logo

Ci, którzy mają do czynienia z chorobą Alzheimera - zarówno sam pacjent, jak i jego krewni - doskonale rozumieją powagę tej patologii. Chociaż choroba już dawno zostały zidentyfikowane (1907, psychiatra Alois Alzheimer) i jest bardzo częste u osób starszych, współczesna medycyna nadal nie ma dokładnych danych na temat przyczyn choroby Alzheimera i oferuje jedynie leczenie leczniczy we wczesnym stadium choroby.

Dlatego tak ważna jest informacja o pierwszych oznakach wskazujących na rozwój patologii ośrodkowego układu nerwowego.

Szybka nawigacja po stronie

Choroba Alzheimera - co to jest?

Choroba Alzheimera jest degeneracyjną patologią komórek nerwowych mózgu, której głównym objawem jest stopniowy rozwój otępienia (demencji) z uciskiem następujących funkcji:

  • pamięć - pierwsza krótkookresowa, a następnie długotrwała;
  • umiejętność odpowiedniej reakcji na środowisko;
  • umiejętności językowe i zdolności poznawcze (komunikacja z ludźmi);
  • identyfikacja własnej osobowości;
  • orientacja w przestrzeni i samowystarczalność;
  • podejmowanie decyzji.

Choroba Alzheimera nazywana jest starczą starością, która w pełni odzwierciedla stan pacjenta, a także stres emocjonalny w jego otoczeniu. Dokładne przyczyny choroby Alzheimera nie zostały jeszcze wyjaśnione. Jednak naukowcy wiedzą na pewno: nabyta demencja i choroba Alzheimera jest najczęstszą przyczyną tego stanu, towarzyszy jej tworzenie płytek amyloidowych w mózgu, które zapobiegają przechodzeniu impulsów nerwowych.

W przyszłości powstają specyficzne inkluzji - splątki neurofibrylarne, które reprezentują akumulację martwych neuronów. W tym przypadku mózg nie jest w stanie zrekompensować utraconych funkcji z powodu małej liczby połączeń nerwowych.

Następujące czynniki predysponują do pojawienia się choroby Alzheimera:

  • Dziedziczność jest dziedziczną mutacją genetyczną;
  • Uraz i guz mózgu;
  • Niedoczynność tarczycy z przedłużonym przebiegiem i brakiem odpowiedniego leczenia;
  • Przewlekłe zatrucie metalami ciężkimi.

Choroba Alzheimera charakteryzuje się następującymi faktami:

  1. Objawy choroby najczęściej pojawiają się w wieku 65 lat. Chociaż zdiagnozowano wczesną chorobę Alzheimera, której symptomatologia pojawia się po raz pierwszy w młodym wieku (od 25 lat).
  2. Choroby są bardziej prawdopodobne u kobiet, zwłaszcza z neurastenicznym typem psychiki.
  3. Choroba jest częściej diagnozowana u osób wykonujących pracę fizyczną. Ludzie z zaawansowanymi zdolnościami umysłowymi są mniej podatni na chorobę Alzheimera.
  4. Związek między chorobą Alzheimera a bierną inhalacją dymu tytoniowego jest dokładnie prześledzony.

Istota choroby Alzheimera jest stopniowym hamowaniem zdolności umysłowych mózgu, co ostatecznie prowadzi do niepełnosprawności. Jednocześnie najtrudniejszym momentem jest utrata zdolności do samoobsługi, dlatego pacjent wymaga ciągłej obecności względnej i uważnej opieki. Zapomnienie i nieadekwatna ocena otaczającej rzeczywistości (często przejawiająca się w postaci odmowy nawet jakiejkolwiek innowacji w życiu pacjenta) jest charakterystyczna dla wszystkich osób w podeszłym wieku. Jednak nie zawsze oznacza to poważną patologię.

Nie jest konieczne wywoływanie alarmu w następujących sytuacjach:

  • Przypadkowe zapomnienie - człowiek zapomniał, gdzie umieścił klucze do mieszkania;
  • Czasowa apatia, która pojawiła się na tle zatorów komunikacyjnych, - osoba przerywa pracę, tymczasowo ogranicza komunikację z ludźmi;
  • Pojedyncze przypadki dezorientacji w przestrzeni i czasie - osoba, budząca się rano, zaczyna przypominać sobie, jaki dziś jest dzień;
  • Trudności z utrudnieniem związane z patologią oka - mężczyzna nie rozpoznał przyjaciela idącego w oddali;
  • Zmiany nastrojów i zmiany osobowości związane z wiekiem (niechęć do postrzegania nowych) lub emocjonalne wyczerpanie;
  • Trudności z wyrażaniem myśli - trudno jest znaleźć właściwe słowa;
  • Problematyczne planowanie lub trudności w rozwiązywaniu problemów - osoba nie może długo decydować o wyjściu z obecnej sytuacji, czasami popełnia błędy w obliczeniach matematycznych.

Ważne! Powyższe sytuacje, powstające w pojedynczych przypadkach i ograniczone w czasie, w żaden sposób nie wskazują na chorobę Alzheimera.

Objawy choroby Alzheimera etapami

Objawy choroby Alzheimera rozwijają się stopniowo, a pierwsze oznaki mogą pojawić się w ciągu około 8 lat i wyraźny obraz kliniczny. Neuropatolodzy rozróżniają 4 stadia choroby Alzheimera zgodnie z nasileniem objawów.

1) Premiera

Pierwsze oznaki choroby często określa się mianem nerwowego nadmiernego wysiłku lub starzenia. Jednak w chorobie Alzheimera objawy te są stałe i zwiększają się z czasem. Na etapie choroby charakterystyczne są następujące objawy:

  • Uporczywa apatia, obojętność wobec wcześniej ważnych osób i tematów.
  • Naruszenie pamięci krótkotrwałej - osoba źle uczy się nowych informacji i zapomina o chwilach, które ostatnio mu się przytrafiły. Jednocześnie wspomnienia długoterminowe pozostają jasne.
  • Trudności z koncentracją na niektórych zadaniach i planowaniu (na przykład codzienna rutyna).
  • Nieadekwatna ocena kwestii pieniężnej jest nierozsądną ekstrawagancją na temat drobiazgów, których zakupu nie można w żaden sposób wyjaśnić.
  • Czasami trudno jest wyrazić myśli, co wywołuje zakłopotanie i zamieszanie w kontaktach z ludźmi.
  • Częste powtarzanie pytań lub zmiana opisu konkretnej sytuacji.

Ważne! Najwcześniejszym objawem rozwoju choroby Alzheimera jest naruszenie zmysłu węchu. Niemożność rozróżnienia charakterystycznych zapachów (benzyny, czosnku itp.) Wyraźnie wskazuje na uszkodzenie połączeń nerwowych w mózgu.

