszczenia otaczających neuronów.
  • Uraz czaszkowo-mózgowy. Agnosia występuje głównie z posiniaczonym mózgiem. Rozwija się z powodu uszkodzenia wtórnych obszarów korowych w czasie urazu oraz w wyniku procesów pourazowych (powstawanie krwiaków, zmiany zapalne, zaburzenia mikrokrążenia).
  • Zapalenie mózgu. Może mieć etiologię wirusową, bakteryjną, pasożytniczą, postwiakażową. Towarzyszą temu rozproszone procesy zapalne w strukturach mózgowych.
  • Choroby zwyrodnieniowe ośrodkowego układu nerwowego: Choroba Alzheimera, Schuucker's leukoencefalitis, choroba Picka, choroba Parkinsona.

Patogeneza

Kora mózgowa ma trzy główne grupy pól zespolonych, co zapewnia wielopoziomową analizę informacji wprowadzanych do mózgu. Pierwotne pola są związane z obwodowymi receptorami, odbierając im impulsy aferentne. Wtórne strefy asocjacyjne kory odpowiadają za analizę i generalizację informacji pochodzących z pól pierwotnych. Co więcej, informacje są przenoszone na pola trzeciorzędne, gdzie przeprowadzana jest wyższa synteza i rozwój zadań behawioralnych. Dysfunkcja pól wtórnych prowadzi do rozerwania tego łańcucha, który objawia się klinicznie przez utratę zdolności rozpoznawania bodźców zewnętrznych, do postrzegania holistycznych obrazów. W takim przypadku funkcja analizatorów (słuchowych, wizualnych itp.) Nie jest naruszana.

Klasyfikacja

W zależności od obszaru zmiany w neurologii klinicznej, agnoza jest podzielona na następujące główne grupy:

  • Wizualnie - brak rozpoznawania obiektów, obrazów przy zachowaniu funkcji wizualnej. Rozwija się w patologii potylicznych, tylnych odcinków kory.
  • Słuchowe - utrata umiejętności rozpoznawania dźwięków i fonemów, postrzegania mowy. Występuje, gdy występuje kora górnego skrętu skroniowego.
  • Wrażliwe - naruszenie rozpoznawania wrażeń dotykowych i postrzegania własnego ciała. Jest to spowodowane dysfunkcją wtórnych pól podziałów ciemieniowych.
  • Olfactory Zapach rozpoznawania zapachów. Obserwuje się go w uszkodzeniu obszarów śródpiersia płata skroniowego.
  • Smak - niemożność identyfikacji odczuć smakowych przy jednoczesnym zachowaniu zdolności do ich postrzegania. Związane jest to z patologią tych samych obszarów, co węchowa agnozja.

Istnieje również naruszenie wszelkich form gnozy. Patologię tę określa się terminem "całkowita agnozja".

Objawy agnozji

Podstawowym symptomem stanu jest niemożność rozpoznawania postrzeganych wrażeń przy zachowaniu umiejętności ich wyczuwania. Mówiąc najprościej, pacjent nie rozumie tego, co widzi, słyszy, czuje. Często występuje zróżnicowana agnozja spowodowana utratą funkcji oddzielnej chorej kory. Agnozja o całkowitym charakterze towarzyszy procesom patologicznym rozproszonym rozprzestrzeniającym się w tkankach mózgowych.

Widoczna agnozja oczywiste zamieszanie obiektów, niezdolność do nazwy danego przedmiotu, srisovat go wyciągnąć z pamięci lub rysunek rozpoczęła. Podczas przedstawiania obiektu pacjent rysuje tylko jego części. Forma wizualna ma wiele opcji: kolor, osoby Agnosia wyborów (prozopagnozja) apperceptive - trzymane uczenia charakterystyki obiektu (kształt, kolor, rozmiar), asocjacyjne - pacjent jest w stanie opisać przedmiot jako całość, ale nie można nazwać, simultantnaya - brak Poznaj historię kilku obiekty zachowując uznanie każdego obiektu indywidualnie, wizualno-przestrzenna - naruszenie gnozy wzajemnego rozmieszczenia obiektów. Zdenerwowany rozpoznawanie liter i symboli prowadzi do utraty zdolności do czytania (dysleksja), pisanie (dysgrafia), aby wykonywać obliczenia arytmetyczne (dyskalkulia).

