logo

Polineuropatia kończyn dolnych jest powszechną patologią związaną z porażką nerwów obwodowych. Choroba charakteryzuje się zaburzeniami troficznymi i wegetatywno-naczyniowymi, wpływającymi na dolne kończyny, objawiającymi się zaburzeniem wrażliwości i wiotkim paraliżem.

Zagrożenie patologią polega na tym, że z biegiem czasu jej objawy są pogarszane, pojawiają się problemy z ruchem, co wpływa na zdolność do pracy i uniemożliwia pełne życie. Dziś porozmawiajmy o symptomach i leczeniu polineuropatii kończyn dolnych, a także rozważmy metody mające na celu zapobieganie dalszemu postępowi patologii.

Polineuropatia kończyn dolnych - dlaczego powstaje?

Polineuropatia kończyn dolnych nie jest chorobą niezależną. Według ICD 10 warunek ten uważa się za zespół neurologiczny, który towarzyszy wielu chorobom:

  • cukrzyca (polineuropatia cukrzycowa kończyn dolnych);
  • przewlekłe zatrucie alkoholem (polineuropatia alkoholowa kończyn dolnych);
  • beri-beri (szczególnie z brakiem witaminy B);
  • ciężkie zatrucia lekami, arsenem, tlenkiem węgla ołowiu, alkoholem metylowym (ostre polineuropatie aksonalne);
  • Choroby układowe - żółciowa marskość wątroby, nowotwory złośliwe, chłoniaki, choroby krwi, nerki (przewlekłe polineuropatie aksonalne);
  • choroby zakaźne (polineuropatia błonicza);
  • dziedziczne i autoimmunologiczne patologie (demielinizacyjne polineuropatie).

Przyczyną choroby może być szereg zaburzeń zdrowotnych i chorób przewlekłych. Zakłócić pracę obwodowego układu nerwowego mogą nowotwory złośliwe. Ponadto po polekowej chemioterapii mogą pojawić się objawy polineuropatii.

Aby spowodować problemy z naruszeniem wrażliwości i uszkodzenia włókien nerwowych może zakaźne i procesy zapalne w stawach, wszelkiego rodzaju odurzenie ciała (narkotyki, alkohol, chemikalia). U dzieci choroba jest najczęściej dziedziczone, takie jak objawy porfiriynoy polineuropatii u dziecka zaraz po urodzeniu.

Tak więc wszystkie czynniki, które wywołują rozwój patologicznego stanu lekarza podzielone są na kilka grup:

  • metaboliczny (związany z naruszeniem procesów metabolicznych);
  • dziedziczna;
  • autoimmunologiczny;
  • zakaźna toksyczna;
  • toksyczne;
  • pokarmowe (spowodowane błędami w żywieniu).

Polineuropatia nigdy nie pojawia się jako niezależna dolegliwość, porażka włókien nerwowych zawsze wiąże się z czynnikiem etiologicznym, który negatywnie wpływa na stan obwodowego układu nerwowego.

Obraz kliniczny

Polineuropatia górnych i dolnych kończyn zaczyna się wraz ze wzrostem osłabienia mięśni, co jest związane z rozwijającą się zmianą włókien nerwowych. Po pierwsze, dystalne części kończyn są uszkodzone. W ten sposób uczucie drętwienia pojawia się w polu stóp i stopniowo rozciąga się na wszystkich nogach.

Pacjenci z polineuropatią narzekają na pieczenie, pełzanie, mrowienie, drętwienie kończyn. Różne rodzaje parestezji są komplikowane przez bóle mięśni. Wraz ze wzrostem objawów pacjenci odczuwają silny dyskomfort, nawet jeśli przypadkowo dotkną obszaru problemowego. W późniejszych stadiach choroby chód jest niestabilny, koordynacja ruchów jest upośledzona, a całkowity brak wrażliwości w obszarze włókien nerwowych.

Zanik mięśni jest wyrażany w osłabieniu rąk i nóg, aw ciężkich przypadkach może prowadzić do niedowładu lub porażenia. Czasami nieprzyjemne odczucia w kończynach pojawiają się w stanie spoczynku, zmuszając do wykonywania odruchów. Takie objawy lekarzy opisywane są jako "zespół niespokojnych nóg".

Patologia towarzyszą zaburzenia autonomicznych, zaburzeń naczyniowych, które przejawiają (doznanie zimna w dotkniętych kończyn, marmur bladość skóry) lub zmiany troficzne (wrzody i pęknięć, obierania i suchość skóry, pojawienie się zabarwienia).

Manifestacje polineuropatii są trudne do zauważenia, ponieważ wraz z postępem patologii stają się oczywiste nie tylko dla pacjenta, ale także dla otaczających ludzi. Zmiany i rośnie ciężki chód, jak nogi są „bawełna”, trudności z ruchu, ludzie z trudem pokonać nawet na krótkich dystansach, które wcześniej były utrzymywane w ciągu kilku minut. W miarę postępu patologii wzrasta uczucie drętwienia kończyn. Istnieje zespół bólowy, który objawia się na różne sposoby, jedna część pacjentów odczuwa jedynie niewielki dyskomfort, podczas gdy druga - skargi na ból lub ostry, palący ból.

Pacjenci mają obrzęk kończyn, naruszenie odruchów kolanowych, brak reakcji na bodziec. W takim przypadku może pojawić się tylko jeden lub kilka charakterystycznych objawów, wszystko w zależności od ciężkości uszkodzenia danego pnia nerwu.

Klasyfikacja

Z natury polineuropatii przepływu kończyn dolnych mogą być:

  1. Ostre. Rozwija się przez 2-3 dni najczęściej na tle ciężkiego zatrucia lekami, alkoholem metylowym, solami rtęci, ołowiem. Leczenie trwa średnio 10 dni.
  2. Podstępny. Objawy zmian nasilają się stopniowo w ciągu kilku tygodni. Patologia zwykle występuje na tle toksykozy lub zaburzeń metabolicznych i wymaga długotrwałego leczenia.
  3. Chroniczny. Ta forma choroby rozwija się na tle cukrzycy, alkoholizmu, hipowitaminozy, chorób krwi lub onkologii. Rozwija się stopniowo, przez długi czas (od sześciu miesięcy i dłużej).

Biorąc pod uwagę uszkodzenie włókien nerwowych, polineuropatia dzieli się na kilka typów:

  • Motor (silnik). Działają na neurony odpowiedzialne za ruch, co prowadzi do zaburzeń czynności motorycznych lub ich utraty.
  • Sensory polineuropatia kończyn dolnych. Włókna nerwowe bezpośrednio związane z czułością są uszkodzone. W rezultacie bolesne, wciągające doznania pojawiają się nawet przy niewielkim dotknięciu obszaru problemowego.
  • Wegetatywny. Nastąpiło naruszenie funkcji regulacyjnych, któremu towarzyszą takie objawy jak hipotermia, silne osłabienie, obfite wydzielanie potu.
  • Mieszana neuropatia kończyny dolnej. Ta forma zawiera wiele objawów ze wszystkich powyższych warunków.