2) Wczesna demencja

Pierwsze objawy choroby Alzheimera są pogarszane. Jednocześnie wśród objawów najbardziej zaburzonym pacjentem jest zaburzenie percepcji, mowy i wykonywania niektórych zadań, które wcześniej nie powodowały trudności. Wczesna choroba Alzheimera ma już wyraźny obraz symptomatyczny, według którego diagnozuje się chorobę:

  • Upośledzenie pamięci - pacjent z regularną częstotliwością traci rzeczy i odkrywa je w niewłaściwym miejscu, często oskarżając swoich bliskich.
  • Negatywna emocjonalność - pacjent jest zawsze zły, na tle zmęczenia często pojawiają się przebłyski drażliwości. Pacjent coraz więcej odchodzi w świat wewnętrzny, ograniczając w ten sposób dialog nawet z bliskimi ludźmi.
  • Niepodjęcie nowych informacji - nieudane próby zrozumienia za pomocą nowego pilota do telewizora towarzyszą mruczeniu i gniewie.
  • Spowalniając tempo wypowiedzi, słownictwo staje się skromne, chociaż pacjent swobodnie stosuje standardowe pojęcia.
  • Łamanie umiejętności motorycznych - problemy z rysowaniem i pisaniem słów, ale łatwo posiada sztućce i inne zwykłe umiejętności życiowe.
  • Zapomnienie o zapłaceniu za zakup lub o nadmiernej zapłacie.
  • Zaniedbanie higieny to charakterystyczny widok pacjenta: rozczochrane włosy, brudne ciało, niechlujne ubranie, oszołomiony i niepojęty wygląd z szerokimi oczami.
  • Zapominając o jedzeniu lub nie, pacjent ciągle prosi o jedzenie.

Często osoba sama rozwiązuje problemy we własnym umyśle, ale stara się ostrożnie je ukrywać przed innymi, co utrudnia diagnozowanie choroby Alzheimera na wczesnym etapie.

3) Umiarkowane otępienie

Dalszy rozwój patologii prowadzi do oczywistych naruszeń funkcji mózgu, których nie da się uzasadnić stresem lub wiekiem i ukryć przed innymi:

  • Zaburzenia mowy - zapomniane słowa są zastępowane podobnymi dźwiękami, ale mają inne znaczenie. Pacjent stopniowo odmawia czytania i pisania.
  • Poważne problemy z pamięcią - nierozpoznanie bliskich osób (żona przyjmuje za siostrę lub nieznaną kobietę), luki są identyfikowane w pamięci długotrwałej (zapomina o długo nauczanej informacji).
  • Zachowania agresywne - na tle całkowitej apatii, nagłych wybuchów agresji, pacjent często płacze bez powodu.
  • Całkowite zapominanie często prowadzi do włóczęgostwa i zupełnego niezrozumienia otaczającej rzeczywistości - pacjent będzie pracował w środku nocy.
  • Idee urojone - nieadekwatna ocena własnej osobowości (związek z bohaterem filmu itp.) Często towarzyszą nieuzasadnione obawy, groźby i przekleństwa wobec krewnych i nieznajomych.
  • Zaburzenia nawykowych funkcji - pacjent nie ubiera się w sezonie, nie jest w stanie pójść do toalety i umyć się. Nietrzymanie moczu jest często rejestrowane.

Na tym etapie pacjent wymaga nie tylko stałego nadzoru, ale także opieki, do którego krewni spędzają dużo czasu i energii. W tym przypadku pacjent wyraźnie rozumie postawę innych wokół siebie. Szepty za plecami i nieprzyjemne rozmowy budzą w nim urazę, niezrozumienie i jeszcze większe wyobcowanie z komunikacji i wycofania się w siebie.

4) Ciężka demencja

Na tym etapie choroby Alzheimera pacjent jest całkowicie zależny od innych:

  • Umiejętności mowy są zredukowane do kilku prostych fraz lub pojedynczych słów. Mowa jest niespójna i niezrozumiała dla innych.
  • Głębokiej apatii towarzyszy wyczerpanie. Pacjent spędza większość czasu w łóżku, nie mogąc nawet obrócić się na bok.
  • Podstawowe działania (jedzenie, ubieranie itp.) Są możliwe tylko przy pomocy nieznajomych. Odmowa defektacji i oddawania moczu.
  • Wyraźna suchość skóry prowadzi do powstawania pęknięć i odleżyn.

Leczenie choroby Alzheimera i leków

Skuteczne leczenie choroby Alzheimera, która całkowicie przywraca utracone funkcjonowanie mózgu, dziś nie istnieje. Po wykryciu choroby neurolog przepisuje leki hamujące degenerację neuronów:

  1. Inhibitory cholinoesterazy, zatrzymanie niszczenia acetylocholiny, - Rivastigmine, Galantamine, Donepezil (zalecane jest tylko jego zastosowanie w trudnym etapie);
  2. Specyficzne leki neurotropowe - Memantyna (przepisana wyłącznie w przypadku ciężkiej choroby);
  3. Leki przeciwpsychotyczne - są mianowane w stanie psychozy i z silną agresją.

Wszystkie te leki, często stosowane w połączeniu w leczeniu Alzheimera, mają tylko niewielki wpływ i nie przywracają utraconych funkcji mózgu, poza tym mają dość poważne skutki uboczne.

Wraz z farmakoterapią ważną rolę odgrywa opieka psychiatryczna. Wykorzystywane są różne metody korekcji stanu emocjonalnego, reakcji behawioralnych i funkcji poznawczych. Na ciężkim etapie leczenie ogranicza się do opieki wysokiej jakości i stałej opieki nad pacjentem.

Nowość w leczeniu chorób

Jedną z innowacyjnych metod leczenia choroby Alzheimera jest głęboka elektryczna stymulacja mózgu, oparta na zdolności impulsów elektrycznych do zatrzymywania degeneracji komórek nerwowych.

Do zaawansowanych wyników badań choroby Alzheimera można przypisać stworzenie specjalnej diety UMYSŁU, prawie o połowę zmniejszając ryzyko patologii.

Żywność dietetyczna (zboża, warzywa, drób, ryby, jagody), z wyłączeniem mięsa, słodyczy i innych tłustych potraw, tylko zapobiega rozwojowi choroby Alzheimera i nie wpływa na postępującą chorobę.

Rokowanie: ile osób żyje z chorobą Alzheimera?

Prognozy dotyczące choroby Alzheimera są zawsze niekorzystne. To, jak wiele pacjent żyje w diagnostyce patologii, zależy od szybkości nekrozy neuronów mózgowych i jakości opieki. Tak więc, od pojawienia się pierwszych objawów choroby do jej wyraźnych objawów, średnio 8 lat.

Po rozpoznaniu (wyraźne naruszenie funkcji mózgu) pacjent żyje przez około 7 lat. Tak więc osoba umiera nie z patologii mózgu i z towarzyszących mu warunków. Ważnym punktem jest zwiększony traumatyzm pacjenta.

Odmowa jedzenia wywołuje zmęczenie, wrzody, zapalenie płuc i inne infekcje, które nie reagują na tradycyjne terapie nie są rzadkie.

Choroba Alzheimera: przyczyny, pierwsze objawy, objawy, jak leczyć

Jej obecna nazwa ta forma demencji jest zobowiązany psychiatra Alois Alzheimer w Niemczech, ponad sto lat temu (1907), został po raz pierwszy opisany przez tą patologią. Jednak w tych dniach Choroba Alzheimera (otępienie starcze typu Alzheimera) Nie była tak rozpowszechniona jak obecnie, kiedy częstotliwość występowania stale rośnie, a lista zapominalskich pacjentów uzupełnia coraz więcej nowych przypadków. Już 10 lat temu liczba pacjentów zbliżała się do 27 milionów, ale biorąc pod uwagę statystyki i długoterminowe obserwacje choroby, które wykazują tendencję do zwiększania zapadalności, możemy oczekiwać, że w połowie tego stulecia liczba ta może przekroczyć 100 milionów. To powoduje, że ludzkość poszukuje metod leczenia choroby, która może dotknąć znaczną część populacji świata, jeśli nie zostanie zatrzymana w czasie.