Słuchowa agnozja w pokonaniu dominującej półkuli prowadzi do częściowego lub całkowitego niezrozumienia mowy (afazji sensorycznej). Pacjent postrzega fonemy jako bezsensowny szum. Stanowi towarzyszy wyrównawcze słownictwo z powtórzeniami, wstawianie przypadkowych dźwięków, sylab. Podczas pisania mogą występować pominięcia, permutacje. Czytanie zostało zapisane. Klęska półkuli subdominanta może doprowadzić do utraty ucha muzycznego, zdolności rozpoznawania znajomych dźwięków (odgłosów deszczu, szczekania psa), aby zrozumieć intonacyjne cechy mowy.

Wrażliwa agnozja zaburzenie charakteryzujące Gnoza bodźce bólowe odbierane, cieplne, dotykowe receptory proprioceptywnego. Obejmuje ona asteriognozis - niezdolność do identyfikacji obiektu w dotyku, Agnosia przestrzenna - naruszenie orientacji w miłej okolicy, w sali szpitalnej, prywatnym mieszkaniu, somatognoziyu - zaburzenia czuć własne ciało (część, rozmiar, obecność jego części). Najczęstsze formy somatognozii stać toe Agnosia - pacjent nie jest w stanie wymienić palcami, aby pokazać powiedział lekarz palec autotopagnoziya - poczucie braku odrębnego organu, gemisomatoagnoziya - uczucie tylko połowa jego ciała, anosognozja - nieświadomości obecności choroby lub pojedynczego objawu (niedowładu, utrata słuchu, zaburzenia widzenia).

Diagnostyka

Badanie ma na celu zidentyfikowanie agnozji, znalezienie jej przyczyny. Określenie klinicznej postaci agnozji pozwala ustalić lokalizację patologicznego procesu w mózgu. Główne techniki diagnostyczne to:

  • Badanie pacjenta i jego krewni. Ma na celu ustalenie dolegliwości, początku choroby, jej związku z traumą, infekcją i zaburzeniami hemodynamiki mózgowej.
  • Badanie neurologiczne. W badaniu stanu neurologicznego i psychicznego wraz z Agnosia neurologa ujawnia objawy nadciśnienia śródczaszkowego, centralny deficyt neurologiczny (niedowład, zaburzenia czuciowe, zaburzenia nerwów czaszkowych, patologicznych odruchów, zmiany w poznaniu), charakterystyczne dla choroby podstawowej.
  • Konsultacja z psychiatrą. Konieczne jest wykluczenie zaburzeń psychicznych. Obejmuje badanie patopsychologiczne, badanie struktury osobowości.
  • Tomografia. CT, MSCT, MRI mózgu pozwalają nam zwizualizować procesy zwyrodnieniowe, nowotwory, ogniska zapalne, strefy udaru, urazy pourazowe.

Agnozja jest tylko zespołem, diagnoza syndromiczna może mieć miejsce w początkowej fazie diagnozy. Rezultatem powyższych badań powinno być ustalenie kompletnej diagnozy choroby podstawowej, której obraz kliniczny obejmuje zaburzenie gnozy.

Leczenie agnozji

Terapia zależy od podstawowej choroby, może składać się z metod zachowawczych, neurochirurgicznych, rehabilitacyjnych.