W zależności od uszkodzenia komórkowych struktur nerwowych, polineuropatia może być:

  1. Axonal. Wpływa na osiowy cylinder włókien nerwowych, co prowadzi do zmniejszenia czułości i upośledzenia funkcji motorycznych.
  2. Demyelinating. Rozkładowi mieliny, który tworzy nerwy skórne, powodując ból występuje w towarzystwie zapalenie korzeni nerwowych i mięśniowych osłabienia proksymalnym i dystalnym segmentów ramienia.

Demielinująca forma polineuropatii jest najpoważniejszą postacią choroby, której mechanizm rozwoju nie został do tej pory w pełni zbadany. Jednak w wyniku wielu badań naukowcy opracowali teorię dotyczącą autoimmunologicznego charakteru patologii. W tym samym czasie ludzki układ odpornościowy postrzega swoje komórki jako obce komórki i wytwarza specyficzne przeciwciała, które atakują korzenie komórek nerwowych, niszcząc osłonki mielinowe. W rezultacie włókna nerwowe tracą swoje funkcje i wywołują unerwienie i osłabienie mięśni.

Diagnostyka

Jeśli istnieje podejrzenie polineuropatii, pacjent będzie musiał przejść szereg procedur diagnostycznych, w tym badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Po zebraniu historii lekarz przeprowadza badanie zewnętrzne, bada odruchy, a następnie wysyła pacjenta do laboratorium w celu pobrania krwi w celu przeprowadzenia ogólnej i biochemicznej analizy.

Ponadto pacjent otrzyma badanie USG narządów wewnętrznych, radiografię dotkniętych obszarów i pobranie płynu mózgowo-rdzeniowego. Jeśli to konieczne, weź udział w biopsji włókien nerwowych do badania. Wybór schematu leczenia rozpoczyna się dopiero po pełnym badaniu i rozpoznaniu.

Leczenie

Podstawą do interwencji terapeutycznych, jeśli polineuropatię stanowi kombinację leków i fizjoterapii metod, mających na celu zapobieganie progresji patologii i przywrócić obniżonej włókien nerwowych unerwienia. Metody terapii w wielu zależeć będą od przyczyny, która przyczynia się do rozwoju patologii.

Jeśli to wina wszystkich poważnych chorób przewlekłych, głównie zaangażowanych w leczenie choroby podstawowej. Tak więc, w przypadku polineuropatii cukrzycowej wybiera się leki, które nie wpływają na poziom indeksu glikemicznego, a sama terapia jest prowadzona etapami. Najpierw popraw dietę, normalizuj masę ciała, opracuj dla pacjenta kompleks gimnastyki terapeutycznej. W przyszłości schemat leczenia obejmuje witaminy neurotropowe i iniekcje kwasu alfa-liponowego, przepisują środki immunosupresyjne i glukokortykoidy.

W toksycznym charakterze choroby najpierw przeprowadza się czynności detoksykacyjne, po czym wymagane są niezbędne leki. Jeśli patologia rozwija się na tle dysfunkcji tarczycy, podczas leczenia stosowane są preparaty hormonalne. Nowotwory złośliwe są leczone operacyjnie poprzez usunięcie guza, który ściska korzenie nerwowe.

W celu rozwoju kończyn i eliminacji zaburzeń motorycznych stosuje się metody terapeutycznego treningu fizycznego (LFK). Aby przywrócić wrażliwość, witaminy z grupy B pomagają przeciwbólowi w postaci maści, tabletek lub zastrzyków.

Główne grupy leków do leczenia polineuropatii

Środki metaboliczne

Są to leki pierwszego wyboru w leczeniu polineuropatii, ich działanie terapeutyczne ma na celu poprawę krążenia krwi w obszarze uszkodzenia, poprawę trofizmu tkanek i regenerację włókien nerwowych. Najczęściej w planie leczenia znajdują się leki z tej listy:

Leki mają na celu poprawę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, przyspieszenie metabolizmu, poprawę zaopatrzenia tkanek w krew i tlen. Środki metaboliczne mogą mieć działanie antyoksydacyjne, zwalczać wolne rodniki, zatrzymywać procesy niszczenia tkanki nerwowej i wspomagać przywracanie zaburzonych funkcji.

Kompleksy witaminowe

W procesie leczenia ważną rolę przypisuje się witaminom z grupy B (B1, B12, B6). Korzystne są preparaty złożone, które są uwalniane w postaci tabletek lub w postaci zastrzyków. Wśród najczęściej wstrzykiwanych formularzy:

Oprócz optymalnego zestawu witamin, leki te zawierają lidokainę, która dodatkowo zapewnia efekt przeciwbólowy. Po zakończeniu iniekcji należy przepisać preparaty witamin w postaci tabletek - Neuromultivit, Neurobionum, Keltikan.

Środki przeciwbólowe

W przypadku polineuropatii stosowanie konwencjonalnych leków przeciwbólowych (Analgin, Pentalgin, Sedalgin) nie daje pożądanego efektu. Wcześniej, w celu leczenia zespołu bólowego, przepisywano wstrzyknięcia lidokainy. Ale jego użycie wywołało skoki ciśnienia krwi i zaburzenie rytmu serca. Dzisiaj opracowano bezpieczniejszy wariant, który pozwala na lokalne znieczulenie. W celu złagodzenia bólu zaleca się stosowanie plastra Versasitis, który jest oparty na lidokainie. Jest po prostu przymocowany do obszaru problemowego, co umożliwia uzyskanie znieczulenia bez podrażnień i reakcji ubocznych.

Jeśli zespół bólowy ma wyraźne miejsce lokalizacji, możesz użyć lokalnych środków - maści i żele z efektem przeciwbólowym (np. Capsicum).

Dobrze radzą sobie z objawami zespołu bólowego leki przeciwdrgawkowe - Gabapentin, Neurontin, piosenki, które są uwalniane w postaci kapsułek lub tabletek. Przyjmowanie takich funduszy rozpoczyna się od minimalnych dawek, stopniowo zwiększając ilość leku. Efekt terapeutyczny nie jest natychmiastowy, kumuluje się stopniowo. Skuteczność leku można ocenić nie wcześniej niż w ciągu 1-2 tygodni od początku przyjęcia.

W ciężkich przypadkach, gdy bólu nie można usunąć wyżej wymienionymi środkami, należy przepisać opioidowe leki przeciwbólowe (Tramadol) w połączeniu z preparatem Zaldiar. Jeśli to konieczne, lekarz może przepisać stosowanie leków przeciwdepresyjnych. Najczęściej wyznacza się Amitryptylinę, ze słabą tolerancją - Ludomil lub Venlaksor.

Leki poprawiające przewodnictwo nerwowe

W leczeniu polineuropatii koniecznie biorą udział leki, które poprawiają przewodnictwo impulsu nerwowego w dłoniach i stopach. Przywróć wrażliwość pigułki lub wstrzyknięcia leku Axamon, Amiridin lub Neuromidine. Przebieg leczenia tymi lekami jest dość długi - co najmniej miesiąc.