Niestety, na razie nie ma powodu, by twierdzić, że znaleziono skuteczny lek, otępienie starcze typu Alzheimera można leczyć i leczyć. Upośledzenie funkcji poznawczych, którego przyczyną jest choroba Alzheimera, jest nieodwracalne - pamięć zostaje utracona na zawsze.

Co się dzieje?

W żartach przyszłych lekarzy na temat chorób wieku podeszłego brzmi też: co lepiej wybrać - chorobę Parkinsona czy chorobę Alzheimera? Oczywiście nie ma wyboru u potencjalnego pacjenta, ale uczniowie zawsze mają odpowiedź: choroba Parkinsona jest niewątpliwie bardziej akceptowalna, ponieważ "Lepiej jest rozlać trochę koniaku na spodniach, niż zapomnieć, gdzie schowałeś całą butelkę".

Dowcipy - żarty, ale pacjentka z tą patologią, utrata pamięci, nie pamięta siebie, nie rozpoznaje bliskich krewnych, nie mówiąc już o jakiejkolwiek ukrytej butelce. Tymczasem choroba nie pojawia się w jednym momencie i występuje u każdego na swój sposób. Niestety, ze względu na świętość w sobie, wielu pacjentów na początkowym etapie nie myśli o niczym podobnym i nie dostrzegają rozwoju choroby, jak ich krewni. Zapomnienie jest nieodłączną cechą osoby starszej i nie zawsze wynika z obecności tej patologii. Powrócimy do objawów tego typu demencji, jednak scharakteryzując chorobę jako całość, należy zauważyć, że szereg wspólnych oznak dla wszystkich pacjentów, których wciąż posiada:

  • Agresywność bez motywacji, drażliwość, niestabilność nastroju;
  • Zmniejszenie aktywności życiowej, utrata zainteresowania wydarzeniami towarzyszącymi;
  • "Coś z moją pamięcią stało się..." - niemożność zapamiętania zarówno wczorajszych zapamiętanych, jak i wydarzeń z "dawno minionych dni";
  • Trudności w zrozumieniu prostych słów wypowiedzianych przez rozmówcę, brak procesu rozumienia i formułowania adekwatnej odpowiedzi na zwykłe pytania;
  • Tłumienie funkcjonalnych zdolności ciała pacjenta.

Chociaż pierwsze oznaki choroby pozostają niezauważone przez długi czas, proces w głowie przebiega pełną parą, a różnorodność patogenezy zmusza naukowców do wysuwania różnych hipotez dotyczących rozwoju choroby.

Większość osób bada się choroby Alzheimera, jest nachylona do hipotezą amyloidową, którego istota polega na osadzaniu patologicznego białka amyloidu (p-amiloidoproteina, beta), które tworzą „starczych blaszek” w podłożu i na ściankach mózgowych naczyń krwionośnych, co prowadzi do śmierci neuronów, a wystąpieniem objawów.

Ponadto, przypuszcza się, że sam amyloidu może zniszczyć strukturę mózgu mózgu, aktywację mikrogleju, makrofagów, które w stanie aktywnym, nabywa zdolność do wytwarzania p-patologicznego amiloidoprotein który następnie dostarcza cykliczne i stopniowego rozwoju choroby.

Tymczasem, β-amiloidoprotein zdeponowany nie tylko w otępieniu starczym typu Alzheimera, mechanizm osadzania nadal nie jest całkowicie zrozumiała, ale jej wygląd w innych patologicznych (zespół Downa, wrodzonego krwiak mózgowy z amyloidozą), a nie zaburzenia (starzenie) przetwarza jest niezawodnie znany.

Wideo: początek choroby Alzheimera, animacja medyczna

Przyczyny zdarzenia nie zostały jeszcze wymienione

Przykładowe założenia nie ograniczają badań nad chorobą Alzheimera. Naukowcy wciąż szukają wyjaśnienia początku niekontrolowanego procesu patologicznego, który zamienia osobę "w roślinę". Jest oczywiste, że ludzie, którzy profesjonalnie zajmują się problemem choroby Alzheimera, nie doszli jeszcze w końcu do złożonych przemian biochemicznych zachodzących w mózgu i powodujących tak znaczące zmiany osobowości.

Wydaje się jednak, że zwykłe ludzie nie są zainteresowani argumentów kaskady reakcji obejmujących białka komplementarnego, zwiększając stężenie cytokin i powstawania stanów patologicznych form apoproteinę E, mające powinowactwo do białek amyloidowych i inne procesy reakcji zachodzą w wyniku zakłóceń, których przyczyną jest koniec nie jest jasne. Zostawiamy te problemy specjalistom, jako podstawę do nominowania nowych i potwierdzania starych hipotez. Krewni pacjentów chcą wiedzieć dokładnie, co stało się w umyśle ich bliskiego, dlaczego przestał zrozumieć i rozpoznać wcześniej znanych rzeczy dla niego? Do tej pory nie ma jednoznacznej odpowiedzi, ale można rozważyć najbardziej odpowiednie wyjaśnienie powstawanie płytek amyloidowych (starczych) na ścianach naczyń krwionośnych iw substancji mózgowej, co prowadzi do zniszczenia i śmierci neuronów.

W ten sposób dokładne przyczyny pojawienia się starczej demencji typu Alzheimera nie zostały jeszcze w pełni ustalone, Możemy jednak zidentyfikować następujące czynniki ryzyka, które mogą wywołać rozwój procesu patologicznego:

  1. Wiek po 65 latach, gdzie każdy kolejny pięcioletni okres życia zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia demencji o współczynnik 2 (można sobie wyobrazić, jak ryzykują osoby z grupy ryzyka 80). Należy zauważyć, że czasami (w rzadkich przypadkach) choroba debiutuje w wieku czterdziestu lat lub gdzieś w jej pobliżu;
  2. Uwarunkowania genetyczne. Hipotezę amyloidu potwierdza hipoteza amyloidu, która polega na odkładaniu się β-amyloidoproteiny jako podstawowej przyczyny choroby Alzheimera. Faktem jest, że gen odpowiedzialny za produkcję tego białka znajduje się na 21 chromosomach. Trisomia na 21 chromosomach, jak wiadomo, jest nazywana przyczyną zespołu Downa, w której prawie wszystkie przypadki są naznaczone patologią Alzheimera. Na podstawie hipotezy amyloidowej stworzono szczepionkę do walki z demencją, która, jak się wydaje, wkrótce będzie w stanie rozwiązać wszystkie problemy. Jednakże, będąc skutecznym wobec samych płytek amyloidowych, okazało się absolutnie niezdolne do przywrócenia utraconej pamięci do osoby.

Do tej pory nie znaleziono przyczyn choroby. Składają się z hipotez, a hipotezy w pełni nie zostały jeszcze potwierdzone, ale ma się nadzieję, że mechanizmy wyzwalające proces patologiczny będą znane, a także skuteczne metody leczenia. Naukowcy przypuszczają, myślą, szukają...