  • Naczynia naczyniowe i trombolityczne. Konieczne do normalizacji przepływu krwi w mózgu. Ostre i przewlekłe niedokrwienie mózgu jest wskazaniem do wyznaczenia funduszy, które rozszerzają naczynia mózgowe (winpocetyna, cynaryzyna), środki przeciwpłytkowe (pentoksyfilina). W krwotok śródczaszkowy zastosować preparaty antyfibrynolityczne, w zakrzepicy - trombolitiki.
  • Neurometabolity i przeciwutleniacze: glicyna, kwas gamma-aminomasłowy, piracetam, pirytynol, oksymetyloetylopirydyna. Poprawiają procesy metaboliczne w tkankach mózgowych, zwiększają ich odporność na niedotlenienie.
  • Leki antycholinesterazowe: rywastygmina, donepezil, ipidakryna. Normalizacja funkcji neuropsychologicznych, poznawczych.
  • Leczenie etiotropowe zapalenia mózgu. Zgodnie z etiologią przeprowadza się leki przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwpasożytnicze.

Rehabilitacja pacjentów trwa co najmniej trzy miesiące, obejmuje:

  • Psychoterapia. Terapia sztuką, terapia poznawczo-behawioralna ma na celu przywrócenie sfery mentalnej pacjenta, dostosowując się do sytuacji, która rozwinęła się w związku z chorobą.
  • Zajęcia z logopedą. Są konieczne u pacjentów z agnostycją słuchu, dysleksją, dysgrafią.
  • Terapia zajęciowa. Pomaga pacjentom pokonać poczucie niższości, odwrócić uwagę od doświadczenia, poprawić adaptację społeczną.

Leczenie neurochirurgiczne może być wymagane w przypadku urazowego uszkodzenia mózgu, guza mózgu. Jest wykonywany na tle leczenia zachowawczego, a następnie rehabilitacji.

Prognozy i zapobieganie

Sukces leczenia zależy od ciężkości choroby podstawowej, wieku pacjenta i terminowości terapii. Agnozja, która występuje u młodych pacjentów z powodu urazu, zapalenie mózgu cofa się na tle leczenia przez 3 miesiące, w ciężkich przypadkach proces odzyskiwania trwa do 10 miesięcy. Agonizacja procesu nowotworzenia zależy od powodzenia usuwania edukacji. W przypadku procesów degeneracyjnych rokowanie jest niekorzystne, leczenie pozwala jedynie zatrzymać progresję symptomatologii. Zapobieganie polega na terminowym leczeniu patologii naczyniowej, zapobieganiu urazom głowy, skutkom onkogennym, chorobom zakaźnym.

Agnozja

Agnozja - jest niezdolność do postrzegania, rozpoznawania przedmiotów i zjawisk ich znaczenie, dzięki jednemu lub kilku analizatorów zmysłów, w tym przypadku pozostają niezmienione inteligencja, świadomość, normalne analizatory struktura i ich wrażliwość. Przydzielanie agnostyki słuchowej, wzrokowej i dotykowej.

Agnozja jest patologicznym stanem charakteryzującym się uszkodzeniem kory mózgowej i struktur podkorowych. W przypadku agnozji zmieniają się procesy rozpoznawania różnych bodźców, w wyniku czego zmienia się percepcja przedmiotów i ich błędna ocena.

Na podstawie najnowszych danych statystycznych - Agnosia jest dość rzadka patologia, około 1% ludzi ma tego rodzaju zmian patologicznych, głównego kontyngentu dotkniętej tą chorobą, dzieci 10-16 lat dorosłej populacji.

Agnozja jest czym?

W praktyce aktywności psychiatrycznej agnostycę rozumie się jako niezdolność do postrzegania przepływu informacji otrzymywanych z analizatorów sensorycznych. Chociaż agnozja jest dość rzadką patologią, postępuje szybko i charakteryzuje się wielostronnymi objawami, które znacznie utrudniają życie i uspołecznienie pacjentów z tą patologią.

Przyczyny pojawienia się agnozji są bardzo zróżnicowane, a objawy są bardzo indywidualne, co komplikuje taktykę diagnostyczną i wymaga kompleksowego podejścia do takich pacjentów.