Podczas leczenia lekarz może łączyć różne grupy leków, aby uzyskać najbardziej wyraźny efekt terapeutyczny.

Metody fizjoterapii

Wraz z metodami terapeutycznego wychowania fizycznego kompleksowe leczenie polineuropatii z konieczności obejmuje procedury fizjoterapeutyczne. Lekarz może zalecić następujące metody:

  • darsonwalizacja;
  • ultratonotherapy;
  • odbiór kąpieli galwanicznych;
  • zastosowania parafinowe lub ozocerytowe;
  • elektroforeza lecznicza;
  • masaż leczniczy;
  • podwodny masaż pod prysznic.

Pacjent musi koniecznie czekać na praktykę gimnastyki medycznej pod okiem doświadczonego instruktora, który indywidualnie wybierze program rehabilitacji i przeprowadzi zajęcia rekreacyjne.

Regularne kursy fizjoterapii pomogą przywrócić napięcie mięśniowe, przywrócić utraconą wrażliwość, poprawić zaopatrzenie tkanek w tlen, składniki odżywcze, aktywować przewodnictwo nerwowe i dosłownie postawić pacjenta na nogi.

Polineuropatia górnych / dolnych kończyn - co to jest, leczenie i objawy

Patologicznego wpływu na całe ciało ze względu na bardzo duże uszkodzenia rozległej sieci korzeni nerwów obwodowych, międzykręgowych zwojach rdzeniowych i splotów nerwowych powoduje szereg różnorodnych (różne GENESIS) choroby pod wspólną nazwą - polineuropatia (PNP).

Charakteryzuje się symetryczną zmianą funkcji motoryczno-zmysłowych z dystalną lokalizacją, ze stopniową proliferacją w pobliżu.

Polineuropatia - co to jest?

Przejawia się w zaburzeniach żywieniowych, naczyniowych i porażeniach obwodowych w postaci utraty czułości - PNP kończyn dolnych i górnych (takich jak "rękawiczki, skarpetki, golf itp. Na wzniesieniu").

Szybka nawigacja po stronie

W zależności od pewnych funkcji zmian nerwowych choroba objawia się na kilka sposobów:

  • Jeśli, na przykład, neurony odpowiedzialne za funkcje ruchowe zostały dotknięte patologicznie, objawia się to w trudnościach pacjenta lub utraconej zdolności do poruszania się. Taka polineuropatia nazywana jest motoryczną.
  • Forma sensoryczna jest spowodowana uszkodzeniem włókien nerwowych, które kontrolują czułość.
  • Patologiczny wpływ na neurony wegetatywne (ze względu na hipotermię, atonię) powoduje niewydolność regulacji nerwowej funkcji narządów wewnętrznych.

O przyczynach

Zaburzenia są powodowane przez dwa rodzaje uszkodzeń nerwów - demielinizacyjne (wpływające na powłokę nerwową) i aksonalne (zaburzenia w osiowym naczyniu nerwowym).

Wygląd aksonalny występuje we wszystkich postaciach choroby z różnicą w częstości występowania zaburzeń motorycznych lub wrażliwości. W przypadku tego typu choroby często zdiagnozowana alkoholowa polineuropatia.

Prowokuje to nie tylko czas spożywania alkoholu, ale także jego jakość, ponieważ napoje o niskiej jakości zawierają dużo toksycznych substancji szkodliwych dla organizmu.

Geneza patologicznych wpływów, które mogą powodować rozległe uszkodzenia nerwów obwodowych, wynika z wielu czynników.

  1. Może to być pewne dziedziczne zaburzenia genetyczne, które prowokują rozwój TNG;
  2. Niepowodzenia w procesach metabolicznych. Obejmuje to mocznicę i cukrzycę, charakteryzującą się wysokim poziomem metabolizmu białka we krwi.
  3. Naruszenia funkcji immunologicznych, przejawiające się zwiększoną produkcją przeciwciał atakujących własny układ nerwowy.
  4. Układowe patologie, które prowokują rozwój autonomicznej polineuropatii.
  5. Niebezpieczne infekcje bakteryjne lub wirusowe.
  6. Zatrucie z powodu zatrucia (leki, alkohol, rozpuszczalniki przemysłowe itp.).

W zależności od prowokującego czynnika, polineuropatia objawia się w wielu postaciach:

  • toksyczne, grzybicze i cukrzycowe;
  • zapalne, traumatyczne lub alergiczne;
  • błonica, wegetatywny lub surowica.

Należy zauważyć, że polineuropatia cukrzycowa, jako powikłanie cukrzycy występuje znacznie częściej niż inne formy choroby.

Objawy polineuropatii kończyn górnych

Najbardziej charakterystyczną symptomatologią choroby są zaburzenia obwodowe kończyn (górna i dolna). W tym przypadku zmiana neuronalna może być zlokalizowana, tylko w rękach lub tylko w nogach, lub manifestować się jako rozległe uszkodzenie wszystkich tkanek nerwowych kończyn w tym samym czasie.

Objawy polineuropatii kończyn górnych są dość typowe - zgodnie z genezą rozwoju tego typu patologia może być konsekwencją zmian aksonalnych i demielinizacyjnych. Zgodnie z przebiegiem klinicznym przejawia się to jako oznaka naruszenia funkcji wegetatywnych, czuciowych i motorycznych. W jednej z form zaburzeń występują rzadkie, częstsze odmiany kilku rodzajów objawów, objawiające się:

  • Zespół bólu gałęzi nerwu pośrodkowego, łokciowego lub promieniowego wzdłuż długości jego lokalizacji. Często ból wzrasta z odległych części dystalnych - począwszy od zespołu bólowego z dłoni i dłoni dłoni, stopniowo wznoszącego się do nadgarstka w okolicy przedramienia i barku. Klęska neuronów wywołuje patologie mięśni, które unerwiają.
  • Rozwój osłabienia mięśni, ich konwulsyjnych skurczów lub zwyrodnienia włókien mięśniowych, wraz ze spadkiem masy tkanki mięśniowej lub ich martwicy.
  • Słabość mięśni przyczynia się do łamania drobnych palców motorycznych, co prowadzi do problemów związanych z wykonywaniem zwykłego wysiłku fizycznego.
  • Dystrofia mięśni, które mogą objawiać się skracaniem i zmniejszaniem wydłużenia, co objawia się naruszeniem funkcji prostowników w niektórych częściach kończyny.
  • Drętwienie skóry na dłoniach, uczucie "pełzającego pełzania" lub całkowita utrata wrażliwości.
  • Łysienie rąk i naruszenie funkcji hydrosis (pocenie się).

Objawy polineuropatii kończyn dolnych

Symptomatologia kończyn dolnych polineuropatii ze względu na wpływ na cukrzycę, zatrucia alkoholem, niedobór witaminy ( „B1” i „witaminy B12”), choroby krwi, zakażenia i innych patologicznych genezie.