Choroba Alzheimera przechodzi przez 4 etapy rozwoju

Starość nie jest zabawna

Pierwsze oznaki choroby są często związane z wiekiem, inną patologią naczyniową lub po prostu stresującą sytuacją, która wystąpiła jakiś czas przed wystąpieniem objawów klinicznych. Człowiek na początku wykazuje tylko niektóre dziwności, które nie są mu osobliwe, więc nie wydaje się, aby zamknął ludzi, że ma początkowy etap starczej demencji typu Alzheimera - uprzedzenie. Możesz go znaleźć za pomocą takich znaków:

  • Po pierwsze, utrata umiejętności wykonywania pracy wymaga szczególnej uwagi, koncentracji i określonych umiejętności;
  • Pacjent nie może sobie przypomnieć, co robiłem wczoraj, a ponadto, przedwczoraj, jeśli wziął lekarstwo (choć wielu zdrowych takich momentach zbyt czasami mijają) - ten powtarza się częściej, więc oczywiste jest, że takie przypadki, że lepiej jest, aby nie ufać ;
  • Próba nauczenia się dwuwierszów z utworu lub części wiersza nie przynosi sporego sukcesu, a wszelkie inne nowe informacje nie mogą być przechowywane w głowie we właściwym czasie, co staje się problemem nie do pokonania;
  • Pacjentowi trudno jest się skoncentrować, zaplanować coś i, zgodnie z tym, wytworzyć pewne skomplikowane działania;
  • „Nie słyszałeś (nie biorąc), nie można nic powiedzieć...” - te zwroty częściej słychać w adres osoby, do której „coś jest nie tak” - utrata myśli, brak elastyczności umysłowej i komunikacji z przeciwnikiem uniemożliwiają prowadzenie z chory produktywny dialog. Takiej osoby trudno nazwać interesującym rozmówcą, który zaskakuje ludzi, którzy znają go sprytnie i rozsądnie;
  • Staje się problemem dla pacjenta i troską o siebie: zapomina się myć, zmieniać ubranie, czyścić. Nie jest jasne, gdzie nieporządek osoby, która wcześniej kochał porządek i czystość, odnosi się również do oznak zbliżającej się demencji.

Uważa się, że wymienione objawy na etapie uprzedzenia można rozpoznać na osiem lat przed wystąpieniem obecnych objawów choroby.

Wszystkie te znaki są określane jako "łagodne upośledzenie funkcji poznawczych„To, na ogół, typowe w wielu innych stanach patologicznych (głównie naczyniowych uszkodzeń mózgu): miażdżycy tętnic, niedokrwienia mózgu, przewlekłą skutkami udar niedokrwienny lub krwotoczny, różne encefalopatię pochodzenia, stwardnienie rozsiane, nowotwory mózgu... lista kontynuować.

zaburzenia sercowo-naczyniowe i inne choroby mózgu mogą dawać objawy zbliżone do Alzheimera, więc nie jest tak, że nie należy wpadać w panikę, ale zakres potencjalnych zagrożeń należy szerzej rozważyć

Ludzie, którzy nie mają historii jakiegokolwiek układu krążenia kłopoty i uważają się stosunkowo zdrowe raczej zauważyli trudności w pamiętając, komunikowanie, wykonywanie złożonych zadań, które wcześniej były podane łatwiej niż to będzie widoczne dla innych. Wszakże szczególne trudności w codziennym życiu w obecności lekkiego upośledzenia poznawczego, człowiek jeszcze nie doświadcza. Najczęściej małe błędy popełniane przez niego, inni uważają zmianę charakteru nie na lepsze ze względu na zbliżającą się starość.

Wczesny etap choroby Alzheimera

Wczesny okres demencji charakteryzuje się progresją objawów pojawiających się w fazie przed otępieniem:

  1. Cierpienie pamięci jest pogarszane, jednak nie wpływa to w równym stopniu na różne aspekty: pacjent nadal pamięta długo uczone informacje, przypomina pewne epizody z poprzedniego życia, wciąż wie, jak korzystać z przedmiotów codziennego użytku, ale wydarzenia z ostatniego czasu całkowicie znikają z jego głowy;
  2. Zauważalne są problemy z mową, w leksykonie liczba słów maleje, pacjent zapomina o ich znaczeniu, płynność mowy zmniejsza się, ale z komunikacją głosową wciąż całkiem odpowiednio korzysta się z prostych zwrotów i pojęć.
  3. Funkcje wykonawcze są naruszone: pacjent jest trudny do koncentracji, planowania swoich działań, zaczyna tracić elastyczność abstrakcyjnego myślenia. Umiejętność pisania i rysowania na tym etapie nie jest tracona, ale studia z wykorzystaniem umiejętności motorycznych są trudne do wykonania, więc przy ubieraniu lub wykonywaniu innych zadań, które wymagają precyzyjnych ruchów, niezręczność osoby staje się zauważalna.

W początkowej fazie choroby pacjent jest nadal w stanie służyć, wykonywać proste ruchy, mówić w sposób świadomy, ale proste zdania, ale przestaje być całkowicie niezależny (chciał - szybko zebrał i poszedł, zaplanował - zrobił...) - specjalne wysiłki poznawcze nie są już możliwe bez pomocy z zewnątrz.

uszkodzenie mózgu w postępie choroby Alzheimera, cierpią segmenty życiowe

Stadium łagodnej demencji

Na tym etapie stan pacjenta stopniowo się pogarsza, a nasilenie objawów:

  • Associates zauważy zaburzenia mowy jawne, ze człowiek nie jest możliwe osiągnięcie porozumienia, traci zdolność do sensu ich zdania i postrzegają innych ludzi, znaczenie słowa zapomnieć, nie mogą wyrażać swoje pomysły nie tylko w słowach, ale również w formie pisemnej. Próbując coś przekazać, zastępuje zapomniane słowa tymi, którzy przychodzą na myśl i używa ich niewłaściwie (parafraza);
  • Pacjent nie może wyrazić swoich myśli nie tylko słowami, ale także na piśmie, praktycznie traci umiejętność pisania i czytania, choć czasami próbuje czytać, ale tylko przez nazywanie liter, które wciąż pamięta. Zainteresowanie czasopismami i książkami wyraża się najprawdopodobniej w tym, że pacjent chce przez cały czas rozrywać papier na małe kawałki;
  • Koordynacja ruchów jest zauważalnie upośledzona, pacjent nie może się ubierać samodzielnie, używać sztućców, odwiedzać łazienkę i toaletę;
  • Długookresowe zaburzenia pamięci stają się zauważalne: przeszłe życie zostaje wymazane, osoba nie pamięta, gdzie się urodził, studiowała, pracowała, przestaje rozpoznawać bliskich mu ludzi;
  • Wraz z rozwojem tych objawów pacjent wykazuje jednak skłonność do włóczęgostwa, agresji, którą zastępuje płaczliwość i bezradność. Zdarzają się przypadki, kiedy tacy pacjenci wychodzą z domu, co później usłyszeliśmy w mediach. Oczywiście, kiedy zostaną znalezione, nie powiedzą niczego zrozumiałego;
  • Fizjologiczne odejścia na tym etapie również zaczynają wydostawać się spod kontroli pacjenta, zawartość moczu i jelit nie wytrzymuje - istnieje pilna potrzeba dbania o to.