Objawowe objawy choroby spowodowane są zlokalizowanych obszarów patologicznych zmian w mózgu i struktur korowych. Na przykład, zmiany chorobowe w lewej okolicy potylicznej, powoduje Agnosia zastrzeżeniem, uszkodzone obszary kory wyrażenia skroniowego powoduje audioverbal Agnosia, Agnosia wizualny pojawia się po uszkodzeniu struktur korowych potylicznej, zmień region ciemieniowo-potylicznego jego środkowej części, ułatwia dotykowy Agnosia.

Wśród podstawowych czynników przyczynowych, które determinują występowanie tego stanu patologicznego, można wyróżnić:

- ONMK - zawał serca, udar mózgu;

- Zamknięte lub otwarte CCT;

- zaburzenia krążenia mózgowego o charakterze przewlekłym (miażdżyca);

- Zapalne zmiany w mózgu (zapalenie mózgu).

Podkreśla główne odmiany agnosias - wizualne, słuchowe, dotykowe.

Mniej powszechna jest agnostyka przestrzenna, charakteryzująca się zmianą percepcji różnych parametrów przestrzeni. W zależności od lokalizacji obszarów uszkodzenia, agnozji przestrzennej, że objawy jak zmiany stereoskopowego widzenia, występuje wtedy, gdy korowe zmiany GM w strukturze po lewej półkuli brak postrzegania obiektów na lub w pobliżu, a nie na postrzeganie przestrzeni trójwymiarowej, która objawia się w zmianach patologicznych charakter ciemieniowy, potyliczny regionu.

Najrzadszą odmianą agnozji jest ankinetopia - jest to niezdolność do postrzegania czasu i ruchu, tylko kilka przypadków zostało opisanych w literaturze medycznej.

Widoczna agnozja

Patologia tego typu opisano przejawia niezdolność pacjenta do identyfikacji obiektów i symboli przedstawione na właściwego funkcjonowania analizatora wizualnej. Agnoza manifestacji wizualnej w patologicznie zmienionej części płata potylicznego. Wydaje się bardzo zróżnicowane, przeznaczyć głównych odmian tej choroby: obiektywne, prozopagnozja, kolor, symultaniczne, zespół bálinta, słabość koncepcji optycznych, list Agnosia.

Rozważ każdą z odmian:

- Podmiot agnostyczny (Lissauer agnosia) objawia się, gdy zmiany patologiczne występują na powierzchni zwróconej do sklepienia czaszkowego, płata potylicznego i jego lewej części. Odzwierciedlone przez niezdolność do postrzegania przedmiotów, pacjent może powiedzieć o pewnych charakterystycznych cechach obiektu, ale trudno jest wymówić nazwę podmiotu znajdującego się przed pacjentem.

- Kolor agnozja jest konsekwencją pojawienia się patologicznych zmian w płacie potylicznym lewej półkuli prowadzącej. Charakteryzuje się niezdolnością do usystematyzowania kolorów, korelowania odcienia z danym obiektem lub obiektem, w celu identyfikacji kolorów i odcieni tego samego rzędu.

- Prosopagnozja lub agnozja na twarzy występuje z patologicznymi zmianami w prawej półkuli, płat dolnego potylicy. Obecność tej agnozji nie pozwala pacjentowi rozpoznać znanych mu osób, mimo że pacjent utrwala twarze jako przedmioty i odróżnia ich odrębne części, jednak trudno mu powiązać tę osobę z pewną osobą. Najcięższą manifestacją jest sytuacja, gdy pacjent nie jest w stanie zidentyfikować swojego odbicia.

- Słabość reprezentacji optycznych. Pacjenci z tym typem choroby nie są w stanie zidentyfikować tego obiektu i podać jego charakterystyki (określić kolor, kształt, rozmiar, fakturę). Jest to konsekwencja zmian patologicznych w okolicy ciemieniowej potylicznej z obu stron.

- równoczesne Agnosia pojawia się w przypadku patologicznych zmian w przedniej części prowadzącej płacie potylicznym, charakteryzuje się niezdolnością do podejmowania wielu przedmiotów, często pacjenci mogą widzieć jeden obiekt z zestawu.