Zasadniczo, ten PNP odnosi się do przejawów aksonalnych postaci choroby. W zależności od tendencji przebiegu klinicznego, objawy różnych postaci tej patologii mogą być ostrym, podostrym, przewlekłym i nawracającym objawem.

Objawy ostrej postaci rozwijać się w ciągu 2, 4 dni. Po kilku tygodniach symptomatologia rośnie, przechodząc w stan podostrego przepływu.

Długi, postępowy charakter przebiegu choroby wynika z rozwoju przewlekłej patologii. Powtarzający się charakter choroby objawia się poważną dysfunkcją w kończynach dolnych.

  • Początkowe objawy manifestują się utratą wrażliwości skóry na stopach. Pacjenci mogą nie odczuwać bólu z powodu drobnych otarć i ran powstałych z niewygodnych butów.
  • Podczas nerwowego spaceru czujesz się "przerażająco" i zdrętwiały.
  • Wraz z rozwojem procesu - utrata wrażliwości skóry występuje na całej powierzchni nóg.
  • Obserwuje się objawy zaburzeń mięśniowych, objawiające się pojawieniem się oznaków przykurczu małych mięśni podeszwowych oraz spadek siły mięśniowej w dużych mięśniach.
  • Funkcjonalne patologie w dużych mięśniach, powodują radykalne zmniejszenie fizycznej siły pacjenta, z powodu niezdolności nóg do wytrzymania ciężaru samego pacjenta.
  • Na skórze nóg zanika "roślinność", rozpada się hydrosis, bóle pojawiają się w najróżniejszych strefach kończyn.

Oprócz tych objawów, kolor skóry na nogach może ulec zmianie, może pojawić się obrzęk w strefach dystalnych i temperatura nóg może się zmienić. W przypadku alkoholowej polineuropatii powyższe objawy mogą się nasilać przez kilka tygodni i miesięcy, przez wiele lat. Dopóki nie ustanie stosowanie alkoholu, choroba nie poradzi sobie.

Chociaż objawy PNP kończyn górnych różnią się nieznacznie od objawów polineuropatii kończyn dolnych, leczenie patologii jest identyczne. A im wcześniej zostanie uruchomiony, tym bardziej będzie on skuteczny.

Leczenie polineuropatii - leki i techniki

Leczenie polineuropatii kończyn górnych i dolnych jest złożone, złożone i długotrwałe. Głównym czynnikiem jest przywrócenie uszkodzonych funkcji dotkniętych neuronów i eliminacja czynnika sprawczego.

Na przykład, do leczenia polineuropatii cukrzycowej, konieczne jest do normalizacji poziomu cukru we krwi, podczas gdy alkohol i toksyczne TNG - wyeliminować szkodliwy wpływ na choroby zakaźne - do leczenia infekcji tła.

Leki stosowane w leczeniu PNP wynikają z różnych mechanizmów wpływu na eliminację patologii.

  1. Do stymulowania procesów regeneracyjnych w neuronach i zmniejszyć ból lekarzom oparte alfalipolievoy kwasu - grupy preparatów „Thiogamma” lub „Valium” i witamin - „Combilipen”, „Milgamma”, „Kompligamma” i „Neyrobiona”.
  2. Korekta zespołu bólowego kończyn, z tą chorobą, ze zwykłymi lekami przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi i niesteroidowymi nie daje pozytywnych rezultatów. Aby go ulżyć, stosuje się leki przeciwdrgawkowe, które hamują rozprzestrzenianie się impulsów bólowych z uszkodzonych neuronów - Pregabalin, Finlepsin lub Gabapentyny.
  3. Leki przeciwdepresyjne hamujące bolesne impulsy - "Amitryptylina", "Duloksetyna" lub "Wenlafaksyna".
  4. Miejscowe środki znieczulające, w postaci maści, płytek lub żelu z podłożem z lidokainy, opatrunków z kremem i pieprzem zawierających "kapsaicynę". Aby uniknąć oparzeń, pół godziny przed zapięciem plastra pieprzu miejsce wiązania jest wstępnie nasmarowane kremem z bazą lidokainy.
  5. Przy wyrażanej, długiej bolesnej symptomatologii dobrze pomaga działanie opioidowego środka przeciwbólowego "Tramadol". Bardzo skutecznym połączeniem leku Zoldiar jest połączenie tramadolu i paracetamolu.
  6. Aby zmniejszyć zwiększone napięcie mięśniowe, stosuje się lek o właściwościach narkotycznych - "baklofen" i jego analogi w ściśle określonych dawkach i określonym cyklu leczenia.

Oprócz terapii lekowej zalecana jest fizjoterapia - magnetoterapia, która ma działanie lecznicze na tkanki nerwowe, elektrostymulację, refleksologię i terapeutyczne techniki masażu. Aby utrzymać napięcie mięśniowe zaleca się kurację fizjoterapeutyczną.

Pacjentowi wybrano specjalną dietę, z wyłączeniem węglowodanów i pokarmów bogatych w tłuszcz. Przez cały okres leczenia i rekonwalescencji należy wykluczyć leki pobudzające i wykluczające oraz zaprzestać palenia tytoniu.

Prognoza dla EOR

W zależności od pochodzenia i objawów klinicznych, polineuropatia jest w stanie ułożyć pacjenta przez długi czas w łóżku. Korzystne rokowanie jest możliwe przy pełnym i terminowym leczeniu.

Wyjątkiem może być polineuropatia dziedzicznej genezy. Nie może wyleczyć pełnego wyleczenia, możliwe jest tylko złagodzenie ciężkości i nasilenia objawów.

Polineuropatia kończyn dolnych: objawy, leczenie lekami, przyczyny choroby

Polineuropatia kończyn dolnych jest wielokrotną porażką włókien nerwowych. Choroba charakteryzuje się fragmentarycznym paraliżem nóg, brakiem wrażliwości na dotyk i temperatury oraz innymi dolegliwościami kończyn dolnych.

Przy takiej dolegliwości wpływają na nią nerwy odpowiedzialne za ruchliwość i wrażliwość, a także odległe strefy neuronów w stopach. Czynniki i intensywność objawów zależą od rodzaju choroby.

Odmiany polineuropatii

Są takie dolegliwości:

  1. Zapalny - przyczyną pojawienia się jest ostre zapalenie, występujące w włóknach nerwowych;
  2. Traumatyczne - pojawiają się po różnych urazach, jak na zdjęciu;
  3. Toksyczne - przyczyną wystąpienia jest zatrucie organizmu jedną z trujących substancji (np. Altait);
  4. Alergiczna polineuropatia kończyn dolnych - powstaje w wyniku naruszenia funkcji immunologicznych organizmu.

Zwróć uwagę! Polineuropatii może być ostre lub przewlekłe aksonów (dotkniętych aksonów włókien nerwowych) i demielinizacyjną (wyświetlane w wyniku zmian patologicznych w kopercie neuronów).