Wszystkie te zmiany stają się dużym problemem dla samej osoby (choć nie wie o tym, ponieważ nie zdaje sobie sprawy z zawiłości swojej sytuacji) i dla tych, którzy muszą się nim opiekować. W tej sytuacji krewni zaczynają odczuwać ciągły stres i mogą sami potrzebować pomocy, więc ten pacjent powinien być lepiej trzymany w wyspecjalizowanych instytucjach. Próba uleczenia i nadzieja, że ​​pamięć wróci do osoby, niestety nie ma sensu.

Pełna zależność od pomocy

Choroba na tym etapie raczej zakończyła się, wystąpiła ciężka otępienie (etap 4). Bliscy ludzie nie oczekują już poprawy i stracili ostatnią nadzieję, że w oczach rdzennej osoby pojawią się przynajmniej oznaki zdrowego rozsądku. Objawy na tym etapie są ogromnie pogarszane:

  1. Leksykon zawęża się do oddzielnych zdań, a nawet słów, których znaczenia sam nie zna, w końcu mowa znika całkowicie, jest tylko niewyraźny bełkot;
  2. W rzadkich przypadkach pacjent może doświadczać ataków agresji lub manifestacji emocji, ale częściej pojawia się apatia i całkowita obojętność na to, co dzieje się wokół. Niektórzy nawet w tym stanie zachowują pewne zrozumienie i stanowią reakcję na emocjonalny stosunek do nich;
  3. Najprostsza czynność (na przykład wyjęcie łyżki, przyniesienie jej do ust) staje się nieosiągalna - potrzebna jest pomoc drugiej osoby co minutę. Jeśli na tym etapie zdolność poruszania się jest wciąż na pierwszym poziomie, a następnie wyczerpany i tracący siły, pacjent przestaje opuszczać łóżko, po prostu leży i patrzy w sufit z pustymi oczami;
  4. Duże problemy na tym etapie choroby wynikają z niekontrolowanych dyspensacji fizjologicznych. Nie patrząc na to, że teraz takie rzeczy jak pampersy są już w pełni wykorzystywane, prawdopodobieństwo powstania odleżyn jest dość wysokie. Pozostaje znaczny i ryzyko wystąpienia zastoinowego zapalenia płuc, ponieważ osoba nie porusza się, a narządy oddechowe w tym wieku stają się szczególnie wrażliwe.

Żyć na tym etapie nie jest długa, jeśli łagodny demencji może trwać dziesięć lat, na tym etapie, biorąc pod uwagę problemy z jedzeniem, rozwoju odleżyn i zapalenia płuc (główne przyczyny zgonów u pacjentów z chorobą Alzheimera), nie mogą liczyć na specjalną długości życia - będzie cierpieć gdzieś indziej przez około sześć miesięcy.

Na ogół, średnia długość życia jest najbardziej zależne od wieku, w którym choroba doszła: chory i 60 mają szanse żyć 15-20 lat, rozpoznanie dokonane w 70-75 lat, pacjent opuszcza dekadę, a po ukończeniu 85 lat zmniejsza żywotność - tacy pacjenci prawdopodobnie nie będą żyli więcej niż 4 lata.

Ponadto, eksperci twierdzą, że kobiety żyją dłużej niż mężczyźni, również oczekiwać wzrostu długości życia mogą być ludzie, którzy nie mają żadnych poważnych chorób - problemy z sercem, naczyń krwionośnych, układu oddechowego, które pogarszają przebieg choroby Alzheimera.

Wideo: psychiatra o chorobie Alzheimera i jej objawach

Jak się nie mylę?

Jak choroba Alzheimera nie jest mylona z inną patologią? Oczywiste jest, że wiele zmian naczyniowych daje obraz kliniczny podobny do początkowego stadium choroby Alzheimera. Nie trzeba jechać daleko, aby przywołać taką powszechną chorobą dzisiaj, jak osteochondroza kręgosłupa szyjnego, co jest często przyczyną kompresja tętnicy kręgowej i rozwój niewydolności kręgowo. Wśród wielu dolegliwości (ból głowy, zawroty głowy, omdlenie), osoba cierpiąca na tę chorobę, powiedział przy zmniejszonej koncentracji, pamięci, ból, chwiejność nastroju - Fit trema, uzyskanie informacji na temat demencji. Aby tego uniknąć, lekarze badając pacjentów z podejrzeniem zespołu otępienia, oznaczać inne choroby, które nie prowadzą do utraty rozumu, ale dają podobne objawy.

Wiadomo, że najczęściej choroba Alzheimera wpływa na takie sfery życia jak:

  • Pamięć;
  • Wyrażanie myśli poprzez płynną mowę;
  • Postrzeganie świata;
  • Planowanie i prognozowanie;
  • Orientacja w przestrzeni i czasie;
  • Rozwiązywanie prostych problemów i złożonych problemów;
  • Umiejętność wykonywania różnych czynności związanych z ośrodkowym układem nerwowym;
  • Samodzielność.

Zanim przejdziemy do historii medycznej (Anamnesis morbi), historia życia (A. vitae) ujawnia się w badaniach diagnostycznych. W takim przypadku lekarz bada nie tylko historię życia pacjenta, ale także jego najbliższych krewnych. Z ich udziałem w pierwszej kolejności, czasami nie do wykrycia wpływu czynników genetycznych na rozwój procesu patologicznego, a po drugie, mogą zgłosić informację, że pacjent, z siłą pewnych okolicznościach (problemy z pamięcią), dawno zapomniane lub nie może odpowiednio rozmnażaj się.

Po zdiagnozowaniu lekarz, oprócz anamnestycznych danych, opiera się na nasileniu objawów neurologicznych i neuropsychologicznych, z pominięciem patologii w przejściu, która daje podobne objawy. Oczywiście to nie tylko mówienie, pacjent poddawany jest koniecznemu badaniu, gdy najpierw rozważane są narzędzia do wyszukiwania:

  • Badania laboratoryjne: analizy ogólnych (krwi, moczu), biochemiczne badanie krwi (transaminazy, bilirubiny, kreatyniny, mocznika, hormony tarczycy, kwasu foliowego i witaminy B12). Testy te pomagają wykryć nieprawidłowości metaboliczne, które często powodują zaburzenia poznawcze o charakterze odwracalnym;
  • Tomografia komputerowa (CT) lub rezonans magnetyczny (MRI) - mogą identyfikować alternatywne stany patologiczne mózgu, które mogą powodować demencję;

diagnostyczna migawka mózgu: normalna (po lewej) i choroba Alzheimera (po prawej) - mózg jest zaniki, komory są rozszerzone

Całkowicie potwierdza diagnozę badania histopatologicznego choroby Alzheimera, ale jest to już analiza pośmiertna, dlatego ze zrozumiałych powodów niedopuszczalne jest badanie chorób mózgu u żywych ludzi.

Testy rozpoznające zdolności umysłowe

Prosty test oferowany pacjentom. Możesz spędzić w domu, aby zrozumieć głębię naruszeń (aby dowiedzieć się, jaka jest prawdziwa przyczyna i porównać z Alzegmerem może tylko lekarz!)

Testy neuropsychologiczne są wykorzystywane przez psychiatrów do identyfikacji i oceny upośledzeń poznawczych, które są charakterystyczne dla "choroby Alzheimera". Test, który określa stan intelektualnych zdolności i pamięci, z zewnątrz wygląda bardzo podobnie do zajęć z dziećmi w wieku przedszkolnym: pacjent jest proszony o skopiowanie liczb, zapamiętanie słów, które usłyszał i rozwiązywanie prostych problemów arytmetycznych.