- zespół bálinta - rodzaj agnozji, objawia się w wyniku uszkodzenia kuli optyczno-mechanicznego, jest konsekwencją zmian patologicznych, które występują w regionie potylicznej-ciemieniowej po obu stronach. Zespół Balinta przejawia się niemożnością skupienia się na konkretnym przedmiocie, a pacjenci ci są trudni do odczytania ze względu na fakt, że trudno jest im przejść od słowa do słowa.

- Literalna agnozja to utrata umiejętności czytania i rozpoznawania liter.

Sonda Agnosia

Agnostyka słuchowa jest patologią, która zajmuje drugie miejsce pod względem częstości występowania, po wizualnej. Podstawą patologicznych zmian dźwiękowych agnozji jest brak postrzegania ludzkiego mowy i informacji audio, chociaż struktury anatomicznej i fizjologii analizatora akustycznego i ścieżki przewodzące pozostają niezmienione. Objawy te są konsekwencją patologicznych zmian w strukturach korowych płata skroniowego.

Agnostyka słuchowa podzielona jest na: proste zaburzenie percepcji słuchowej, agnozję słuchu i agonię tonalną.

- Proste słuchowe zaburzenia percepcji - ludzie, którzy mają patologię, nie postrzegają dźwięki, które były im bliskie, a mianowicie, szmer wody, fale, wycie wiatru szelest liści, skrzypienie, pukania. Proste zaburzenie dźwięku pojawia się, gdy uszkodzony jest prawy obszar skroniowy. Jeśli obrażenia wystąpią po obu stronach, manifestacje są bardziej wyraźne. Odmiany prostej agnostycznej słuchowej można nazwać arytmią i amuzją.

Arytmia charakteryzuje się niezdolnością percepcji struktury rytmicznej dźwięku i niemożliwość reprodukcji, odpowiednio, u pacjentów o tego typu dźwiękowego agnozji, nie można prawidłowo powtarzać usłyszał rytm sekwencja dźwięku (Claps wbić) są również trudne do nauczania tych pacjentów wiersza.

W przypadku amoniki osoba, która ma tę patologię, nie jest w stanie rozpoznać i odtworzyć melodii słyszanej, nie potrafi rozróżnić melodii. U takich pacjentów śpiew powoduje trudności.

Słuchanie agnozji to niemożność postrzegania mowy. Pacjent, który ma określoną formę patologii, mowę rodzimą określa jako zestaw nieistotnych elementów dźwiękowych.

Tonalna agnozja lub intonacja, charakteryzuje się brakiem percepcji emocjonalnej barwy dźwięku, niemożnością rozróżnienia tonów, barwy, ekspresji, chociaż zrozumienie znaczenia tego, co zostało powiedziane, zostaje zachowane.

Dotyk Agnosia

Dotykowa agnostyka jest wynikiem zmian patologicznych w płat ciemieniowy mózgu, zmiany te są jednostronne i dwustronne. Charakteryzuje się zmianą w postrzeganiu przedmiotów przez dotyk i niemożnością postrzegania ich ciała, jego części i ich położenia względem siebie.

Istnieją następujące typy dotykowej agnozji:

- asteriognoziya (dotykową celem Agnosia) charakteryzuje się niezdolnością do określenia przedmiotu jako całość, utrzymując identyfikację poszczególnych części, tak że w dotyku obiektu w postaci ręcznie, jest określony przez trudności w jego rozpoznania. W tym przypadku ten rodzaj patologii często występuje w dłoni, która jest przeciwna patologicznemu skupieniu.

- dermoalaksja objawia się zmianami patologicznymi w lewym płacie ciemieniowym, charakteryzującymi się brakiem postrzegania symboli (liter, cyfr, znaków) narysowanych na dłoni pacjenta.

- agnozja palca (zespół Gershtmana) to niemożność określenia palców po przeciwnej stronie zmiany. Również dla tej różnorodności jest niemożność rozpoznania palców ręki z zamkniętymi oczami.