W postaci przewlekłej schorzenie rozwija się powoli. Ale także może rozwijać się bardzo szybko, szybko przechodząc od układu obwodowego do centralnego układu nerwowego.

Przyczyny polineuropatii

Choroba może rozwijać się pod wpływem wielu czynników, niestety nie zawsze można ją ustalić.

Przyczyny, które wpływają na progresję polineuropatii, są całkiem spore. Są to choroby autoimmunologiczne (zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego, które występują w wyniku braku równowagi w organizmie), urządzenia (ołów), albo zatruciu produktów spożywczych o niskiej jakości i napojów alkoholowych.

Ponadto czynniki, które wpływają na początek choroby - nowotwory, predyspozycje genetyczne, wszelkiego rodzaju infekcje, które powodują zapalenie włókien nerwowych.

Inne przyczyny progresji neuropatii mogą obejmować niekontrolowaną stosowanie leków (penicylina, streptomycyna, azaseryna, etc.), choroby wątroby, nerek, trzustki, beri-beri i chorób wewnątrzwydzielniczych (Diabetes mellitus).

Ale z reguły polineuropatia nóg pojawia się, gdy części nerwów dystalnych są pierwszymi reagującymi na patologiczne działania zachodzące w systemie.

Innym powodem jest to, że odległe neurony nie mają bariery krew-mózg.

Dlatego różne wirusy i infekcje mogą łatwo wejść w połączenia nerwowe z krwioobiegu.

Objawy

W przypadku polineuropatii obserwuje się uszkodzenie włókien dotykowych i neuronów odpowiedzialnych za ruch. Patologie, które występują w tkankach nerwowych można sprowokować:

  • zmniejszona czułość (bez dotyku, ciepła lub zimna);
  • obrzęk i niedowład (letarg, paraliż),
  • osłabienie mięśni.

Ponadto, w przypadku polineuropatii występują objawy, takie jak zmniejszenie lub brak odruchów ścięgnistych oraz rozerwanie i ostry ból w nerwach obwodowych. Istnieją jednak objawy w postaci parestezji i "gęsiej skórki" oraz zmiany chodu, wynikające ze zwyrodnieniowego zniekształcenia mięśni.

Ważne! "Kogut stopy" jest jednym z głównych objawów pojawiających się w przypadku nieleczenia polineuropatii.

W późniejszych stadiach choroby kończyn dolnych polineuropatii charakteryzującej się tym, że mięśnie całkowicie zanikły, opracował zespół Guillain-Barre (paraliż nóg, a po mięśnie oddechowe), a także pojawiają się owrzodzenia, które również działają jako ważne objawy problemu.

Diagnoza

Choroba ta jest diagnozowana metodą różnicową, podczas której lekarz dokładnie analizuje wszystkie objawy patologii, tym samym wykluczając inne dolegliwości o podobnych objawach. Tutaj można wykryć polineuropatię czuciowo-ruchową.

Podczas diagnozowania polineuropatii lekarz kieruje się objawami klinicznymi, zwracając uwagę na wszystkie objawy.

W takim przypadku lekarz przeprowadza zewnętrzne badanie, sprawdza reakcje i dowiaduje się historii dziedzicznej (czy istnieje podobna choroba u bliskich krewnych?), Ostrożnie bada wszystkie objawy.

Przy szybkim postępie choroby i podejrzeniu ostrej postaci, lub gdy rozwija się polineuropatia sensomotoryczna, lekarz pyta pacjenta, jakie leki i produkty użył pacjent.

Instrumentalna metoda diagnostyczna

Często stosuje się takie metody diagnostyki instrumentalnej:

  1. biopsja;
  2. biochemiczne badanie krwi;
  3. badanie palpacyjne pni nerwowych w celu znalezienia pieczęci w włóknach nerwowych, co wskazuje na dziedziczny czynnik pojawienia się choroby;
  4. radiografia;
  5. electroneuromyography - służy do określenia częstości tętna;
  6. badanie ultrasonograficzne narządów wewnętrznych;
  7. badanie odruchów;
  8. analiza płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF).

Leczenie

Leczenie polineuropatii, podobnie jak innych chorób związanych z układem nerwowym, jest złożone. Stosuje się różne metody.

W przypadku postaci drugorzędowej (cukrzyca, patologia tarczycy) zaleca się leczenie pierwotnej przyczyny uszkodzenia neuronów.

W leczeniu pierwotnej polineuropatii stosuje się następujące leki:

  • Leki zwiotczające mięśnie (baklofen);
  • oznacza, które ułatwiają proces przewodzenia impulsów;
  • tynk pieprzowy;
  • preparaty hormonalne (glikokortykosteroidy);
  • środki znieczulające (krem zawierający lidokainę);
  • witaminy;
  • środki przeciwbólowe;
  • leki przeciwdrgawkowe (gabalentyna);
  • leki przeciwdepresyjne.

W przypadku toksycznej postaci choroby lekarz przepisuje plazmaferezę (procedurę oczyszczania krwi).

Fizjoterapia

Leczenie przewlekłej i dziedzicznej polineuropatii jest długim procesem, składającym się z wielu etapów.

Leczenie uzależnienia uzupełnia fizjoterapia, taka jak terapia ruchowa (w celu utrzymania napięcia mięśniowego w formie) i magnetoterapia, w której pola magnetyczne są wysyłane do obszarów problemowych kończyn dolnych.

Ponadto zabiegowi towarzyszy elektrostymulacja, refleksoterapia, zalecany masaż z cukrzycą. Czasami lekarz wyznacza pacjentowi dietę, w której nie wolno spożywać węglowodanów, tłustych potraw.

Podczas leczenia i podczas fazy zdrowienia pacjent nie powinien palić tytoniu i spożywać tabletek i napojów o działaniu pobudzającym i pobudzającym.

Zwróć uwagę! Dzięki terminowej i pełnoprawnej terapii rokowanie może być bardzo korzystne.

Wyjątkiem jest leczenie dziedzicznej polineuropatii. W tym przypadku choroby nie można całkowicie usunąć, ale można złagodzić złożoność i trudności związane z objawami.

Środki zapobiegawcze

Środki zapobiegawcze są nie mniej ważne niż leczenie i są ukierunkowane na wyeliminowanie czynników, które mogą mieć bezpośredni wpływ na uszkodzenie neuronów.

Aby zapobiec polineuropatii, konieczne jest terminowe leczenie chorób wewnętrznych i zakaźnych, a także nie spożywania napojów alkoholowych.

Ponadto lekarze zalecają stosowanie środków obronnych do stosowania środków ochronnych, nie nadużywają narkotyków (nie przyjmują leków bez zlecenia lekarza) i monitorują jakość spożywanych pokarmów.

Z reguły nie można zapobiec polineuropatii. Jednak przy pierwszych objawach choroby możesz natychmiast skonsultować się z lekarzem. Z tego powodu czas późniejszego leczenia zostanie znacznie skrócony, a ryzyko wystąpienia powikłań znacznie się zmniejszy.