Jest możliwe, że na początkowym etapie choroby, jeśli nie ma żadnych oczywistych objawów otępienia, pacjent będzie w stanie poradzić sobie z zadaniem, a jego zachowanie nie pokaże niczego niezwykłego. Aby wyszukać chorób znajdujących się na wczesnym etapie rozwoju, w praktyce psychiatrycznej stosując szerszy zakres badań (o różnym stopniu trudności), dzięki czemu głębiej „zajrzeć do mózgu”, a wykrycie zmian nie jest bardzo wybitnych ludzi wokół.

Testy neuropsychologiczne, mające na celu identyfikację i ocenę zaburzeń poznawczych związanych z tą patologią, przeprowadza absolwent znający zasady i techniki tego prostego, na pierwszy rzut oka, rodzaju diagnozy.

Czy mam liczyć na leczenie?

Niestety, niezwykle trudno jest leczyć chorobę Alzheimera, ponieważ do tej pory nikt nie wyzdrowiał z niej. Ponadto jest jeszcze jedno pytanie: czy warto w ogóle to robić? Oczywiście, takie problemy są rozwiązywane przez lekarza prowadzącego, dlatego dopuszczamy tylko niektóre (bardzo krótkie) rozumowanie.

Nie możemy narzekać, że leki mające na celu leczenie otępienia starczego typu Alzheimera są całkowicie nieobecne, ale leki, które były dotychczas stosowane, nie powstrzymały ani nie spowolniły procesu patologicznego.

Obecnie Alzheimera inhibitory cholinoesterazy (galantamina, donepezil, rywastygmina), opóźniając zniszczenie acetylocholiny i stosowaną do wczesnej i umiarkowanej demencji, oraz memantyna - antagonista NMDA (receptor N-metylo-D-asparaginianu), stosowany w leczeniu umiarkowanej i ciężkiej choroby.

Oprócz słabych terapeutycznych skutków choroby, inhibitory cholinesterazy wytwarzają nieprzyjemnych skutków ubocznych (nudności, wymioty, drgawki, bradykardia) i złe skutki uboczne memantyny może wystąpić ból głowy, zawroty głowy, halucynacje.

W innych przypadkach "problematycznym" pacjentom (nadmiernemu przejawowi agresji, psychozy) przepisuje się leki psychotropowe, które jednak mają dość poważne skutki uboczne i zdolność do dalszego ograniczania zdolności poznawczych, więc pozostają narkotykami nie pierwszego rzędu i nie stosują się przez długi czas.

Oprócz środków farmakologicznych czasami stosuje się interwencję psychoemotoryczną lub integralną terapię sensoryczną. Taki wpływ jest możliwy w obrębie murów specjalistycznej instytucji, ponieważ wymaga udziału psychoterapeuty. Istotą tej terapii jest komunikowanie się lekarza z utratą (lub utratą) racji osoby w celu korekty zachowania, sfery emocjonalnej, zdolności poznawczych i innych. Nie wiadomo, czy ta metoda daje namacalny rezultat, rozwój wydarzeń w tej dziedzinie jest już w toku, ale szczególne osiągnięcia warte uwagi nie zostały jeszcze zgromadzone.

Ale czy można temu zapobiec?

Wiele osób, które słyszały o chorobie Alzheimera, odkrywających w sobie (lub krewnych) swoje oznaki (problemy z zapamiętaniem tego, czego się ostatnio nauczyły i widziały) próbują zapobiec lub zatrzymać ten proces.

Po pierwsze, w takich przypadkach musisz wiedzieć, że jest to rzeczywiście dana choroba, a po drugie, nie ma żadnych specjalnych środków, aby zapobiegać starczemu otępieniu typu Alzheimera.

Tymczasem niektórzy twierdzą, że wzmocnienie aktywności intelektualnej pomoże ocalić sytuację: trzeba pilnie zacząć grać w szachy, rozwiązywać krzyżówki, uczyć się wierszy i piosenek, uczyć się gry na instrumentach muzycznych, uczyć się języków obcych.

Inni są skłonni do przestrzegania specjalnej diety, mające na celu zmniejszenie ryzyka i złagodzenie objawów otępienia i składające się z warzyw, owoców, zbóż, ryb, czerwonego wina (w umiarkowanych dawkach) i oliwy z oliwek.

Możemy założyć, że oba mają rację, ponieważ trening umysłu i pojedynczych pokarmów może naprawdę pozytywnie wpłynąć na aktywność myślenia. Dlaczego więc nie spróbować, bo nie będzie gorzej?

To jest dokładnie to, co należy zwracać uwagę na ludzi, którzy są w starszym wieku są bardzo boi „obok siebie” i stara się zapobiec demencji, choroby Alzheimera opisane, więc jest to na zapobieganiu chorobom naczyniowym. Fakt, że czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, takich jak cholesterolemii, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, złych nawyków w tym samym czasie i zwiększają ryzyko zachorowania na tę chorobę, a prawdopodobieństwo, że bardziej dotkliwe.

Choroba Alzheimera - co to jest, objawy i objawy, przyczyny wystąpienia, leczenie, etapy

Choroba Alzheimera jest jedną z najczęstszych postaci otępienia, związaną z chorobą neurodegeneracyjną. Występuje u osób starszych, ale zdarzają się przypadki pojawienia się w młodym wieku. Każdego roku choroba Alzheimera jest diagnozowana u coraz większej liczby osób. Jest to dość poważna choroba, której przyczyną jest naruszenie aktywności mózgu. Rozwija się w wyniku zniszczenia komórek nerwowych i charakteryzuje się bardzo specyficznymi objawami. Często ludzie ignorują te objawy, biorąc je pod kątem specyfiki wiekowej.

W artykule zastanowimy się: co to jest, jakie są główne przyczyny Alzheimera, pierwsze oznaki i objawy, a także ile lat ludzie żyją z tą chorobą.

Choroba Alzheimera: co to jest?

Choroba Alzheimera jest chorobą neurodegeneracyjną należącą do kategorii nieuleczalnej, z powodu której cierpi mózg. Zniszczenie komórek nerwowych odpowiedzialnych za przenoszenie impulsów między strukturami mózgu powoduje nieodwracalne upośledzenie pamięci. Osoba cierpiąca na chorobę Alzheimera, nie ma podstawowych umiejętności i traci zdolność do samoobsługi.

Jej obecna nazwa ta forma demencji jest zobowiązany psychiatra Alois Alzheimer w Niemczech, ponad sto lat temu (1907), został po raz pierwszy opisany przez tą patologią. Jednak w tych dniach, choroba Alzheimera (otępienie typu Alzheimera) nie mają tak rozpowszechnione, jak jest teraz, gdy częstość występowania stale rośnie, a lista pacjentów zapominalski zapełniać coraz to nowe przypadki.

  • W grupie osób w wieku 65-85 lat choroba ta wystąpi u 20-22% osób.
  • Wśród osób w wieku powyżej 85 lat częstotliwość występowania zwiększy się do 40%.

Według naukowców w chwili obecnej na świecie jest ponad 27 milionów pacjentów z tą chorobą. Według prognoz, w ciągu 40 lat liczba ta wzrośnie trzykrotnie.