- somatoagnoziya oczywistego naruszenia postrzegania własnych części ciała, nie można nazwać jej część, aby ocenić położenie części ciała względem siebie. Somatognozja charakteryzuje się zmianami patologicznymi w różnych częściach prawej półkuli. Somatoagnozii przejawem jest autotopagnoziya - jest brak postrzegania różnych częściach ciała (pacjent nie wie i nie może pokazać części twarzy, ramion, nóg i określić ich położenie w przestrzeni), ewentualnie nie-percepcji połowy ciała. Również szczególny przypadek somatoagnozii jest anosognozja - naruszenie świadomość swojej choroby, takie jak odmowa jednostronny niedowład lub paraliż, brak postrzegania ślepoty, odmowa błędów mowy u pacjentów z afazją, nieodpowiedniej oceny i obojętności wobec istniejących objawów choroby, pacjent nie daje wartość wad, które posiada.

Leczenie agnosios

Nie ma specyficznej terapii dla tego stanu patologicznego. Podstawowe leczenie agnosias jest ukierunkowane na terapię stanów prowadzących do uszkodzenia struktur korowych i podkorowych GM. W każdym indywidualnym przypadku taktyka interwencji terapeutycznej zależy od nasilenia objawów, nasilenia stanu i lokalizacji zmian patologicznych, przebiegu choroby i występowania powikłań.

Aby opracować plan odpowiedniej opieki terapeutycznej, konieczne jest przeprowadzenie pełnego badania diagnostycznego:

- przeprowadzenie pełnego badania pacjenta, zbieranie anamnezy, stwierdzenie obecności chorób dziedzicznych;

- manipulacje diagnostyczne mające na celu identyfikację procesu nowotworowego, obecność urazu, obecność wypadków naczyniowych;

- konsultacje specjalistów o wąskim profilu (okulista, otolaryngolog, kardiolog, psychiatra) w celu wykluczenia innych możliwych przyczyn tej symptomatologii;

- przeprowadzanie testów diagnostycznych wykrywających stopień zmiany percepcji;

- prowadzenie procedur diagnostycznych mających na celu określenie obszarów uszkodzenia kory GM (CT, MRI).

W celu korekty, bezpośrednio przejawów agnozji, konieczna jest współpraca z neuropsychologiem, logopedą, terapią zajęciową.

Okres rekonwalescencji wynosi około trzech miesięcy. Ciężki przebieg choroby, prowadzący do agnozji i jej powikłań, może przedłużyć czas trwania procedur terapeutycznych do roku. Jeśli to konieczne, leczenie powtarza się, ale gdy przyczyna jest wyeliminowana i pełna korekcja nawrotów agnozji często nie występuje.

Według ostatnich statystyk, we właściwym i terminowym rozpoznania choroby podstawowej i jej przejawach, odpowiedniej i skutecznej terapii i działań naprawczych prowadzonych w pełni, doprowadzi do pełnego przywrócenia analizatora.

Przypadku awarii do lekarza wyznaczonego przez ignorowanie zaleceń lub ich wdrożenie nie jest w pełni wprowadzone w życie, stosowanie samoleczenia, rokowanie może być niekorzystna, może zwiększyć ryzyko wystąpienia nieodwracalnych procesów w strukturze skorupy GM. Na niekorzystny wynik choroby może wpływać wiek pacjenta, natura i ciężkość choroby.

Wpływ Agnosia na jakość życia pacjenta zależy od gatunku tej choroby, na przykład, agnozji lub zaburzenia Jednoczesna percepcja przestrzenna znacznie pogorszyć jakość pacjenta życia, zmniejszenia aktywności siły roboczej, upośledzać zdolności komunikacyjne. Podczas gdy agonia tonalna lub palca postępuje prawie niezauważalnie.

Podstawowa profilaktyka agnostyków ogranicza się do zapobiegania poważnym chorobom, których przejawami mogą być agnozja - utrzymanie zdrowego stylu życia, pełne, zdrowe odżywianie, zapobieganie stresującym warunkom. Jeśli pojawią się pierwsze oznaki patologii, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Top