Mam 59,5 lat. Emeryt na starość i osoba niepełnosprawna z 2. grupy z polineuropatią kończyn dolnych. Z pierwszymi symptomami zwróciłem się do lekarzy w 1993 roku. Niż ja tylko nie leczyłem i co tylko fizioprotsedur nie mijałem, razem z masażem i akupunkturą. Choroba powoli mnie pożera. 3 uzyskał grupę osób niepełnosprawnych w 2012 r., Kiedy nie mógł się poruszać bez laski i miał 5 lat na emeryturze. W następnym roku otrzymują dwie grupy, a następnie są nieokreślone. A o czym wcześniej myślałeś? Mieszkam na Dalekiej Północy, w mieście Anadyr, a jeśli mieszkałem w KSR, to nadal mam pół roku przed emeryturą! W Anadyr nie mieliśmy urządzenia do elektromiografii. Stopień rozwoju choroby określa oko, młotek i igła! A to jest w 21 wieku?! Przez 10 lat udało się zmienić 2 tomografy, ale to urządzenie kosztuje 16 ton, ale nie ma na to pieniędzy. I wyślij też do Magadanu lub Chabarowska, nie ma pieniędzy, tam są te urządzenia. Odpowiedz, co mam zrobić? Nie wychodzę z domu przez wiele miesięcy, tylko w ostateczności, z pracownikiem socjalnym lub przyjacielem, w taksówce. Każdego roku przechodzę badania lekarskie: Kabilipen w ampułkach i tabletkach oraz Oktolipen. W nocy Meloksikam i WSZYSTKO! Czekając na paraliż nóg, a więc na mieszkaniu ledwo się ruszasz, a na ostatnim etapie paraliżu dróg oddechowych? Nie wiem nawet, na jakim etapie jest moja choroba. Młotek, szydło i oko doktora. Powiedz mi, co powinienem zrobić? Nie dostaję się nawet do Chabarowska. I towarzysząc, nie jest to konieczne dla mnie, i zapłacić z kieszeni, jak? Jestem emerytem od 10 lat! Co powinienem zrobić, położyć się i czekać na paraliż płuc? Z wielką uwagą poczekam na twoją odpowiedź! Anatolij (Chukotka).

Która maść jest najlepsza dla polineuropatii dolnej? Zaczerwienienie i pieczenie skóry

Axonal polineuropatia kończyn dolnych

Polineuropatia - jest bardzo niebezpieczna choroba, która jest uszkodzenie obwodowego układu nerwowego, które stanowią podstawę zaburzeń pokarmowych, zaburzeń czucia, wegetatywnego-naczyniowe zaburzenia wiotkim paraliż obserwowano głównie w dalszych segmentów ramienia. Ta dolegliwość jest klasyfikowana zgodnie z czynnikiem etiologicznym, patomorfologią patologicznego skupienia i charakterem kursu.

Polineuropatia kończyn jest uważana za dość powszechną patologię, zwykle wpływającą na dystalne odcinki ze stopniowym zaangażowaniem i miejscami proksymalnymi.

Objawy polineuropatii

Ta polineuropatia chorób kończyn górnych i dolnych zaczyna się od osłabienia mięśni, a w pierwszej kolejności do dystalnych części nóg i ramion. Jest to spowodowane uszkodzeniem włókien nerwowych. W tej choroby wpływa głównie dystalne końce z powodu braku wystarczającej ilości segmentów ochrony obwodowym (na przykład barierę krew-mózg, znajduje się w mózgu).

Manifestacje opisanej patologii debiutują w okolicy stopy i stopniowo rozprzestrzeniają się w górę kończyny. W zależności od typologii włókien nerwowych, które ulegają w większym stopniu zniszczeniu, wszystkie rodzaje polineuropatii są warunkowo podzielone na cztery podgrupy.

Ze względu na klęskę głównie procesów neurologicznych doprowadzających do aferentnych, pacjenci mają objawy pozytywne lub negatywne. Pierwszy - charakteryzuje się brakiem funkcji lub jej spadkiem, objawy pozytywne są to objawy, których wcześniej nie zaobserwowano.

W pierwszej turze u pacjentów rozważana choroba przejawia inny rodzaj parestezji, taki jak pieczenie, mrowienie, raczkowanie, drętwienie. Następnie obraz kliniczny jest skomplikowany przez intensywność różnej intensywności, zwiększona jest podatność na bodźce bólowe. Wraz ze wzrostem objawów pacjenci stają się niepotrzebnie wrażliwi na proste dotknięcia. Później mają manifestacje wrażliwej ataksji, wyrażone w drżeniu podejścia, w szczególności z zakrytymi oczami i naruszeniem koordynacji ruchu. Do negatywnych objawów polineuropatii należy zmniejszenie wrażliwości w obszarach zmiany włókien nerwowych.

W przypadku uszkodzenia aksonów neuronów polineuropatii ruchu kończyn górnych i dolnych objawia się w pierwszej turze, zanik mięśni i osłabienie wykrytego w stopach i dłoniach. Opisane objawy rozwijają się do wystąpienia porażenia i niedowładu. Rzadziej można zaobserwować stan objawiający się nieprzyjemnymi odczuciami w nogach, pojawiający się głównie w spoczynku i zmuszający ludzi do wykonywania ruchów ułatwiających naturę (zespół "niespokojnych kończyn dolnych"). Ponadto mogą wystąpić drgawki i drgawki.

Dysfunkcje wegetatywne dzielą się na zaburzenia troficzne i zaburzenia naczyniowe. Pierwszym z nich jest pojawienie się pigmentacji i łuszczenia skóry, pojawienie się pęknięć i owrzodzeń na kończynach. Zaburzenia naczyniowe obejmują uczucie zimna w uszkodzonych segmentach, mięsistość skóry (tak zwana "marmurowa bladość").

Do symptomatologii wegetatywno-troficznej należą również zmiany w strukturze skóry właściwej (włosy i paznokcie). Z uwagi na to, że kończyny dolne mogą wytrzymać więcej ćwiczeń, polineuropatię nóg diagnozuje się częściej niż w rękach.

Polineuropatia kończyn dolnych

Badaną chorobą polineuropatii kończyn jest dystroficzne zniszczenie komórek nerwowych, co powoduje nieprawidłowe funkcjonowanie obwodowego układu nerwowego. Ta dolegliwość objawia się zmniejszeniem zdolności motorycznych, zmniejszeniem wrażliwości, w zależności od lokalizacji ogniska patologicznego, dowolnej części kończyn i bólu mięśni. W przypadku tej dolegliwości, pacjent jest ranny przez włókna nerwowe, które odżywiają stopy. W wyniku uszkodzenia struktury włókien nerwowych traci się czułość nóg, co wpływa na zdolność samodzielnego poruszania się.

Leczenie polineuropatii kończyn dolnych jest z reguły dość pracochłonne i długotrwałe, ponieważ częściej choroba ta ma charakter progresywny i przechodzi w chroniczny przebieg.