Przyczyny

Jaka jest przyczyna choroby? Do tej pory, nie ma jednoznacznej odpowiedzi, ale najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem może być uznana za powstawanie amyloidu (starczych) miażdżycowych w ścianach naczyń krwionośnych, aw materii w mózgu, co prowadzi do zniszczenia i śmierci neuronów.

Możliwe przyczyny choroby Alzheimera:

  • Eksperci twierdzą, że najczęściej rozwój choroby Alzheimera przejawia się u osób o niskim intelektualnym poziomie rozwoju, wykonujących niewykwalifikowaną pracę. Obecność rozwiniętej inteligencji zmniejsza prawdopodobieństwo tej choroby, ponieważ między komórkami nerwowymi w tym przypadku jest więcej połączeń. W takim przypadku funkcje wykonywane przez martwe komórki są przenoszone na inne, które wcześniej nie były zaangażowane.
  • Istnieją dowody, że ryzyko rozwoju tej choroby wzrasta co roku po 60 latach. W młodszym wieku choroba ta występuje u osób z zespołem Downa.
  • Bardziej prawdopodobne jest, że będą to kobiety z demencją niż mężczyźni, powodem tego jest dłuższa oczekiwana długość życia słabszej płci.

Formy choroby Alzheimera:

  • Senile (sporadyczne) - początek choroby po 65 roku życia, objawy postępują powoli, zwykle bez wywiadu rodzinnego, typowe dla 90% pacjentów z tą diagnozą.
  • Presenilna (rodzinna) - początek choroby trwa do 65 lat, objawy rozwijają się w szybkim tempie, pojawia się obciążona anamneza rodzinna.

Czynniki ryzyka

Nieprawidłowe przyczyny to wrodzona lub nabyta anatomiczna lub fizjologiczna patologia, której nie można wyleczyć ani zmienić. Czynniki takie obejmują:

  • wiek starczy (ponad 80 lat);
  • należący do płci żeńskiej;
  • uraz czaszki;
  • ciężka depresja, stres;
  • brak "treningu" dla intelektu.

Częściowo regulowane czynniki stanowią grupę chorób, które powodują ostry lub przewlekły niedobór tlenu w komórkach kory mózgowej:

  • nadciśnienie;
  • miażdżyca naczyń szyi, głowy, mózgu;
  • naruszenie metabolizmu lipidów;
  • cukrzyca;
  • choroba serca.

Niektóre badania naukowców sugerują, że te same czynniki ryzyka, które zwiększają szanse na rozwój patologii układu sercowo-naczyniowego, mogą również zwiększać prawdopodobieństwo rozwoju choroby Alzheimera. Na przykład:

  • Hipodinamy.
  • Otyłość.
  • Palenie tytoniu lub bierne palenie.
  • Nadciśnienie tętnicze.
  • Hipercholesterolemia i trójglicerydemia.
  • Diabetes mellitus type 2.
  • Posiłki z niewystarczającą ilością owoców i warzyw.

Pierwsze oznaki choroby Alzheimera

Oznaki choroby Alzheimera wskazują na obecność patologicznych zmian w mózgu, które ostatecznie rozwijają się i nasilają się stopniowo.

Komórki mózgowe stopniowo wymierają, a osoba powoli traci pamięć, rozprasza się, koordynacja jest zakłócona. Wszystkie te i inne objawy prowadzą do otępienia. Bardzo często nazywa się to starością.

We wczesnym stadium rozwoju u pacjentów z chorobą Alzheimera mogą wystąpić następujące objawy:

  • Agresywność bez motywacji, drażliwość, niestabilność nastroju;
  • Zmniejszenie aktywności życiowej, utrata zainteresowania wydarzeniami towarzyszącymi;
  • "Coś z moją pamięcią stało się..." - niemożność zapamiętania zarówno wczorajszych zapamiętanych, jak i wydarzeń z "dawno minionych dni";
  • Trudności w zrozumieniu prostych słów wypowiedzianych przez rozmówcę, brak procesu rozumienia i formułowania adekwatnej odpowiedzi na zwykłe pytania;
  • Tłumienie funkcjonalnych zdolności ciała pacjenta.

Chociaż pierwsze oznaki choroby pozostają niezauważone przez długi czas, proces w głowie przebiega pełną parą, a różnorodność patogenezy zmusza naukowców do wysuwania różnych hipotez dotyczących rozwoju choroby.

Etapy

Demencja Alzheimera występuje w dwóch wersjach: zwykłej, która rozpoczyna się po ukończeniu 65 lat, a wczesna forma, która jest znacznie mniej powszechna.

W zależności od tego, jak wyraźne są zespoły, wyróżnia się następujące etapy choroby Alzheimera:

Predimentia

Na etapie wstępnej dominacji istnieją subtelne trudności poznawcze, często wykrywane tylko podczas szczegółowych badań neurokognitywnych. Od momentu ich pojawienia się do weryfikacji diagnozy zwykle trwa 7-8 lat. W przeważającej większości przypadków na pierwszy plan wysuwają się zakłócenia w pamięci ostatnich wydarzeń lub informacje otrzymane w przeddzień, znaczące trudności, gdy trzeba pamiętać o czymś nowym.

Wczesne lub wczesne stadium choroby Alzheimera

Wczesna demencja - nieznaczne zaburzenie sfery intelektualnej przy zachowaniu krytycznego nastawienia pacjenta do problemu. Ponadto, uwaga jest zakłócona, osoba staje się drażliwa i nerwowa. Często występują silne bóle głowy, zawroty głowy. Jednak przy takich naruszeniach, nie zawsze inspekcja może wykryć zmiany.

Umiarkowany typ

Umiarkowana otępienie - w połączeniu z częściową utratą pamięci długotrwałej i niektórymi zwykłymi umiejętnościami domowymi.

Ciężkie stadium choroby Alzheimera

Ciężka otępienie - obejmuje rozpad jednostki z utratą całego spektrum zdolności poznawczych. Pacjenci są wyczerpani psychicznie i fizycznie. Nie są w stanie wykonać nawet najprostszych czynności samodzielnie, poruszać się z trudem i ostatecznie przestać wstawać z łóżka. Występuje utrata masy mięśniowej. Z powodu bezruchu rozwijają się takie powikłania jak zastoinowe zapalenie płuc, odleżyny itp.

Wsparcie pacjenta w ostatnim stadium rozwoju patologii składa się z następujących czynności:

  • zapewnienie regularnego karmienia;
  • procedury higieniczne;
  • pomoc w zarządzaniu fizjologicznymi potrzebami ciała;
  • zapewnienie komfortowego mikroklimatu w pokoju pacjenta;
  • organizacja reżimu;
  • wsparcie psychologiczne;
  • leczenie objawowe.

Objawy choroby Alzheimera

Niestety objawy choroby Alzheimera u osób starszych zaczynają objawiać się, gdy większość połączeń synaptycznych zostaje zniszczona. W wyniku rozprzestrzeniania się zmian organicznych na inne tkanki mózgu, ludzie starsi doświadczają następujących stanów:

W początkowej fazie choroby Alzheimera objawy to:

  • niemożność przypomnienia sobie wydarzeń z niedawnej przeszłości, zapomnienia;
  • brak rozpoznawania znanych obiektów;
  • dezorientacja;
  • zaburzenia emocjonalne, depresja, lęk;
  • obojętność (apatia).