Aby określić przyczyny rozwoju opisywanej choroby, w pierwszej turze należy zrozumieć urządzenie układu nerwowego, w szczególności jego odrębny obszar - układ peryferyjny. Opiera się on na długich procesach włókien nerwowych, których zadaniem jest przekazywanie sygnałów, co zapewnia reprodukcję funkcji silnika i wrażliwych. Jądra mózgu i rdzenia kręgowego są zasiedlone przez ciała tych neuronów, tworząc w ten sposób bliskie połączenie. Z praktycznego punktu widzenia obwodowy odcinek układu nerwowego łączy w sobie tak zwane "przewodniki", które łączą ośrodki nerwowe z receptorami i organami funkcjonalnymi.

W przypadku polineuropatii wpływ na poszczególne części włókien nerwowych obwodowych. Dlatego objawy choroby obserwuje się w niektórych obszarach. Patologia na kończynach jest symetryczna.

Należy zauważyć, że badana patologia ma kilka odmian, które są klasyfikowane zgodnie z funkcjami uszkodzonych nerwów. Na przykład, jeśli neurony odpowiedzialne za ruch są dotknięte, zdolność poruszania się może być utracona lub trudna. Taka polineuropatia nazywana jest motoryczną.

W sensorycznej postaci rozważanego zaburzenia, dotknięte są włókna nerwowe, które powodują wrażliwość, co jest poważnie uszkodzone przez uszkodzenie tej kategorii neuronów.

Niewydolność funkcji regulacyjnych wegetatywnych powstaje, gdy uszkodzone włókna nerwu wegetatywnego (hipotermia, atonia).

Tak więc, istnieją następujące istotne czynniki, wywołujące rozwój choroby metaboliczne: (związane z zaburzeniami metabolicznymi), autoimmunologiczne, dziedziczny, odżywcze (spowodowana przez zaburzenie odżywiania), toksyczne i zakaźnych toksyczne.

Istnieją dwie formy opisanej patologii w zależności od lokalizacji zmiany: demielinizacyjne i aksonalne. Na początku - mielina jest dotknięta - substancja, która tworzy powłokę nerwową, osiowy cylinder jest uszkodzony w formie aksonalnej.

Aksonalna forma polineuropatii nóg jest obserwowana we wszystkich odmianach choroby. Różnica polega na dominacji rodzaju zaburzenia, na przykład może wystąpić upośledzenie funkcji ruchowej lub spadek czułości. Postać ta pojawia się z powodu poważnych zaburzeń metabolicznych, zatrucia różnymi związkami fosforoorganicznymi, ołowiem, solami rtęci, arsenem i alkoholizmem.

Istnieją cztery formy, w zależności od tendencji kursu: chroniczna i nawracająca forma przepływu, ostra i podostra.

Ostra postać polineuropatii aksonalnej często rozwija się w ciągu 2-4 dni. Częściej jest on wywoływany przez najsilniejsze zatrucia o charakterze samobójczym lub kryminalnym, ogólne zatrucie z powodu ekspozycji na arsen, tlenek węgla, ołów, sole rtęci, alkohol metylowy. Ostra forma może trwać dłużej niż dziesięć dni.

Objawy podostrej postaci polineuropatii rosną od kilku tygodni. Ta postać często występuje z zaburzeniami metabolicznymi lub z powodu zatrucia. Zazwyczaj odzyskiwanie jest powolne i może zająć wiele miesięcy.

Przewlekła postać często rozwija się przez dłuższy okres czasu od sześciu miesięcy i dłużej. Choroba zwykle pojawia się na tle alkoholizmu, cukrzycy, chłoniaka, chorób krwi, niedoboru witamin tiaminy (B1) lub cyjanokobalaminy (B12).

Wśród polineuropatii aksonów częściej diagnozuje się polineuropatię alkoholową, która jest generowana przez długotrwałe i nadmierne nadużywanie płynów zawierających alkohol. Ważną rolę w pojawieniu się patologii odgrywa nie tylko liczba "pochłoniętych litrów" alkoholu, ale także sama jakość produktu, ponieważ wiele napojów alkoholowych zawiera wiele toksycznych substancji dla organizmu.

Głównym czynnikiem, który prowokuje polineuropatia alkoholowa, negatywny wpływ toksyn, które są bogate w alkohol, procesów nerwowych, co prowadzi do zaburzeń metabolicznych. W większości przypadków rozważana patologia charakteryzuje się prądem podostrym. Początkowo występują odczucia drętwienia w dystalnych odcinkach kończyn dolnych, aw mięśniach łydek - silny ból. Wraz ze wzrostem ciśnienia algizm w mięśniach jest znacznie zwiększony.

W kolejnym etapie rozwoju choroby obserwuje się dysfunkcje głównie kończyn dolnych, co objawia się osłabieniem, często nawet paraliżem. Największy wpływ na nerwy powodujące zgięcie stopy. Ponadto wrażliwość powierzchniowych warstw skóry właściwej w okolicy rąk jest przerywana typem "rękawiczek" i stóp według typu "palca".

W niektórych przypadkach dolegliwość ta może mieć przebieg ostry. Wynika to głównie z nadmiernej hipotermii.

Oprócz wyżej wymienionych objawów klinicznych mogą być obecne i inne patologiczne objawy, takie jak znaczącej zmiany w gamie barw temperatury skóry i końce nóg, obrzęku kończyn dolnych dystalnych części (rzadko rąk), zwiększone pocenie się. Choroba ta może czasami wpływać na nerwy czaszki, a mianowicie na nerwy okoruchowe i nerwy wzrokowe.

Opisane zaburzenia zwykle są wykrywane i narastają przez kilka tygodni / miesięcy. Ta choroba może trwać kilka lat. Po zakończeniu stosowania napojów alkoholowych choroba może zostać przezwyciężona.

Demielinująca forma polineuropatii jest uważana za poważną chorobę, której towarzyszy stan zapalny korzeni nerwów i stopniowe niszczenie osłonki mielinowej.

Forma rozważanej choroby jest stosunkowo rzadka. Częściej ta choroba dotyka dorosłej męskiej populacji, chociaż może również występować u słabej połowy i dzieci. Demielinacyjna polineuropatia zwykle objawia się osłabieniem mięśni dystalnych i proksymalnych stref kończyn, ze względu na uszkodzenie korzeni nerwowych.

Mechanizm rozwoju i czynnik etiologiczny rozważanej postaci choroby dziś niestety nie jest znany, ale liczne badania wykazały autoimmunologiczny charakter demielinującej polineuropatii. Z wielu powodów układ odpornościowy zaczyna traktować własne komórki jako obce, powodując wytwarzanie swoistych przeciwciał. Przy tej formie patologii antygeny są atakowane przez komórki korzeni nerwowych, powodując zniszczenie ich błon (mieliny), prowokując w ten sposób proces zapalny. W wyniku takich ataków zakończenia nerwowe tracą swoje podstawowe funkcje, co powoduje zaburzenie unerwienia narządów i mięśni.

Ponieważ uważa się, że pochodzenie jakiejkolwiek choroby autoimmunologicznej ma związek z dziedzicznością, nie można wykluczyć czynnika genetycznego w pojawieniu się demielinującej polineuropatii. Ponadto istnieją warunki, które mogą zmienić funkcjonowanie układu odpornościowego. Te stany lub czynniki obejmują zaburzenia metaboliczne i hormonalne, ciężką aktywność fizyczną, zakażenie organizmu, nadmierne obciążenie emocjonalne, szczepienia, urazy, stres, poważne choroby i interwencję chirurgiczną.

Zatem leczenie polineuropatii dolnych przedstawił szereg funkcji, które muszą być brane pod uwagę, ponieważ zaburzenia te mogą nie pojawić się niezależnie od siebie. Dlatego też, po wykryciu pierwszych objawów choroby powinien natychmiast ustanowić czynnik sprawczy, ponieważ leczenie, na przykład, polineuropatia cukrzycowa terapii zależy od patologii, wywołanych nadużywaniem alkoholu.

Polineuropatia kończyn górnych

To zaburzenie występuje z powodu uszkodzenia układu nerwowego i prowadzi do porażenia kończyn górnych. W tej chorobie zwykle obserwuje się symetryczne uszkodzenie włókien nerwowych dystalnych kończyn.

Oznaki polineuropatii rąk są prawie zawsze monotonne. U pacjentów ze znacznym wzrostem potliwości, naruszenie wrażliwości na ból, termoregulacji, odżywianie skóry, zmiany wrażliwości dotykowej, parestezje pojawiają się jako „mrowienie”. Ta patologia charakteryzuje się trzema rodzajami perkolacji, mianowicie przewlekłą, ostrą i podostrą.

Polineuropatia górnych kończyn manifestuje się przede wszystkim słabość rąk, różne algiyami, którego zawartość jest spalenie lub łukowaty, obrzęk, uczucie mrowienia może czasami być odczuwalne. Przy tej patologii wrażliwość na drgania zostaje zakłócona, przez co pacjenci często doświadczają trudności w wykonywaniu elementarnych manipulacji. Czasami ludzie cierpiący na polineuropatię mają mniejszą czułość w swoich rękach.

Powodują polineuropatię rąk, najczęściej różne zatrucia, na przykład z powodu używania alkoholu, chemikaliów, zepsutych produktów. rozważyć również choroby Provoke może: choroby niedoboru procesu zakaźnego (wirusowy lub bakteryjny etiologii), kolagenoza, zaburzenia czynności wątroby, nerki, nowotwór lub procesów autoimmunologicznych, patologii i trzustki, gruczołu hormonalnego. Często ta choroba pojawia się jako konsekwencja cukrzycy.

Opisana choroba może występować u każdego pacjenta na różne sposoby.

Poprzez patogenezę polineuropatię kończyn górnych można podzielić na aksonalne i demielinizacyjne, zgodnie z objawami klinicznymi dotyczącymi: wegetatywnego, czuciowego i ruchowego. W czystej postaci, aby spełnić wymienione odmiany tej choroby jest dość trudne, częściej choroba łączy objawy kilku odmian.

Leczenie polineuropatii

Obecnie metody leczenia tej dolegliwości są raczej skąpe. Dlatego do dnia dzisiejszego leczenie polineuropatii o różnych formach pozostaje poważnym problemem. Poziom wiedzy współczesnych lekarzy w zakresie patogenetycznego aspektu i czynnika etiologicznego tej kategorii chorób determinuje celowość rozróżniania dwóch kierunków działania terapeutycznego, a mianowicie metod niezróżnicowanych i zróżnicowanych.

Zróżnicowane metody terapeutyczne korekcji wymaga endogennych zatrucia z leczeniem choroby podstawowej (na przykład, nefropatia, cukrzyca), chorób układu pokarmowego, spowodowane przez zespół złego wchłaniania, żądania przypisania B1 duże dawki witamin (tiamina) oraz B12 (cyjanokobalaminy).

Tak więc, na przykład, leki stosowane w leczeniu polineuropatii cukrzycowej i ich wybór wynika z utrzymania pewnego poziomu glikemii. Terapia polineuropatii na tle cukrzycy powinna być stopniowana. W pierwszym etapie należy poprawić masę ciała i dietę, opracować zestaw specjalnych ćwiczeń fizycznych, monitorować zgodność z normami ciśnienia krwi. Patogenetyczne metody terapii sugerują stosowanie witamin neurotropowych i wstrzykiwanie kwasu alfa-liponowego w dużych dawkach.

Niezróżnicowane metody działania terapeutycznego są reprezentowane przez glukokortykoidy, leki immunosupresyjne i plazmaferezę.

Leczenie polineuropatią powinno być przepisywane w kompleksie. Specyfika wyboru środków terapeutycznych w danej patologii zależy zawsze od czynnika etiologicznego, który wywołał chorobę i określił jej przebieg. Na przykład objawy polineuropatii, generowane przez nadmierną zawartość pirydoksyny (witaminy B6), znikają bez śladu po normalizacji jego poziomu.

Polineuropatia, spowodowana procesem nowotworowym, jest leczona chirurgicznie - usunięcie guza, który wywierał nacisk na zakończenia nerwowe. Jeśli choroba pojawiła się na tle niedoczynności tarczycy, stosuje się terapię hormonalną.

Leczenie toksycznej polineuropatii w pierwszej kolejności wiąże się z prowadzeniem działań detoksykacyjnych, po których przepisuje się leki w celu skorygowania samej choroby.

Jeśli niemożliwe jest zidentyfikowanie lub wyeliminowanie przyczyny, która spowodowała rozwój opisywanej choroby, głównym celem leczenia jest usunięcie zespołu bólowego i eliminacja osłabienia mięśni.

W takich przypadkach stosuje się standardowe metody fizjoterapeutyczne i wiele leków zaprojektowanych w celu złagodzenia lub złagodzenia bólu spowodowanego uszkodzeniem włókien nerwowych. Ponadto metody fizjoterapii są aktywnie wykorzystywane na wszystkich etapach leczenia naprawczego.

Przy pomocy leków przeciwbólowych lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych trudno jest pokonać algię. Dlatego coraz częściej praktykuje się mianowanie miejscowych środków znieczulających, przeciwdrgawkowych i przeciwdepresyjnych w celu łagodzenia bólu.

Skuteczność leków przeciwdepresyjnych polega na ich zdolności do indukowania aktywacji układu noradrenergicznego. Wybór leków z tej grupy ustalany jest indywidualnie, ponieważ leki przeciwdepresyjne często powodują uzależnienie psychiczne.

Stosowanie leków przeciwdrgawkowych uzasadnione jest ich zdolnością do hamowania impulsów nerwowych pochodzących z dotkniętych nerwów.

Top