W późnym stadium choroby Alzheimera objawy to:

  • urojenia, halucynacje;
  • niemożność rozpoznania krewnych, bliskich osób;
  • problemy z chodzeniem, przejściem w tasujący chód;
  • w rzadkich przypadkach - drgawki;
  • utrata umiejętności poruszania się i samodzielnego myślenia.
  • problemy z zapamiętywaniem jakichkolwiek informacji;
  • zaburzenia zachowania;
  • niezdolność do wykonywania najprostszych czynności;
  • depresja;
  • płaczliwość;
  • apatia;
  • agedonia.
  • drażliwość;
  • utrata pamięci;
  • apatia;
  • nieuzasadniona agresja;
  • niedopuszczalne zachowania seksualne;
  • oszołomienie.

Wzmocnienie objawów choroby Alzheimera może:

  • samotność przez długi czas;
  • grupa nieznajomych;
  • nieznane obiekty i środowisko;
  • ciemność;
  • ciepło;
  • infekcja;
  • przyjmowanie leków w dużych ilościach.

Komplikacje

Powikłania choroby Alzheimera:

  • zakaźne zmiany, najczęściej rozwój zapalenia płuc u obłożnie chorych;
  • powstawanie odleżyn w postaci owrzodzeń i mokrych ran;
  • zaburzenie umiejętności domowych;
  • urazy, wypadki;
  • całkowite wyczerpanie ciała z atrofią mięśni, aż do śmiertelnego wyniku.

Diagnostyka

Rozpoznanie choroby Alzheimera jest dość trudne. Dlatego bardzo ważne jest szczegółowe opisanie zmian w stanie i zachowaniu osoby, często przez krewnych lub pracowników. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym dłużej może on wspierać funkcje poznawcze mózgu.

Aby go rozwiązać, konieczne jest, aby neurolog (z wyjątkiem innych chorób neurologicznych) i psychiatra.

Objawy choroby Alzheimera odgrywają ważną rolę w diagnozowaniu tej choroby. Jeśli zidentyfikujesz patologię na wczesnym etapie, możesz znacząco wpłynąć na przebieg jej rozwoju. Dlatego nie można zignorować żadnych objawów związanych z zaburzeniem funkcji umysłowych.

Podobne objawy mogą towarzyszyć inne patologie neurologiczne, na przykład:

  • guz mózgu,
  • Choroba Parkinsona,
  • udar,
  • miażdżyca naczyń mózgowych,
  • a także choroby tarczycy,

Dlatego diagnostykę różnicową przeprowadza się przy użyciu następujących metod:

  • Testowanie w skali MMSE do badania funkcji poznawczych i ich naruszeń.
  • Badania laboratoryjne - analiza biochemiczna krwi, badanie funkcji endokrynologicznych organizmu.
  • CT i NMR - tomografia komputerowa z magnetycznym rezonansem jądrowym.

Na zdjęciu atrofia mózgu w chorobie Alzheimera (po prawej)

Ważnym zadaniem lekarzy, wraz z wczesną diagnozą, jest określenie stadium tego stanu. Jeśli przebieg choroby jest zróżnicowany w zależności od stopnia zaburzenia, choroba jest podzielona na trzy etapy i każdy segment jest równy trzem latom. Ale czas rozwoju choroby jest całkowicie indywidualny i może być inny.

Co może zrobić specjalista:

  • Bada pacjenta.
  • Poradzi krewnych o zasadach opieki nad nim.
  • Mianuj leczenie lekami, które spowalniają postęp choroby.
  • Wyśle on do psychiatry, gerontologa i innych lekarzy dodatkowe badania.

Leczenie

Niestety, niezwykle trudno jest leczyć chorobę Alzheimera, ponieważ do tej pory nikt nie wyzdrowiał z niej. Ponadto jest jeszcze jedno pytanie: czy warto w ogóle to robić? Oczywiście, takie problemy są rozwiązywane przez lekarza prowadzącego.

Leki, które mogą spowolnić rozwój choroby Alzheimera na początkowym etapie:

  1. Leki antycholinesterazowe (rywastygmina, galantamina). Typowym przedstawicielem jest Exelon, Donepezil. Zwiększenie stężenia acetylocholiny spowalnia progresję i tworzenie patologicznego białka amyloidu, który powstaje w mózgu pacjentów z chorobą Alzheimera;
  2. Blokery receptorów glutaminianu NMDA. To jest "Akatinol Memantine", która spowalnia atrofię szarej materii;
  3. Leki przeciwdepresyjne (fluoksetyna "Prozac", sertralina, lorazepam).

Aby poprawić codzienne życie osób cierpiących na chorobę Alzheimera, stosuje się następujące metody:

  • Orientacja w rzeczywistości (pacjent otrzymuje informacje o swojej osobowości, miejscu pozycji, czasie...);
  • kognitywne przekwalifikowanie (mające na celu poprawę upośledzenia zdolności pacjenta);
  • terapia artystyczna;
  • animaloterapia;
  • muzykoterapia itp.

Ważne jest, aby krewni zrozumieli, że choroba jest odpowiedzialna za chorobę pacjenta, a nie za osobę i jest tolerancyjna, aby nauczyć się dbać o chorych, zapewnić mu bezpieczeństwo, odżywianie, zapobieganie odleżynom i infekcjom.

Konieczne jest zorganizowanie reżimu dnia, można zrobić inskrypcje - przypomnienia, co trzeba zrobić, jak korzystać z urządzeń gospodarstwa domowego, podpisywać zdjęcia nierozpoznawalnych krewnych, stresujące dla chorych sytuacji należy unikać.

Rokowanie dla pacjentów z chorobą Alzheimera

Niestety, choroba Alzheimera ma rozczarowujące rokowanie. Stale postępująca utrata najważniejszych funkcji ciała prowadzi do zgonu w 100% przypadków. Po diagnozie średnia długość życia wynosi 7 lat. Ponad 14 lat, mniej niż 3% pacjentów żyje.

Ile osób mieszka w ostatnim stadium choroby Alzheimera? Ciężki stan otępienia rozpoczyna się od momentu, w którym pacjent nie może się ruszyć. Z czasem choroba nasila się, dochodzi do utraty mowy i zdolności do uświadomienia sobie, co się dzieje.

Od momentu całkowitego braku aktywności umysłowej i zakłócenia odruchu połykania, zanim śmiertelny wynik przejdzie od kilku miesięcy do sześciu miesięcy. Śmierć pojawia się w wyniku infekcji.

Zapobieganie

Choroba Alasheimera, oficjalnie wyrażona przez naukowców, nie istnieje, niestety. Uważa się, że możliwe jest zapobieganie lub spowolnienie postępu choroby poprzez regularne angażowanie się w obciążenia intelektualne, a także korygowanie pewnych czynników wywołujących choroby:

  • żywność (dieta śródziemnomorska - owoce, warzywa, ryby, czerwone wino, płatki zbożowe i chleb);
  • kontrolować ciśnienie krwi, poziom lipidów i poziom cukru we krwi;
  • odmowa palenia.

W związku z powyższym, aby uniknąć choroby Alzheimera i spowolnić jej przebieg, zaleca się prowadzenie zdrowego stylu życia, w każdym wieku stymulowanie myślenia i wykonywanie ćwiczeń fizycznych.

Top